Γιώργος Μαζωνάκης: «Δεν θέλω να με βλέπουν σαν πορτοφόλι» - Ιερέας θυμάται τη γνωριμία τους

Γνωρίστηκαν σε μία πτήση και ήταν ο Γιώργος Μαζωνάκης που του ζήτησε να κάτσει κοντά του για να μιλάνε και να μοιραστεί με λίγη πνευματική παρέα το ταξίδι του. Ο λόγος για τον πατέρα Αντώνιο που μίλησε για τη γνωριμία του με τον αγαπημένο τραγουδιτή και είπε δυο λόγια γι’ αυτή την σύντομη, αλλά ουσιαστική γνωριμία.

«Φέτος το καλοκαίρι στο αεροδρόμιο της Λάρνακας ταξιδεύαμε και οι δύο επιστρέφοντας προς Αθήνα. Αυτός ήταν στις διακεκριμένες θέσεις. Εγώ ήμουν πιο πίσω. Στέλνει μια αεροσυνοδό και λέει ότι «υπάρχει θέση δίπλα στον κύριο Μαζωνάκη, αν θέλετε μπορείτε να πάτε μαζί του, να συζητήσετε».

Όπως αποκάλυψε ο ιερέας για περίπου μιάμιση ώρα οι δυο τους συνομίλησαν βαθιά και ουσιαστικά, με τον τραγουδιστή να ανοίγει την ψυχή του στο ιερωμένο.

«Αυτός ο άνθρωπος είχε πρώτα απ όλα συναίσθηση της καταστάσεώς του. Ήξερε πάρα πολύ καλά ποια είναι τα πάθη του. Ήξερε πάρα πολύ καλά να τα ονομάσει. Και το πιο σημαντικό, έψαχνε να βρει λύσεις. Είδα έναν πολύ ευαίσθητο άνθρωπο.

Ήταν πολύ κοντά σε πολλές οικογένειες. Ήταν πολύ ευαίσθητος σε θέματα παιδιών, πάρα πολύ ευαίσθητος και δη σε θέματα κακοποίησης παιδιών. Αυτό το αντελήφθην και ομολογώ ότι υποκλίθηκα σε αυτόν τον άνθρωπο, γιατί έδινε πάρα πολλά χρήματα. Αφειδώς και αφανώς. Δεν πρόβαλε τον εαυτό του σε τίποτα», είπε ο ιερέας μιλώντας στην εκπομπή Πρωινό του ΑΝΤ1.

«Διέκρινα ότι αυτό ήτανε ένας ψυχικός πόνος, επειδή ο ίδιος, για λόγους χ ψ.. δεν μπορώ να μιλήσω, δεν μπορούσε να κάνει παιδί ή δεν έπρεπε να κάνει παιδί. Είχε στραφεί στα παιδιά των άλλων. Ήταν εξαιρετικά μόνος. Εγώ διαπίστωσα ότι δεν είχε κάνει ποτέ μια σοβαρή σχέση στη ζωή του. Η σχέση δεν έχει μόνο σεξουαλικό ενδιαφέρον. Η σχέση έχει και κάποιες άλλες παραμέτρους, όπως για παράδειγμα το αίσθημα της ασφάλειας. Αυτό τον είχε πονέσει πάρα πολύ τον Γιώργο και πολλοί τον είχαν εκμεταλλευτεί οικονομικά, αρχί μια σχέση μαζί του. Και αυτό τον πόναγε. Δηλαδή έφτασε να μου πει ευθέως ‘’δεν θέλω να με βλέπουν σαν πορτοφόλι’’. Και το τράβηξε λίγο μακρύτερα: ‘’Δεν θέλω να με βλέπουν οριζοντίως. Θέλω να με βλέπουν καθέτως, σαν πλήρη προσωπικότητα’’».

Ο πατέρας Αντώνιος συγκίνησε μιλώντας και για τον «Σταυρό που σήκωνε στην πλάτη».

«Ο Γιώργος έκανε πολύ συχνά τον Σταυρό του, αλλά σήκωνε και το Σταυρό του στην πλάτη, όπως τον σήκωσε ο Χριστός. Πολλές φορές βούρκωσε. Κάποια στιγμή έβγαλε μαντηλάκι, σκούπισε μάτια. Εγώ τα θεώρησα δάκρυα μετανοίας. Για την οικογένειά του απέφυγε επιμελώς και απέφυγα και εγώ επιμελώς, γιατί αν δεν ακούσει κανείς και τις δύο πλευρές, δεν μπορεί να έχει πλήρη εικόνα. Παρηγορήθηκα μέσα μου και είπα ότι μήπως αυτή η συζήτηση, αυτή η επαφή, μήπως αυτό του έκανε καλό; Μήπως ξεφόρτωσε η ψυχούλα του; Και μήπως έτσι πήγε στο Θεό πιο ελαφρύς και με καλύτερες προϋποθέσεις.

Στη συνέχεια διατηρήσαμε επαφή μέχρι και το θάνατό του. Συναντηθήκαμε ή μέσω μηνυμάτων ή μέσω τηλεφώνου ή και δια ζώσης, νομίζω επτά ή οκτώ φορές. Τον είδα λοιπόν, όπως σας είπα, ευαίσθητο, γι’ αυτό ευάλωτο, με ανασφάλειες και προσπαθούσε να πιαστεί από το χέρι του Θεού».