Next Big Thing: Τα 27 νέα πρόσωπα που θα μας απασχολήσουν το 2026

Κάθε χρονιά φέρνει νέα πρόσωπα που ξεχωρίζουν, κάνουν θόρυβο και αλλάζουν –έστω λίγο– τον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα. Το 2026 δεν θα αποτελέσει εξαίρεση. Από ανθρώπους της τέχνης και της μουσικής, μέχρι σεφ, αθλητές και δημιουργούς περιεχομένου των social media που αποκτούν ουσιαστικό λόγο, μια νέα γενιά ανεβαίνει μπροστά. Είναι τα πρόσωπα που ήδη κινούν κάτι μέσα μας και πολύ σύντομα θα μας απασχολούν περισσότερο απ’ όσο νομίζουμε.

• Επιμέλεια: ATHENS VOICE Team
• Γράφουν: Δημήτρης Αθανασιάδης, Κατερίνα Καμπόσου, Μαριάννα Μανωλοπούλου, Γιάννης Νένες, Ελένη Βαρδάκη, Μαρία-Ιωάννα Σιγαλού, Νίκη-Μαρία Κοσκινά

Ραφαήλ Παγώνης | Τενίστας

Στα 13 του χρόνια, ο Ραφαήλ Παγώνης –το παιδί-θαύμα του ελληνικού τένις– κατάφερε να αφήσει το στίγμα του στην Ευρώπη και όχι μόνο, κατακτώντας την πρώτη θέση στην ευρωπαϊκή κατάταξη, σε μια χρονιά γεμάτη τίτλους, μοναδικές εμπειρίες και στιγμές που έκαναν κάθε φαν του τένις να τον παρακολουθεί με θαυμασμό: Famagusta Club U16 Cyprus Category 2, ITF Athens U18, Monte Carlo Masters Junior U14, Barcelona World TEC Cup U14 Spain Super Category, European Junior Championships U14, Lexus Junior International Raynes Park U14 UK Category 1, 58ο Torneo Avvenire U14 Italy Super Category, 32ο Ensana Piestany Cup U14 Slovakia Category 1, 31η Taça Internacional Maia Jovem U14 Portugal Super Category και Tim Essonne U14 France Category 1.

«Το 2025 ήταν η καλύτερη χρονιά μου, αλλά θα ξεχωρίσω τον τίτλο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, τη συμμετοχή μου στο Wimbledon U14 και τον τίτλο στα Masters του Μόντε Κάρλο», λέει ο Ράφα. Στο Wimbledon κατέκτησε τη δεύτερη θέση, όμως η εμπειρία ήταν μοναδική: πρόσβαση στους ίδιους χώρους με τους διάσημους αθλητές, το ίδιο μ’ αυτούς κοινό στους αγώνες και όλο το vibe ενός Grand Slam! Το βράδυ πριν από τον τελικό δεν κοιμήθηκε καθόλου από την αγωνία· δεν του βγήκε σε καλό, αλλά έτσι είναι – όλα είναι μέρος του παιχνιδιού.

Το 2026 φέρνει μεγάλες αλλαγές: ο Ράφα θα μετακομίσει με τον πατέρα του στη Βαρκελώνη για δύο χρόνια, στην ακαδημία TEC, με πλήρη υποτροφία και με προπονητή τον Κάρλος Ροντρίγκες. «Τώρα είναι η ώρα να μαθαίνω από τις ήττες για να γίνομαι καλύτερος», λέει. Παράλληλα, θα συνεχίσει να αγωνίζεται στην Ελλάδα με την Εθνική Ομάδα. Τα όνειρά του για το μέλλον είναι ξεκάθαρα: να μείνει ψηλά στην κατάταξη, να παίξει στο Ευρωπαϊκό μαζί με την ομάδα και να δοκιμάσει τον εαυτό του σε U16 και ITF U18 τουρνουά. «Όνειρα έχω πολλά: να κατακτήσω όλα τα Grand Slams, να γίνω Nο1 του κόσμου και να πάρω χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο», λέει με σιγουριά. Ο Ραφαήλ Παγώνης δεν είναι απλώς ένα παιδί που παίζει τένις – ζει για το παιχνίδι, παλεύει για κάθε πόντο και δίνει τα πάντα στο γήπεδο.

–ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΥ

Αναστασία Χατζηαθανασίου | Hθοποιός, Εικαστικός

Έκανε φέτος το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στη «Σπασμένη φλέβα» του Γιάννη Οικονομίδη υποδυόμενη την κόρη του ήρωα, Θωμά Αλεξόπουλου, κερδίζοντας το κοινό με τη φυσική ερμηνεία της. Ταυτόχρονα, το 2025 τράβηξε την προσοχή των θεατών και με την πρώτη ζωγραφική της έκθεση. Μια zoomer που γεννήθηκε στη Στοκχόλμη, μεγάλωσε στο Πευκί Εύβοιας κι αποφάσισε μετά τη Διοίκηση Τουριστικών Επιχειρήσεων στο ΠΑΔΑ να μπει στη Δραματική Σχολή Τράγκα.

«Το 2025 ήταν μια από τις πιο δημιουργικές χρονιές της ζωής μου. Έπαιξα στην πρώτη μου ταινία, τη “Σπασμένη Φλέβα”, μια εμπειρία που με συγκίνησε, με εξέλιξε και μου άνοιξε νέους δρόμους στην υποκριτική. Ήταν η πρώτη μου επαγγελματική επαφή με τον κινηματογράφο, και ο ενθουσιασμός μου για όσα έζησα παραμένει τεράστιος! Ταυτόχρονα, παρουσίασα την πρώτη μου έκθεση ζωγραφικής, στον χώρο Art Number 23. Το να βλέπω τον κόσμο να συνδέεται με τα έργα μου ήταν μια εμπειρία που δεν θα ξεχάσω. Η χρονιά ήταν γεμάτη δουλειά, ανακαλύψεις και βήματα που με έφεραν πιο κοντά σ’ αυτό που θέλω να κάνω στη ζωή μου.

»Για το 2026, ανυπομονώ να συνεχίσω τόσο στην υποκριτική όσο και στις εικαστικές τέχνες. Θέλω να παίξω σε περισσότερες ταινίες, να δοκιμάσω νέους ρόλους και είμαι ανοιχτή σε συνεργασίες στον κινηματογράφο, το θέατρο και την τηλεόραση. Παράλληλα, σκοπεύω να κάνω νέες προσωπικές εκθέσεις σε γκαλερί της Αθήνας. Ένα μεγάλο μου όνειρο είναι να συνδυάσω την υποκριτική με τη ζωγραφική μέσα από μια ομάδα δημιουργών, ώστε να πειραματιστούμε με νέους τρόπους έκφρασης και να φτιάξουμε κάτι δικό μας, αυθεντικό και ζωντανό», εξηγεί η ίδια.

–ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ

Antigoni Buxton | Τραγουδίστρια

Το 2025 ήταν μια πραγματικά όμορφη χρονιά. Πράγματα που ονειρευόμουν άρχισαν να γίνονται πραγματικότητα. Κυκλοφόρησα νέα μουσική, έκανα περιοδείες και πραγμάτωσα ένα όνειρο ζωής όταν επιλέχθηκα να εκπροσωπήσω το νησί μου, την Κύπρο, στη Eurovision 2026. Ανέπτυξα μια πιο δυνατή αίσθηση εμπιστοσύνης και πίστης στον σωστό χρόνο. Έμαθα ότι τα πράγματα δεν χρειάζεται να γίνονται βιαστικά. Αυτό μου έδωσε μια γαλήνη που δεν είχα πριν και άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζω τη δουλειά μου. Μια στιγμή που έμεινε χαραγμένη μέσα μου ήταν το ντουέτο σε ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια, το «Δώδεκα» της Άννας Βίσση, με τον Χρήστο Μάστορα στο Roundhouse του Λονδίνου – έναν εμβληματικό χώρο, στον οποίο πάντα ονειρευόμουν να εμφανιστώ.

