Για να υπάρξει αποτελεσματική αστυνόμευση το πρώτο που πρέπει να κάνει κανείς είναι να εξασφαλίσει ότι ένας αστυνομικός δεν θα κληθεί να επιβάλει τον νόμο και την τάξη στο χωριό του
Αν η κυβέρνηση ήθελε στ’ αλήθεια αποτελεσματική αστυνόμευση (ειδικά στη επαρχία) θα απαγόρευε την εντοπιότητα και η αντιπολίτευση (αν κι αυτή ήθελε το ίδιο) θα χειροκροτούσε
Όπως ίσως θα έχετε διαβάσει ή ακούσει, με προσωπική πρωτοβουλία του ίδιου του Κυριάκου του Μητσοτάκη, ξηλώθηκε ο αστυνομικός διευθυντής του νομού Χανίων και αντικαταστάθηκε από κάποιο άλλο υψηλόβαθμο στέλεχος της ΕΛ.ΑΣ. Και όλοι καταλαβαίνουμε ότι αυτό μόνο ένα πράγμα μπορεί να σημαίνει: ότι από εδώ και στο εξής οι Χανιώτες που οπλοφορούν, οι Χανιώτες που χρησιμοποιούν τα όπλα τους σε γιορτές και πανηγύρια, που οδηγούν γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια τον ΚΟΚ ή οδηγούν μεθυσμένοι και γενικώς οι Χανιώτες που αδιαφορούν πλήρως για τον νόμο θα συνεχίσουν να κυκλοφορούν ελεύθεροι, ωραίοι και ανενόχλητοι αλλά υπό νέα διεύθυνση. Η οποία φυσικά θα διευθύνει ακριβώς τους ίδιους αστυνομικούς που έκαναν και κάνουν τα στραβά μάτια και θα είναι το ίδιο απροστάτευτοι ή αδίστακτοι (ανάλογα με τον λόγο για τον οποίο κάνουν τα στραβά μάτια) μόλις τα χρυσόψαρα της ενημέρωσης ρίξουν τα φώτα τους αλλού.
Ταυτοχρόνως, ένας αστυνομικός διευθυντής (ή και άλλα μεγαλοστελέχη που μπορεί να ξηλωθούν), παρότι αποτυχημένος, παραμένει στο σώμα και θα συνεχίσει να αποτυγχάνει σε κάποια άλλη περιοχή της χώρας.
Ο Μανωλιός θα βάλει τα ρούχα του αλλιώς αλλά τίποτα απολύτως δεν θα αλλάξει στην αστυνόμευση αφού στην πραγματικότητα κανείς (ή ελάχιστοι) από όσους έχουν πολιτική εξουσία επιθυμούν κάποια αλλαγή. Η χαλαρή έως και εντελώς ανύπαρκτη επιβολή του νόμου είναι μια διακυβερνητική και διακομματική επιθυμία η οποία δυστυχώς δεν έρχεται σε αντίθεση με την επιθυμία ενός μεγάλου κομματιού της κοινωνίας που αποτελείται από λίγους πονηρούς που καταλαβαίνουν πόσο τους ωφελεί και πολλούς αφελείς που δεν καταλαβαίνουν πόσο τους βλάπτει.
Για να συνειδητοποιήσετε πόσο δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα στην πλημμελή αστυνόμευση, ειδικά στην επαρχία, οι βουλευτές όλων των κομμάτων αρκεί να σκεφτείτε το απλό: ότι κανείς δεν θέλει να αλλάξει ένας νόμος που εξασφαλίζει αυτό που θα έπρεπε να απαγορεύεται: την εντοπιότητα.
Για να υπάρξει αποτελεσματική αστυνόμευση το πρώτο που πρέπει να κάνει κανείς είναι να εξασφαλίσει ότι ένας αστυνομικός δεν θα κληθεί να επιβάλει τον νόμο και την τάξη στον μπαμπά του, τη μαμά του, τα αδέρφια του, τα ξαδέρφια του, τους συμμαθητές του από το σχολείο κ.λπ. Όμως ο σοφός νομοθέτης (κάποιοι τον αποκαλούν «κουφάλα» αλλά εννοούν ακριβώς το ίδιο πράγμα) δίνει τη δυνατότητα στους ανθρώπους που πληρώνονται για να επιβάλουν τον νόμο να έχουν το δικαίωμα να το κάνουν στο χωριό τους.
Αν η κυβέρνηση ήθελε στ’ αλήθεια αποτελεσματική αστυνόμευση (ειδικά στη επαρχία) θα απαγόρευε την εντοπιότητα και η αντιπολίτευση (αν κι αυτή ήθελε το ίδιο) θα χειροκροτούσε. Και μαζί θα φρόντιζαν να ξεκινήσει η διαδικασία για άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων με αρχή τη μονιμότητα των ένστολων.
Αλλά όλα αυτά θέλουν δουλειά και συγκρούσεις. Αντιθέτως το να αλλάζεις τα ρούχα του Μανωλιού όταν αυτά γίνονται είδηση είναι πολύ πιο εύκολο. Και ποιος θέλει να κουράζεται και να συγκρούεται; Και μπράβο του.
Κάθε εμπειρία μπορεί να μεταφραστεί και να γίνει σκαλοπάτι για να επιτύχεις τις επιθυμητές αλλαγές. Δεν ξεκινάς από το μηδέν, απλώς συνεχίζεις τη διαδρομή με νέο «όχημα».
