Μαθήματα ετυμολογίας για αδαείς πολιτικούς

Σε μια χώρα όπου ακόμα και οι πέτρες φωνάζουν «πολιτισμός!» μόνο αδαείς και ανερμάτιστοι πολιτικοί θα μπορούσαν να οραματίζονται το μέλλον της με απολύτως τεχνοκρατικούς όρους.

Φαίνεται όμως πως ενώ δεκαετίες τώρα ζούσαμε «Περιμένοντας τους Βαρβάρους», εκείνοι βρίσκονταν ήδη εντός των τειχών και δεν ήταν άλλοι από τους «Αλεξανδρινούς βασιλείς», τις νέες δυναστείες που δημιούργησε η πολιτική στο όνομα του νεποτισμού και της αναξιοκρατίας.

Ίσως δεν έχει νόημα να αναζητά κανείς αθώους και φταίχτες στην γενική ασημαντότητα των τελευταίων χρόνων. Έτσι κι αλλιώς η στρατευμένη δημοσιογραφία έχει αποδυθεί από χρόνια στην «αγιοποίηση» των πάντων. Η προκλητική ατιμωρησία άλλωστε αποτέλεσε το θεμελιώδες γνώρισμα του ιδιότυπου σουρεαλιστικού μοντέλου διακυβέρνησης που μας επιβλήθηκε.

Αναρωτιέμαι όμως μήπως θα ήταν καλό να υπενθυμίσει κανείς στους ιθύνοντες ότι «βαριά βιομηχανία» χωρών όπως η Ελλάδα παραμένει πάντοτε η ιστορία και ο πολιτισμός τους. Αναρίθμητα σημεία σε όλη την ελληνική επικράτεια θα μπορούσαν αύριο κιόλας να αναδειχθούν σε αξιοθέατα με οικουμενικό και οικονομικό ενδιαφέρον.

Αντ’ αυτού οι αφελείς κυβερνήσεις μας σφραγίζουν το ένα μετά το άλλο τα μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους, απαξιώνοντας ένα μεγάλο μέρος από την πολιτιστική μας κληρονομιά. Αυτή είναι προφανώς η επίδειξη του «νέου πατριωτισμού» που επικαλέστηκαν ορισμένοι προκειμένου να καθαιμάξουν τη ζωή και το μέλλον μας.

Σε όλους αυτούς, που δεν είναι άμοιροι πολιτικών ευθυνών, ας θυμίσουμε πως πολιτισμός και πολιτική είναι λέξεις ομόρριζες με ό,τι αυτό συνεπάγεται.