● Εκλογικό συμπέρασμα Νο 1: Όταν λόγω μνημονίου παγώνουν οι προσλήψεις στο Δημόσιο, αυξάνεται η αποχή. Διότι αν δεν έχεις να κερδίσεις κανένα ρουσφέτι, δεν αξίζει τον κόπο να ξεσηκώνεσαι κυριακάτικα.
● Εκλογικό συμπέρασμα Νο 2: Η αποχή είναι λίγο σαν τη στάση της παρατημένης γεροντοκόρης: «Με-πλή-γωσαν-κάποτε-οι-πολιτικοί-και-δεν-μου-βρήκαν-δουλειά-άρα-κι-εγώ-θα-γκρινιάζω-ελεύθερα-μόνη-με-τις-γάτες-μου-που-δεν-μου-αντιμιλάνε-και-δεν-θα-με-προδώσουν- ποτέ-ακούτε;».
● Μετάφραση: Ο αφορισμός «όλοι οι άντρες είναι ίδιοι» της συφοριασμένης φαρμακομούνας δεν διαφέρει σημαντικά από τον αφορισμό «όλοι οι πολιτικοί είναι ίδιοι» του απογοητευμένου «αποχίτη».
● Εκλογικό συμπέρασμα Νο 3: Πρέπει οπωσδήποτε να αντικατασταθεί το σκληρό μπλε τεντόπανο στα παραβάν των εκλογικών κέντρων με ένα πιο μαλακό, γιατί στις επόμενες εκλογές οι νέοι μπορεί να φοβηθούν ότι θα τους γρατζουνίσει!
● Οπότε, θα απογοητευθούν από το πολιτικό σύστημα και δεν θα έρθουν να ψηφίσουν για να το τιμωρήσουν!
● Νεοσλουρπωδία: Το εμετικό γλείψιμο στους «νέους», που αποθεώνει κάθε γελοιότητα που κάνουν, δίνοντάς τους το άλλοθι του «νεανικού».
● Αντιπροσωπευτικότερο παράδειγμα «νεοσλουρπω-δίας»: «Πρέπει να ακούσουμε αυτή τη νεολαία που δεν πήγε να ψηφίσει γιατί θέλει να στείλει μια κραυγή αγωνίας στον πολιτικό κόσμο…».
● Μακροπρόθεσμα μπορεί τους κάνει κακό, γιατί όταν ο άλλος βλέπει ότι αποθεώνεις ακόμα και την κλανιά του, δεν θα μπει ποτέ στον κόπο να κάνει κάτι καλύτερο.
● Βραχυπρόθεσμα βέβαια, ανεβάζει τα νούμερα στο «18-44».
● Εκλογικό συμπέρασμα Νο 4: Τα μαθηματικά με τα οποία υπολόγισε η Νέα Δημοκρατία την «ολική επαναφορά», είναι τα ίδια που χρησιμοποίησε για να υπολογίσει ότι σε 18 μήνες θα μηδενίσει το έλλειμμα, έτσι δεν είναι;
● SOS παρατήρηση προς συμβούλιο ισότητας: Όταν στην προηγούμενη φράση του spot ευαισθητοποίησης λες «ας μην ψηφίσουμε με βάση το φύλο αλλά την ικανότητα»…
● …στην επόμενη δεν μπορείς να συμπληρώνεις «γι’ αυτό σε αυτές τις εκλογές, ας ψηφίσουμε γυναίκες».
● Διότι, sorry, αλλά μόλις ψήφισες με βάση το φύλο και όχι την ικανότητα, dude!
● Το χειροκρότημα στους πολιτικούς αρχηγούς που μόλις έριξαν ένα ρημαδο-ψηφοδέλτιο σε μια ρημαδο-σχισμή μιας κάλπης, την ημέρα των εκλογών, είναι ένα από τα τρία πιο ακατανόητα χειροκροτήματα στην Ιστορία.
● Τα άλλα δύο; α) Το χειρο-κρότημα των διαγωνιζομένων μόλις τελειώνει ο χρόνος στο Master Chef (που μάλλον σημαίνει «μπράβο που δεν γέλασες ακούγοντας για άλλη μια φορά τη Μανωλίδου να προφέρει τις λέξεις “master” και “chef”)…
● …και β) το χειροκρότημα στο νιόπαντρο ζευγάρι, μόλις εμφανίζεται στο πάρτι μετά την τελετή (που μάλλον σημαίνει «μπράβο που άντεξες να βλέπεις τη γυναίκα της ζωής σου να κάνει σαν τρελή προετοιμάζοντας το γάμο και δεν την κοπάνησες»).
● Οπότε το χειροκρότημα στους πολιτικούς που κατά-φεραν να ψηφίσουν σημαίνει «μπράβο έκλεισες το φάκελο μόνος σου, χωρίς να διορίσεις κάποιον για να σε συμβουλέψει πώς γίνεται».
● Κάποτε, επιτέλους, πρέπει να αποδοθούν τα εύσημα στον υψηλό χιουμορίστα που επινόησε τη λέξη «γιεγιές».
Πιο απάνθρωπη θέση εργασίας της εβδομάδας
Δημοτικός σύμβουλος Αθήνας, που κάθεται στην έδρα ανάμεσα στον Ηλία Ψινάκη και τον Μιχαλολιάκο της Χρυσής Αυγής
Σε μια δημοκρατία η εναλλαγή επιτυγχάνεται όταν πείθεις ότι μπορείς να κυβερνήσεις καλύτερα. Μέχρι στιγμής, ο καταγγελτικός λόγος, όσο έντονος κι αν είναι, δεν καταφέρνει αυτό το άλμα.
8°
