Αλλάχου Άκμπαρ

Είχε προβληθεί πριν τρία χρόνια ένα αποτρόπαιο βίντεο από την πολύπαθη Συρία, όπου κάποιοι αντάρτες πολέμιοι του καθεστώτος Άσαντ κατέλαβαν ένα κυβερνητικό κτίριο και πέταξαν από την ταράτσα πέντε κυβερνητικούς υπαλλήλους. Οι δήμιοι άρπαζαν ένα ένα τα θύματα και πριν τα γκρεμίσουν στο κενό φώναζαν: «Αλλάχου Άκμπαρ», οι μελοθάνατοι πριν πεθάνουν αναφωνούσαν: «Αλλάχου Άκμπαρ», το κοινό από κάτω που παρακολουθούσε τους ανθρώπους να τσακίζονται στο σκληρό τσιμέντο ξεφώνιζε: «Αλλάχου Άκμπαρ»...

Ο Θεός λοιπόν είναι μεγάλος, για όσους σκοτώνουν, για αυτούς που σκοτώνονται και για όσους παρακολουθούν το θάνατο.

Ο Θεός είναι σίγουρα μεγάλος, αλλά είναι ίδιος για όλους τους ανθρώπους;

Έχω μπροστά μου ένα Κοράνι (Εκδόσεις Κάκτος 1980 - μετάφραση Λένα Μιλίλη), στις 480 σελίδες –μεταξύ άλλων– μιλάει για συγχώρεση, για αγάπη, για τον παράδεισο που πρέπει να προσδοκούν όσοι αγαπούν το Θεό, νουθετεί και δίνει εντολές στους πιστούς να έχουν αρετές να είναι ενάρετοι στο όνομα του Αλλάχ, του Σπλαχνικού και Ελεήμονα.

Τα δικά μου γενικά συμπεράσματα από το Κοράνι επικεντρώνονται στις συχνές αναφορές στην Παλαιά Διαθήκη, που θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι προέκτασή της.

Ο Ιαχβέ της Π.Δ. είναι ένας Θεός εκδικητής, τιμωρός, οργισμένος με τους αμαρτωλούς και σατανικούς ανθρώπους «Και θα μάθεις πως το όνομά μου είναι ο Κύριος, όταν πέσει η οργή μου επάνω σου» (Ιεζεκιήλ).

Το ίδιο και ο Αλλάχ – και το Κοράνι έχει παρόμοιες αναφορές εναντίoν των αμαρτωλών. Αντιγράφω: «Μακάρι να μπορούσες να δείς τους άδικους, όταν κρεμάνε τα κεφάλια τους μπροστά στον Κύριό τους» / «θα γεμίσω το πηγάδι της κόλασης με τζίνια και ανθρώπους».

Και όπως στην Παλαιά Διαθήκη ο θεός των Εβραίων (και δικός μας) είναι οργισμένος, έτσι και στο Κοράνι: «Αλλά στη μέλλουσα ζωή θα τιμωρηθούν στη φωτιά της κόλασης, επειδή στράφηκαν ενάντια στον Αλλάχ και τον Απόστολό Του και αυτός που στρέφεται ενάντια στον Αλλάχ θα γνωρίσει πώς ο Αλλάχ είναι αυστηρός στην τιμωρία».

Τι εντύπωση μπορεί να κάνει ένα πολυσέλιδο θρησκευτικό βιβλίο, που είναι η κορυφή μιας θρησκείας, απέναντι σε αγράμματους πιστούς ή φανατικούς ερμηνευτές του ή μισαλλόδοξους μουλάδες;

Το Κοράνι (σε αντίθεση με το θεό των χριστιανών) κάνει μια σαφέστατη διαφοροποίηση στους ανθρώπους: «Ο Μωάμεθ είναι ο Απόστολος του Αλλάχ. Αυτοί που τον ακολουθούν είναι άσπλαχνοι στους άπιστους αλλά σπλαχνικοί ο ένας στον άλλο» (σελ.304). «Πιστοί, μην κάνετε φίλους αυτούς που έχουν επισύρει την οργή του Αλλάχ» (σελ.293). Ο Αλλάχ είναι επιεικής και σπλαχνικός και ελεήμονας αλλά μόνο στους δικούς του πιστούς. Για τους άλλους υπάρχει η εκδίκηση, η εξολόθρευση, η κατάρα, το μίσος.

