Δηλώσεις μετανοίας, τότε και τώρα

Και πώς θα αποδείξουν οι «όχι και τόσο Έλληνες» ότι είναι «πραγματικοί Έλληνες»; Υπογράφοντας δήλωση μετανοίας, φυσικά. Ό,τι πάθαιναν πριν 60-65 χρόνια, οι εαμοβούλγαροι κομμουνιστές, πρέπει να το υποστούν τώρα οι γερμανοτσολιάδες μνημονιακοί: «Αν Βενιζέλος και Σαμαράς έχουν ειλικρινά μετανιώσει για τις καταστροφικές τους επιλογές, τους καλώ μέχρι αύριο που θα τους συναντήσω να έχουν στείλει επιστολή στους ηγέτες της ΕΕ ότι δεν ισχύουν οι δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει για πιστή εφαρμογή του βάρβαρου προγράμματος», απαιτεί τελεσιγραφικά ο Αλέξης Τσίπρας για να καταδεχθεί να σχηματιστεί κυβέρνηση εθνικής συνεργασίας.

Είναι μόλις 38 χρόνων ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, γεννήθηκε με τη μεταπολίτευση, αλλά η πολιτική του πρόταση θυμίζει την «Επιστροφή της Γηραιάς Κυρίας» που γυρίζει πάμπλουτη στο πτωχευμένο χωριό της και υπόσχεται να το βοηθήσει – υπό τον όρο να πάρει εκδίκηση για όσα υπέστη στη νεότητά της από τον εραστή της και τους συγχωριανούς της. Ο Αλέξης Τσίπρας θέλει να εκδικηθεί για λογαριασμό κάποιων που δεν ζουν πλέον, αλλά υπέστησαν την ταπείνωση της δήλωσης μετανοίας. Πιθανόν για λογαριασμό του Άρη Βελουχιώτη που είχε υποστεί αυτή την ταπείνωση. Μπορεί να του το υποσχέθηκε κρυφά τις προάλλες που του απέτισε φόρο τιμής στη Λαμία.

Ο Χαρίλαος Φλωράκης δεν ανήκε σε αυτούς που υπέγραψαν δήλωση, αλλιώς δεν θα είχε γίνει γραμματέας του ΚΚΕ – είχε λάβει και αυτός διερευνητική εντολή, μας θύμισε συγκινημένος ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ· δεν είναι λίγο να ξεπερνάς το νεανικό ίνδαλμά σου, τον γραμματέα του κόμματος την εποχή που εσύ ήσουν μικρός κνίτης, να έρχεσαι δεύτερος εκεί που αυτός είχε έρθει τρίτος, να καταφέρνεις να υποσκελίσεις το ΠαΣοΚ. Ήταν το 1989, στις 13 Νοεμβρίου που είχε καλέσει τον Χαρίλαο Φλωράκη ο πρόεδρος της Δημοκρατίας. Λίγες ημέρες πριν, στις 9 Νοεμβρίου, η εντολή βρισκόταν στα χέρια του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη – την ίδια εκείνη ημέρα είχε γκρεμιστεί το Τείχος του Βερολίνου, κατέρρεαν η μια μετά την άλλη οι κομμουνιστικές δικτατορίες της Ανατολικής Ευρώπης, ο κόσμος άλλαζε ριζικά – αλλά η Ελλάδα δεν το είχε πάρει είδηση: ασχολιόταν με τα τριήμερα των διερευνητικών εντολών, την προοπτική της ακυβερνησίας και των επανειλημμένων εκλογικών αναμετρήσεων, είχε την αγωνία των άδειων ταμείων· καληώρα όπως και τώρα. Η χρεοκοπία αποφεύχθηκε γιατί έγινε οικουμενική κυβέρνηση, συγκυβέρνησαν ΝΔ, ΠαΣοΚ και ο ενιαίος τότε Συνασπισμός – έγινε αυτό που δεν θέλει ο Αλέξης Τσίπρας να γίνει τώρα.

Τώρα όμως, αυτό που δεν θα πάρουμε είδηση, λόγω της θεαματικής αγωνίας των τριήμερων, είναι πως κάποια μικρή χώρα της Ευρώπης, εκεί στα Βαλκάνια υποχρεώθηκε τελικά να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη και να επιστρέψει στο παλιό εθνικό της νόμισμα, τη δραχμή. Και θα επικυρωθεί η λαϊκή σημασία της λέξης «τριήμερο», που δηλώνει το πρώτο μνημόσυνο, αυτό που γίνεται τρεις ημέρες μετά το θάνατο του προσφιλούς συγγενούς.