Κοινωνια

«Το αίμα έτρεχε ποτάμι»: Συγκλονίζει η μητέρα του 11χρονου Μάριου που σκοτώθηκε από αδέσποτη σφαίρα

Πώς η σχολική γιορτή εξελίχθηκε σε τραγωδία - Αναβιώνει η υπόθεση στο δικαστήριο

Newsroom
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Η μητέρα του 11χρονου Μάριου Σαλούκου που πέθανε μετά από το «χτύπημα» αδέσποτης σφαίρας στο κεφάλι του παιδιού κατάθεσαν στο δικαστήριο

O 11χρονος Μάριος Σαλούκος έχασε τη ζωή του τον Ιούνιο του 2017 όταν μία αδέσποτη σφαίρα τον χτύπησε τη στιγμή που βρισκόταν στο προαύλιο του σχολείου του στο Μενίδι, την ώρα της καλοκαιρινής, σχολικής γιορτής. Σήμερα, η συγκλονιστική υπόθεση αναβίωσε στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας, με τη μητέρα του να προχωρά σε μία συγκινητική κατάθεση. 

Παρόντες στη δίκη για την υπόθεση του 11χρονου Μάριου ήταν συμμαθητές του παιδιού, οι οποίοι φορούσαν μαύρες μπλούζες με τυπωμένο το όνομα του με λευκά γράμματα. Η μητέρα του Μάριου, Διονυσία Σαλούκου, δασκάλα και η ίδια περιέγραψε όσα συνέβησαν στη μοιραία γιορτή. «Ήμουν στο ίδιο σχολείο που φοιτούσε ο γιος μου. Την ημέρα εκείνη ήταν η γιορτή η καλοκαιρινή του σχολείου Ήμουν και η δασκάλα του στην Πέμπτη Δημοτικού. Ο Μάριος ήταν πολύ πρόθυμο και χαρούμενο παιδί. Περίμενε με αγωνία εκείνη τη μέρα. Η γιορτή ήταν να ξεκινήσει στις οκτώ. Δίπλα στο παιδί μου ήταν μαζί του οι συμμαθητές του που είναι σήμερα όλοι εδώ. Κάποια στιγμή άκουσα τη φωνή ενός παιδιού, που έλεγε κυρία ο Μάριος έπεσε. Επεσε μπρούμυτα, τον γύρισα και είδα το αίμα να τρέχει ποτάμι», κατέθεσε η μητέρα του μικρού Μάριου. 

Όπως υποστήριξε εκείνη τη στιγμή δεν σκέφτηκε ότι μπορεί να πρόκειται για σφαίρα που έπεσε στο παιδί από πυροβολισμούς σε κοντινή απόσταση. «Έβλεπα το αίμα να κυλάει και έλεγα κάπου χτύπησε. Δεν πήγε στο μυαλό μου ότι ήταν σφαίρα. Οι πυροβολισμοί ήταν συχνοί και σαν φαινόμενο δυστυχώς εξακολουθεί και σήμερα. Τα γλέντια τους είναι με πυροβολισμούς και τη μουσική στο διαπασών. Στο νοσοκομείο μας έλεγαν για αιμορραγικό επεισόδιο.Τελικα διαπιστώσαμε την άλλη μέρα ότι ήταν από βολίδα. Εγιναν πολλά λάθος πράγματα στην έρευνα. Καθυστέρησε η αστυνομία να μπει στα σπίτια. Τα στοιχεία χάθηκαν,τα όπλα πετάχτηκαν οι ένοχοι εξαφανίστηκαν. Η παραβατικότητα στο Μενίδι ήταν θέμα χρόνων και εξακολουθεί να είναι. Ο κόσμος βρίσκει βολίδες στις ταράτσες των σπιτιών στα μπαλκόνια,έχει πέσει σφαίρα στα πόδια παιδιού που περπατούσε, άλλη φορά παιδί στο νηπιαγωγείο τραυματίστηκε παιδί στο μάγουλο. Οποιος πυροβολεί εκεί είναι εν δυνάμει δολοφόνος». 

Στη δική του κατάθεση ο πατέρας του Μάριου αναφέρθηκε στις προσπάθειες να μπει στον καταυλισμό Ρομά της περιοχής και να συλλέξει έστω και την παραμικρή πληροφορία για τη δολοφονία του παιδιού του. «Το παιδί έφυγε. Εκείνο το βράδυ πίεσα το γιατρό και μου έλεγε ότι ήταν από ανεύρυσμα. Πίεσα το γιατρό να μάθω γιατί έφυγε το παιδί μου. Την επόμενη μέρα μάθαμε ότι το παιδί είχε χτυπηθεί από σφαίρα στο κεφάλι. Νιώθω μεγάλες ενοχές γιατί πήγα εκεί την οικογένειά μου και το πληρώσαμε. Κάθε βράδυ είχε γλέντια και κάθε βράδυ τηλεφωνούσαν στην αστυνομία. Και κάθε βράδυ σφαίρες. Όλοι έχουν από ένα περιστατικό. Ακόμα και σήμερα συνεχίζει αυτό το φαινόμενο. Στην αρχή πήραν κάποια μέτρα αλλά μετά χαλάρωσαν με αποτέλεσμα ακόμα και σήμερα να γίνονται πυροβολισμοί. Μια φορά μπήκα μέσα στον καταυλισμό να μάθω πληροφορίες. Οντως έμαθα ότι είχαν γλέντι εκείνο το βράδυ στο σπίτι ενός των δύο κατηγορουμένων. Η αστυνομία είχε συλλάβει την αδερφή του ενός κατηγορούμενου, η οποία αφέθηκε ελεύθερη και ο κύριος έβγαλε το κουμπούρι…».