Είναι έτσι αυτή η θρησκεία; Όχι ακριβώς. Στη σελ. 292 λέει: «Ο Αλλάχ δεν σας απαγορεύει να είστε ευγενικοί και δίκαιοι προς αυτούς που ούτε σας έχουν πολεμήσει τη θρησκεία σας ούτε σας έχουν διώξει από τα σπίτια σας. Ο Αλλάχ αγαπάει το δίκιο».

Όλα λοιπόν είναι ζήτημα ερμηνείας. Οι φανατικοί και παράφρονες δολοφόνοι θα βρούνε μέσα στις σελίδες του Κορανίου τη δικαιολογία για να διοχετεύσουν τη μισαλλοδοξία τους. Οι μετριοπαθείς και σοφοί θρησκευτικοί ηγέτες του μουσουλμανικού κόσμου θα απομονώνουν και θα δώσουν έμφαση στα στοιχεία που αναφέρονται στην ειρήνη και τη φιλία των ανθρώπων.

Αλλά δεν είναι και απαραίτητο να στηριχτεί το μυαλό ενός φανατικού για να διαπράξει εγκλήματα στο όνομα της θρησκείας του. Ο Νορβηγός Άντερς Μπρέιβικ που εκτέλεσε 68 παιδιά, αφού νόμιζε πως είναι σταυροφόρος Ναΐτης, από ποιο εδάφιο της Καινής Διαθήκης απομόνωσε δικαιολογία για τις πράξεις του;

Οι φανατικοί σκοταδιστές του ISIS δεν πρόκειται να σταματήσουν, δεν έχουν να χάσουν ούτε τις ζωές τους, που πρόθυμα τις θυσιάζουν στο λαβύρινθο των θρησκευτικών συμπλεγμάτων τους. Το πρόβλημα διογκώθηκε εξαιτίας μιας σύνθετης γεωπολιτικής ανισορροπίας που προκλήθηκε από τον εμφύλιο στη Συρία και τα ζωτικά συμφέροντα των Ρώσων που απέτρεψαν ενέργειες των Δυτικών, εντάσσοντας την περιοχή σε δική τους σφαίρα επιρροής.

Όμως μετά το τρομοκρατικό χτύπημα στη Γαλλία, βρισκόμαστε ήδη σε πόλεμο. Η Δύση είναι αρκετά εξοπλισμένη στρατιωτικά και διαθέτει όλα τα τεχνολογικά μέσα, μαζί με την πολιτική βούληση (τώρα πλέον), ώστε να μην ανέχεται να σκοτώνονται αμέριμνοι πολίτες της από μερικούς παράφρονες κατσαπλιάδες.

Σε ελάχιστους μήνες, ίσως και εβδομάδες (όταν καμφθούν και οι αντιρρήσεις των Ρώσων), το κράτος του ISIS θα μετατραπεί σε οικόπεδο. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Όπως είναι σίγουρο και το ότι ακόμη κι αν εκμηδενιστούν οι δυνάμεις τους και σβήσει η κεντρική οργάνωσή τους, θα παραμείνουν σκόρπιοι πυρήνες της τζιχάντ στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Θα ταλαιπωρηθούμε και θα κινδυνεύουμε για πολλά πολλά χρόνια.

Ο ενδεδειγμένος τρόπος είναι οι δυτικές χώρες να συνεργαστούν με όσους διαβάζουν και ερμηνεύουν με το σωστό τρόπο το Κοράνι και όσες κυβερνήσεις του μουσουλμανικού κόσμου επιθυμούν και αυτές να απαλλαγούν από το θρησκευτικό σκοταδισμό και την τρομοκρατία. Γιατί υπάρχουν και αυτοί οι μουσουλμάνοι.