Καμιά φορά όταν διαβάζω τα σχόλια στο site, τρομάζω. Όχι μ’ αυτά που με κατηγορούν, που καταγγέλλουν συνωμοσίες, προδότες, πράκτορες της Μέρκελ και του σιωνισμού. Αυτά τα συνηθίζεις, τα προσπερνάς άλλωστε εύκολα, είναι συνήθως με κεφαλαία και πολλά θαυμαστικά, τα καταλαβαίνεις με μια ματιά, είναι ίδια, πας παρακάτω. Τρομάζω με τα άλλα, τα κανονικά, αυτά που δείχνουν πόσο δύσκολη είναι η επικοινωνία, πόσο η προπαγάνδα τόσων χρόνων κρύβει τις αιτίες των προβλημάτων.
Από πού βρήκατε ότι η μείωση των εισοδημάτων μας είναι 15-20% ρωτάει η αναγνώστρια και πως ακριβώς θα δουλέψω περισσότερο εγώ για να τα αναπληρώσω; Με τιμή, άνεργη μητέρα 3 παιδιών.
Τα γράφει αυτά η αναγνώστρια, γιατί στο κείμενό μου έγραφα, καμία χώρα δεν διαλύεται άμα χάσει 10% του εθνικού της προϊόντος, κανένα νοικοκυριό δεν πεθαίνει, δουλεύει και το ξανακερδίζει. Και θέλει να πει με το γράμμα της, εγώ είμαι άνεργη ρε φίλε, έχασα το 100% του εισοδήματός μου και πώς να δουλέψω περισσότερο, αφού δεν έχω καν δουλειά;
Έχει απόλυτο δίκιο. Αλλά κι εγώ αυτά ακριβώς λέω. Ότι εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις έκλεισαν, 1 εκατομμύριο άνθρωποι βρέθηκαν χωρίς δουλειά, γιατί κάποιοι άλλοι δεν θέλουν να χάσουν τίποτα. Όσοι είχαν το παραμικρό προνόμιο, λυσσασμένα αντιστέκονται σε κάθε περικοπή, σε κάθε αλλαγή, προτιμάνε να διαλυθεί εντελώς ο ιδιωτικός τομέας, να χάσουν οι άνθρωποι τα πάντα για να μην χάσουν αυτοί τίποτα.
Γιατί αυτό συνέβη στην Ελλάδα. 10% ήταν το πρωτογενές έλλειμμα του δημόσιου τομέα. Τα τελευταία χρόνια, 2006-2009, δημιουργήθηκε η μεγάλη φούσκα και εκτινάχτηκαν τα έξοδά του 50% παραπάνω. Τόσο δύσκολο ήταν να γίνουν οι περικοπές με δίκαιη κατανομή των βαρών; Είναι κανείς έλληνας που δεν ξέρει ότι λίπος υπήρχε , ότι η σπατάλη και η λεηλασία στον χώρο του δημοσίου ήταν απίστευτη; Και όμως, εφαρμόστηκαν οριζόντιες μειώσεις, επιχειρήθηκαν αναγκαστικές εφεδρείες χωρίς αξιολόγηση και κυρίως, επιβλήθηκαν δεκάδες νέοι φόροι που εξόντωσαν την οικονομία και οδήγησαν στην ύφεση διαρκείας. Για να μην μειωθεί το κόστος εκεί που έπρεπε.
Τώρα, 3 χρόνια μετά, συζητάμε για το εκλογικό επίδομα των υπαλλήλων της Βουλής οι οποίοι διπλασιάστηκαν, τριπλασιάστηκαν σε μια δεκαετία. Συζητάμε για το γυμναστήριο της Βουλής που νοικιάζει ξεχωριστό κτήριο στην Φιλελλήνων με 9 γυμναστές. Τώρα συζητάμε για τις αμειβόμενες επιτροπές στο Δημόσιο, γιατί σ’ αυτό το χρεοκοπημένο Δημόσιο δεν μπορούσαν να πουν ότι οι άνθρωποι θα παίρνουν ένα μισθό για την δουλειά τους χωρίς έξτρα αμοιβή.