Για το 2026, αφήνω πίσω την πίεση της βιασύνης και της διαρκούς ανάγκης να κυνηγώ το «τι ακολουθεί». Κρατώ την πίστη ότι, όταν δουλεύω με συνέπεια και καθαρή καρδιά, οι μεγάλες στιγμές έρχονται φυσικά. Κρατώ επίσης κοντά μου τους ανθρώπους που πίστεψαν σ’ εμένα από την αρχή. Ο μεγαλύτερος στόχος μου είναι να κάνω την Κύπρο περήφανη στη Eurovision, εκπροσωπώντας τη με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Θέλω να κυκλοφορήσω πολλή μουσική και να δώσω συναυλίες σε πολλά μέρη. Το όνειρό μου είναι να χτίσω έναν ολόκληρο κόσμο γύρω από τη μουσική μου –από ζωντανές εμφανίσεις μέχρι οπτική αφήγηση– και να συνδεθώ με τους ανθρώπους μέσα από το συναίσθημα και τον ήχο, ώστε να μπορώ να τραγουδώ για το υπόλοιπο της ζωής μου.

–ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΜΠΟΣΟΥ

Κωνσταντίνος Ζωγράφος | Ηθοποιός, Συγγραφέας, Μεταφραστής

Το 2025 ήταν μια χρονιά με πολλές και ωραίες καλλιτεχνικές προκλήσεις. Κρατάω την ξεχωριστή συνθήκη της «Ορέστειας» του Τερζόπουλου, που φέτος συνέχισε την περιοδεία της στο εξωτερικό. Είναι μοναδική εμπειρία να ταξιδεύεις μια παράσταση στα ελληνικά σε τόσο διαφορετικά μέρη –Ιταλία, Αυστρία, Ουγγαρία, Κίνα. Κρατάω τις τέσσερις υπέροχες μέρες που πέρασα στο Μέτσοβο, όπου βρέθηκα για την καινούρια ταινία της Ισαβέλλας Μαργάρα. Ένα από τα στοιχεία που έχει το σινεμά και δεν το βρίσκεις εύκολα στο θέατρο είναι ο φυσικός χώρος. Το ότι μπορεί να βρεθείς ξαφνικά να δουλεύεις στο πιο όμορφο μέρος του κόσμου. Εμείς κάναμε τα γυρίσματα στη Λίμνη Αώου μέσα στη φύση, ενώ δίπλα μας έβοσκαν άγρια άλογα. Θυμάμαι τις στιγμές της απόλυτης ησυχίας που επικρατούσε στο σετ με φόντο το τοπίο της Ηπείρου. Δουλεύαμε από το πρωί, κι όταν άρχιζε να βραδιάζει, οι άνθρωποι του συνεργείου μάς σκέπαζαν με κουβέρτες για να μην ξεπαγιάσουμε ανάμεσα στις λήψεις. Κρατάω το έργο που γράψαμε με τον Πάνο Ζυγούρο, το οποίο κατέληξε σε μια πολύ χειροποίητη παράσταση στο Νεκρομαντείο του Αχέροντα.

Μια στιγμή του 2025 που δεν θα ξεχάσω είναι όταν παίξαμε την «Ορέστεια» στο ανοιχτό θέατρο του Κάρνουτουμ, έξω από τη Βιέννη. Έβρεχε καταρρακτωδώς, αλλά, καθώς δεν μπορούσαμε να ακυρώσουμε την παράσταση, βγήκαμε στη σκηνή με φούτερ και νιτσεράδες. Κάναμε την πάροδο μέσα στη βροχή, περπατώντας στην πλημμυρισμένη σκηνή με τερζοπουλικό ρυθμό ιερουργίας ντυμένοι σαν φαροφύλακες. Με είχε πιάσει νευρικό γέλιο και είχα χώσει το κεφάλι μου μέσα στην κουκούλα για να μη φανεί.

Το 2026 εύχομαι να συνεχίσω να έχω δίπλα μου ανθρώπους που με στηρίζουν. Από την άνοιξη και μετά προγραμματίζω να κάνω ένα μικρό διάλειμμα, ώστε να δρομολογήσω ένα δικό μου πρότζεκτ που λόγω πίεσης χρόνου συνεχώς αναβάλλεται.

–ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΜΠΟΣΟΥ

Garona | Ράπερ

«Γεια σου, κόσμε, είμαι η Garona και αυτή τη στιγμή βηματίζω μέσα στο όνειρό μου. Το 2025 ήταν η χρονιά που αποφάσισα να μοιραστώ τον εαυτό μου με τον υπόλοιπο κόσμο, και η αλήθεια είναι πως η διεργασία για να παρθεί αυτή η απόφαση διήρκεσε χρόνια, όμως κατάφερα και ανέβασα το πρώτο μου single, “Dat Bitxh”, με το οποίο ξεκίνησε και το μουσικό μου ταξίδι. Μεγάλωσα ανακαλύπτοντας την τέχνη μόνη μου κι έτσι κατάφερα να χτίσω πολύ καλή επικοινωνία με τον ίδιο μου τον εαυτό. Ωστόσο πάντα αναζητούσα μια κοινότητα. Πιστεύω ότι η τέχνη μπορεί να αναπνεύσει πολύ πιο άνετα στο πλαίσιο μιας «οικογένειας». Κι αυτό ακριβώς επιβεβαιώνω τον τελευταίο καιρό, καθώς περιβάλλομαι από άτομα που έχουν την ίδια αγάπη για τη hip hop· και αυτοί είναι οι Fam Rap.

»Με τον καινούργιο χρόνο πρόκειται να βγάλω κι άλλη μουσική, ξεκινώντας με το “Time is the enemy”, που θα βγει μέσα στον Δεκέμβρη. Θα φανερώσω κι άλλες αποχρώσεις από την παλέτα μου, μετουσιώνοντας τη μουσική μου παιδεία και τις επιρροές μου από φωνές όπως της Αρίθα Φράνκλιν, της Έτα Τζέιμς, της Νίνα Σιμόν, της Λορίν Χιλ σε ήχους που ντύνουν τους δρόμους της πόλης, της κοινωνίας και της hip hop κουλτούρας. Έρχονται singles, EPs, δίσκος. Το σημαντικό είναι ότι όλα αυτά έρχονται με αγάπη και είναι φτιαγμένα μέσα σ’ αυτήν!»

Η Garona, 22 ετών, μεγάλωσε στο Αιγάλεω και από μικρή ασχολείται με κάθε μορφή τέχνης που βρέθηκε στον δρόμο της. Άρχισε γράφοντας ποιήματα, που σταδιακά μεταμορφώθηκαν στα πρώτα της ραπ.

–ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ

Νέστορας Νέστορας | Μάγειρας, Νικητής MasterChef 2025

Το 2025 ήταν μια χρονιά-ορόσημο για μένα. Η πιο συγκλονιστική στιγμή της ήταν ο τελικός του MasterChef. Η νίκη μου μπροστά στην οικογένεια, τους φίλους και τους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα μου είναι μια ανάμνηση που θα με συνοδεύει για πάντα. Για μένα, όμως, ακόμη βαθύτερο νόημα είχε το γεγονός ότι κατάφερα να τηρήσω μια υπόσχεση που είχα δώσει στον αδερφό μου: να του χαρίσω αυτή τη στιγμή και να τη ζήσουμε μαζί. Ήταν μια δικαίωση όχι μόνο προσωπική, αλλά και οικογενειακή. Το MasterChef αποτέλεσε την κορυφή μιας πολύχρονης προσπάθειας.

Το 2025 μού χάρισε άλλο ένα σπουδαίο επίτευγμα: την κατάκτηση του τίτλου και την ολοκλήρωση των σπουδών μου στη Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Δύο σταθμοί ζωής που επιβεβαίωσαν ότι η εργασία, η επιμονή και η συνέπεια ανταμείβονται.

