Όταν λέμε όλα, εννοούμε όλα;

Είναι αλήθεια ότι όταν βγαίνει κάποιος εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ στα Μέσα Ενημέρωσης, δέχεται ομαδικά πυρά από τους άλλους. Τι να κάνουμε, έτσι είναι. Μεγάλα καράβια, μεγάλες φουρτούνες... Αλλά τα αλλεπάλληλα- και αναπάντητα- ερωτήματα κάνoυν αρκετούς υποστηρικτές του να εξοργίζονται και να δικαιώνουν τον Αλέξη που κατακεραυνώνεται από τους μνημονιακούς, τους “δωσίλογους” τους διεφθαρμένους και άλλες σκοτεινές δυνάμεις του διεθνούς και εγχώριου νεοφιλελευθερισμού καθώς και των αριστερών παραφυάδων του. Φτάνει μάλιστα σε τέτοιο σημείο η συμπάθεια ορισμένων προς αυτόν, που δεν δίνουν δεκάρα τι ακριβώς ευαγγελίζονται και τι εννοούν με τα λεγόμενά τους οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ.

Ζούμε δηλαδή τον εξής παραλογισμό: επειδή πράγματι αρκετοί πολιτικοί του παλιού συστήματος που “δεν δικαιούνται δια να ομιλούν”-και μετεκλογικά δικαιώνουν την ανεπάρκεια και ενοχή τους- κεραυνοβολούν τους ανθρώπους του ΣΥΡΙΖΑ, αυτοί αυτομάτως γίνονται τα θύματα και θεωρούν ότι αποκτούν το ακαταλόγιστο για ό,τι λένε.

Ας είναι. Στις μέρες τις τρέλας που ζούμε, αποσυνδεδεμένοι από τα διδάγματα της πρόσφατης ιστορίας της χώρας- των ανέξοδων υποσχέσεων- αλλά και της παλαιότερης- των ανένδοτων-, θα διακινδυνέψω να κατηγορηθώ ότι συντάσσομαι με τις σκοτεινές δυνάμεις, αν και απλώς διατυπώσω ορισμένα ερωτήματα γι αυτά που έταζε προεκλογικά ο κ.Τσίπρας και τώρα δηλώνει ότι τα εφαρμόζει μέχρι κεραίας. Μόλις προχτές έλεγε: “Εμείς μιλάμε ξεκάθαρα. Ό,τι λέγαμε προεκλογικά το λέμε και μετεκλογικά με καθαρό βλέμμα”.

• Αν θυμάμαι καλά, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έλεγε προεκλογικά- πριν από δέκα μέρες και κάτι δηλαδή-, ότι επιθυμεί αριστερή διακυβέρνηση της χώρας με πρωθυπουργό ακόμα και την Παπαρρήγα, ίσως με ολίγη ΔΗΜΑΡ στο αριστερό “μενού”, μη αποκλείοντας ψήφο ανοχής από τον Π. Καμμένο. Ισχύει πλέον αυτό σήμερα ή όχι; Κι αν- όπως λένε κάποιοι στο ΣΥΡΙΖΑ- “σβήσει” τις άλλες αριστερές δυνάμεις από το χάρτη, με ποιους θα κυβερνήσει αν ο ΣΥΡΙΖΑ έρθει πρώτος; Θα εξακολουθεί ο κ. Τσίπρας να επιθυμεί μια αριστερή διακυβέρνηση για την επόμενη μέρα του τόπου;

   

• Αν επίσης δεν με απατά η μνήμη μου, ο κ. Τσίπρας δήλωσε ότι όταν έπαιρνε τη διερευνητική εντολή από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας δεν θα την επέστρεφε αλλά θα την “επικύρωνε” στο Σύνταγμα, παρουσία εκατοντάδων χιλιάδων λαού. Γιατί δεν το έπραξε και επέστρεψε το “εργαλείο του λαού” στον Πρόεδρο αφού πρώτα συνομίλησε με τον πρόεδρο της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ για τα οφέλη μιας “αριστερής διακυβέρνησης”;

   

• Επειδή γινόταν πολύς θόρυβος προεκλογικά από στελέχη το ΣΥΡΙΖΑ για κούρεμα του χρέους, για μονομερή καταγγελία του μνημονίου, για παύση πληρωμών και διεθνών υποχρεώσεων-κάτι που πολλοί ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ θέτουν και μετεκλογικά μετ' επιτάσεως-, πόσες ακριβώς συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ συμφωνούν με τη θέση του Γ. Δραγασάκη στο “Βήμα της Κυριακής” ότι “εμείς δεν μιλάμε για μονομερείς ενέργειες”;

Όλα αυτά βεβαίως σε λίγες εβδομάδες ή μήνες μπορεί να ακούγονται γραφικά καθώς η Ελλάδα θα βλέπει το τελευταίο βαγόνι του “τρένου” της ευρωζώνης να αποσυνδέεται και να πηγαίνει όπισθεν. Αλλά σταματώ εδώ καθώς είναι μεγάλος ο κίνδυνος να κατηγορηθώ ότι κινδυνολογώ και τρομοκρατώ τον “απλό λαό”...