Γνωρίζουν όλοι αυτοί, να υπολογίζουν τι σημαίνει εθελοντική δράση και κοστολόγηση δράσεων.
Έχω βαρεθεί την αγραμματοσύνη και τη βλακεία διαφόρων παρουσιαστών της ελληνικής τηλεόρασης, που θα μπορούσε να καμουφλαριστεί από την τήρηση κάποιων στοιχειωδών κανόνων επαγγελματικής δεοντολογίας, αν οι αρμόδιες αρχές, και η επαγγελματική τους ένωση, φρόντιζαν να τους μαζεύουν. Aλλά αυτό δεν γίνεται.
Xρόνια ολόκληρα οι κύριοι αυτοί, και μερικές κυρίες, ασελγούν αναφερόμενοι σε MKO (μη κυβερνητικές οργανώσεις), γενικά και αόριστα. Πόσο χθόνιες και μυστικιστικές είναι, πόσο τα παίρνουν, τι ρόλο πράκτορα του εχθρού (γενικώς) παίζουν, γιατί υπάρχουν, γιατί τις αφήνει η πολιτεία να δρουν.
Γνωρίζουν, και καλά, όλοι αυτοί, να υπολογίζουν τι σημαίνει εθελοντική δράση και κοστολόγηση δράσεων και ενεργειών και διερωτώνται γιατί κάποιοι περίεργοι αποφασίζουν να αφήσουν τον καναπέ ή τη βαρεμάρα τους, προκειμένου να «στρατευθούν» σε μια υπόθεση, ένα σκοπό.
Στα σαράντα περίπου χρόνια που με απασχολεί το θέμα, έχω γνωρίσει πολλές τέτοιες οργανώσεις «σφραγίδες» ή «μαϊμούδες», όπως λέγονται στην πιάτσα.
Έχω μάθει, επίσης, πόσο εύκολο είναι για κάποιον που ασχολείται με το χώρο να ξεχωρίσει τις πραγματικές από τις ψεύτικες.
Eίναι καιρός να μιλήσουμε και στη χώρα μας για ένα είδος συνανθρώπων μας που πιστεύουν σε κάτι και θέλουν οι ίδιοι να βοηθήσουν στον ελεύθερο χρόνο τους, κάτι να γίνει ή κάτι να αλλάξει.
Eίτε πρόκειται για συνανθρώπους μας που βρίσκονται σε ανάγκη, είτε πρόκειται για ιδέες που χρειάζονται διάδοση, είτε πρόκειται για αλληλεγγύη προς άλλους λαούς και προβλήματα, είτε πρόκειται για ζώα και φυτά, έχω γνωρίσει συγκλονιστικές προσωπικότητες που με αυταπάρνηση και πείσμα ακολουθούν την «τρέλα» και το «ψώνιο» τους αθόρυβα και αποτελεσματικά.
Tο πιο ενδιαφέρον είναι ότι οι άνθρωποι αυτοί ικανοποιούνται και «αναπαύονται» με την προσφορά αυτή.
Oι μικροί αυτοί ήρωες δουλεύουν για «πάρτη» τους, δίνουν λογαριασμό στους φίλους τους που έστησαν το μαγαζί από κοινού και απολογούνται στη συνείδησή τους για ό,τι γίνεται και ό,τι δεν καταφέρνουν.
Kαι αυτή η ανεξαρτησία και αυτοδιαχείριση είναι που «τη δίνει» στους μικρόψυχους, τους προγραμματισμένους και τους σκουντούφληδες.
Mέχρι η κυβέρνηση της χώρας να ρίξει μια ματιά σε άλλες χώρες και να ανακαλύψει τον πλούτο, το κέφι και την πρωτοτυπία των δράσεων και της προσφοράς δεκάδων χιλιάδων ανιδιοτελών συμπολιτών μας, όπως και εκατομμυρίων άλλων στον κόσμο ολόκληρο, να αναγνωρίσει και να βοηθήσει, ας ζηλέψουν οι άσχετοι σχολιαστές το κέφι και την αφοσίωση των ανθρώπων αυτών σε κάτι που πιστεύουν.
Aς τους αφήσουν ήσυχους να χαίρονται την προσφορά και την πίστη τους σε μικρούς στόχους, που συμπληρώνουν ή γεμίζουν τη ζωή τους, αυτοί που δεν έχουν ιδέα από προσφορά και ακτιβισμό.
Kαι βέβαια να κατακεραυνώνουν τους δήθεν και τους ψεύτες, αφού ασκηθούν να τους ξεχωρίζουν.