Το 2026 θέλω να προχωρήσω μπροστά με ταχύτητα, με σταθερότητα και με ταπεινότητα. Να επενδύσω στον εαυτό μου και να συλλέξω όσο περισσότερες εμπειρίες μπορώ. Με την έναρξη της νέας χρονιάς φεύγω στο εξωτερικό για να εργαστώ σε καταξιωμένα εστιατόρια και να δοκιμάσω τις δυνάμεις μου σε απαιτητικά περιβάλλοντα υψηλής γαστρονομίας. Το εστιατόριο στο οποίο θα ξεκινήσω είναι ήδη καθορισμένο, προτιμώ όμως προς το παρόν να μην το αποκαλύψω. Το καλοκαίρι θέλω να επιστρέψω στην Ελλάδα και να δημιουργήσω κάτι ουσιαστικό μέσα από τη μαγειρική μου. Η μεγαλύτερη ανταμοιβή είναι να κοιτάζω τον άνθρωπο στα μάτια τη στιγμή που δοκιμάζει το πιάτο μου και να χαίρομαι με την ικανοποίησή του. Το φαγητό είναι μοίρασμα, εμπειρία, ιερή στιγμή. Ο δικός μου στόχος είναι να συμβάλω στη δημιουργία όμορφων αναμνήσεων γύρω από το τραπέζι, για οικογένειες, για φίλους και για παρέες.

–ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΜΠΟΣΟΥ

Γρηγόρης Κίκης | Ο νεότερος Έλληνας σεφ με αστέρι Michelin – Συνιδιοκτήτης του HERVÉ

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Παλαιό Φάληρο, μέσα σε μια υπέροχη οικογένεια, που έκανε τα πάντα για να έχω όλα τα εφόδια στη ζωή. Δεν θυμάμαι ποτέ να ονειρεύτηκα να γίνω γιατρός ή δικηγόρος. Αν έπρεπε να διαλέξω ένα παιδικό όνειρο, μάλλον θα έλεγα αστροναύτης και, με τον τρόπο μου, το κατάφερα: μέσα από το Hanky Panky και το burger concept μας, έγινα ο «αστροναύτης» που ταξιδεύει τις γεύσεις σε άλλους πλανήτες! Τα κυριακάτικα τραπέζια με την οικογένεια είχαν γεύση και ζεστασιά, όμως αυτό που με κέρδισε ήταν η πρώτη μου επαφή με τις επαγγελματικές κουζίνες όπου ξεκίνησα στα 13 μου, εντελώς τυχαία, από περιέργεια και… έμεινα. Πολύ γρήγορα κατάλαβα ότι αυτή δεν είναι μια «δουλειά», αλλά η πραγματική μου αγάπη.

Στα 18 μου βρέθηκα στη Γερμανία, τη Δανία, την Αγγλία και το Μπαχρέιν, σε εστιατόρια με δύο και τρία αστέρια Michelin. Στα 22 μου χρόνια ένιωσα πως έπρεπε να κυνηγήσω τον μεγάλο μου στόχο: να γίνω ο νεότερος Έλληνας chef με αστέρι Michelin. Με αυτή την πίστη και παρά τις δύσκολες εποχές, ανοίξαμε το HERVÉ και λίγο αργότερα καταφέραμε να βραβευτούμε με ένα αστέρι Michelin. Η διάκριση δεν ήρθε από ένα συγκεκριμένο πιάτο, αλλά από ολόκληρη την εμπειρία: το μενού, τις τεχνικές, τη δημιουργικότητα, την ενέργεια του service και τη συνεχή μας προσπάθεια για εξέλιξη. Εκείνη η στιγμή ήταν για μένα επιβεβαίωση ότι το ρίσκο άξιζε. Αυτή η αναγνώριση, μαζί με τη διάκρισή μου στη λίστα Forbes «30 Under 30» και την κατάκτηση του San Pellegrino Young Chef Academy για τις μεσογειακές χώρες, είναι για μένα σημαντικά εφόδια και κίνητρο να συνεχίσω να εξελίσσομαι.

Η μαγειρική είναι δημιουργία, ένταση, ρυθμός. Είναι μια γλώσσα χωρίς λέξεις, που μπορείς να μιλήσεις σε όλους. Η αδρεναλίνη ενός service, το να βλέπεις κάτι που έφτιαξες να κάνει τους ανθρώπους χαρούμενους… αυτά ήταν αρκετά για να με κάνουν να καταλάβω τι θέλω να κάνω για πάντα.