Τώρα συζητάμε για 200 στελέχη στη ΔΕΗ που παίρνουν έξτρα «οικογενειακή παροχή» μερικές χιλιάδες επιπλέον, καθεστώς που εφαρμόζεται σε όλα τα golden boys των ΔΕΚΟ. Τώρα δειλά-δειλά αρχίσαμε να συζητάμε μήπως η εκκλησία πληρώνει το μισό μισθό των κληρικών. Λογικό δεν είναι; Δεν τιμολογεί τις υπηρεσίες της από τη βάφτιση μέχρι την κηδεία και τα μνημόσυνα; Αν είναι δημόσιοι υπάλληλοι τότε αυτές οι αμοιβές είναι φακελάκια. Αν δεν είναι, γιατί να μην πληρώνονται από την εκκλησία;
Τώρα, 3 χρόνια μετά, συζητάμε ακόμα για τα δώρα προβολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης που χρεώνονται στο κράτος, για το κόστος του καναλιού της Βουλής, γιατί στο κράτος δεν του ‘φτανε να πληρώνει καμιά 50αρια κρατικά, δημοτικά, εκκλησιαστικά, κομματικά Μέσα Ενημέρωσης, ήθελε και τηλεόραση της Βουλής. Τώρα, μετά από 3 χρόνια, συζητάμε για τις απάτες στα ταμεία με τις πλαστές συντάξεις και τα μαϊμού επιδόματα που στοιχίζουν 1 δις το χρόνο στο ΙΚΑ.
Γέμισαν τα σχολεία μας δυσλεκτικά παιδιά και τα πανεπιστήμια με υιοθετημένα πολύτεκνα. Ήταν δύσκολο να ξεκινήσουν απ’ την αρχή κόβοντας τα περιττά, τα ενοίκια των 150.000 το μήνα από τις Ανεξάρτητες Αρχές, τα εξωτικά επιδόματα, την προκλητική διαφθορά; Τον συνδικαλιστικό τουρισμό των ΔΕΚΟ; Τα δάνεια των χρεοκοπημένων κομματικών τραπεζών προς τα κόμματα; Τις κρατήσεις από τις ασφαλιστικές εισφορές υπέρ των συνδικάτων;
Κουράστηκαν πολύ οι άνθρωποι της task force, οι ξένοι εμπειρογνώμονες για να ανακαλύψουν τη διαφθορά στην δήθεν κοινωνική πρόνοια; Έτρεξαν ένα πρόγραμμα. Είδαν πόσο είναι ο μέσος όρος αναπηρίας στην Ευρώπη, στην Ελλάδα, 9%; Έτρεξαν το πρόγραμμα, είδαν 18% στην Ζάκυνθο, την Κάλυμνο, το βρήκαν. Όλα είναι γνωστά. Όλα μπορούσαν να γίνουν.
Δεν έγιναν όμως. Μήπως είδατε και κανένα δήθεν αντιπολιτευόμενο κόμμα να καταγγέλλει τη μαζική διαφθορά, να απαιτεί αυτές τις περικοπές, να καταδικάζει τη λεηλασία; Μπα, καταγγέλλουν το Μνημόνιο, τη Μέρκελ, τους Νεφελίμ. Προστατεύουν τα προνομιούχα στρώματα, τους πελάτες τους, τόσα χρόνια στο πελατειακό κράτος, υποδυόμενα άλλα την κυβέρνηση που υπακούει και αντιστέκεται στα «κελεύσματα της τρόικας» και άλλα την αντιπολίτευση που την καταγγέλλει. Αλλά κάθε φορά που το ερώτημα γίνεται συγκεκριμένο, μούγκα στη στρούγκα.
Με ομοφωνία τα 7 κόμματα αποφάσισαν τη θερινή διακοπή της Βουλής. Θα συνεδριάζουν μόνο τα θερινά τμήματα, τα αμειβόμενα, με 150 ευρώ την κάθε συνεδρίαση.
Όσο στο ερώτημα ποιος πληρώνει η απάντηση από το πολιτικό σύστημα είναι «κανείς, φταίει η Μέρκελ, θα την καταγγείλουμε, θα κάνουμε αναδιαπραγμάτευση», τότε να το ξέρεις αγαπητή αναγνώστρια, άνεργη μητέρα 3 παιδιών: θα πληρώνεις εσύ.
Από τον τραμπισμό και την άνοδο της Κίνας έως τον κίνδυνο ενεργειακού σοκ και τη δημοκρατική φθορά, ο Μάρτιν Γουλφ χαρτογραφεί έναν κόσμο αυξημένης αβεβαιότητας
17°