Για το 2026 ετοιμάζουμε πράγματα που θα κάνουν τον κόσμο να αναρωτηθεί «τι σκέφτηκαν πάλι αυτοί;». Υπόσχομαι πως θα είναι κάτι με γεύση, θα έχει τρέλα και σίγουρα δεν θα είναι βαρετό. Άλλωστε, αν κάτι προβλέπεται εύκολα, δεν είναι για εμάς.

–ΓΙΑΝΝΗΣ ΝΕΝΕΣ

Αναστασία Ντραγκομίροβα | Πρωταθλήτρια Επτάθλου και Πεντάθλου

Μπορεί να έγινε viral για το μακιγιάζ της με τα αστεράκια, τα λουλουδάκια και τα στρασάκια ή τα 32 τατουάζ της, αλλά η Αναστασία Ντραγκομίροβα, ή αλλιώς Νάνσυ, ξεχώρισε το 2025 για κάτι πολύ πιο δυνατό: την αγωνιστική της ψυχή. Δεν είναι μόνο εικόνα, είναι ένα κορίτσι που σπάει τα ρεκόρ, δίνει τα πάντα για τον αθλητισμό και ζει κάθε στιγμή στο φουλ. Η Νάνσυ μεγάλωσε στη Νέα Καλλικράτεια και έχει καταγωγή από τη Βουλγαρία. Παρά τις επιτυχίες της, αντιμετώπισε ρατσισμό κι έμαθε να προπονείται υπό αντίξοες συνθήκες, αναπτύσσοντας υπομονή και δύναμη. Εκτός αγωνιστικού χώρου, εκφράζει τα συναισθήματά της γράφοντας και ζωγραφίζοντας, ενώ ο αγαπημένος της ήρωας, ο Στιτς, την ακολουθεί παντού, δίνοντάς της χαρά και ενέργεια ακόμη και στις πιο ήσυχες στιγμές της.

Το 2025 ήταν η χρονιά της: τέταρτη θέση στο Ευρωπαϊκό Κ23 στο έπταθλο, πέμπτη στη σφαιροβολία και πρώτη στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα, όπου έσπασε για τρίτη φορά το πανελλήνιο ρεκόρ Κ23, επιτυγχάνοντας τη δεύτερη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών για την Ελλάδα. Όπως λέει η ίδια: «Είναι λίγο οξύμωρο, αλλά νιώθω πληγωμένη από την τέταρτη θέση του Ευρωπαϊκού. Βέβαια, το πανελλήνιο ρεκόρ στον Βόλο, ακριβώς την επόμενη εβδομάδα, με την αδερφή μου στο πλευρό μου να με εμψυχώνει από τις κερκίδες, μου χάρισε το ωραιότερο συναίσθημα που έχω βιώσει. Δεν μπορώ να το περιγράψω· ένιωσα κάπως σαν μικρή σούπερ ηρωίδα!»

Οι στόχοι της για το 2026 είναι ξεκάθαροι: «Θέλω καταρχάς να είμαι υγιής και μετά να σπάσω πάλι ένα πανελλήνιο ρεκόρ και να συμμετάσχω ξανά στο Ευρωπαϊκό. Το όνειρό μου είναι ένα πανελλήνιο ρεκόρ που να συνοδεύεται από μετάλλιο».

Με πάθος, αυθεντικότητα και ψυχή, η Νάνσυ είναι έμπνευση για κάθε νέο που θέλει να ζει χωρίς φόβο και να κυνηγάει τα όνειρά του.

–ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΥ

Μελίνα Βλάχου | Μουσικός και Ερμηνεύτρια

Ξεκίνησα τη μουσική με το βιολί. Είμαι Γαλλοελληνίδα – από μητέρα Γαλλίδα και Έλληνα. Η μητέρα μου ήταν καθηγήτρια βιολιού, οπότε με ενθάρρυνε να ασχοληθώ μ’ αυτό. Άκουγα πολλή μουσική στο σπίτι με τον πατέρα μου: ανατολίτικη, ελληνική, βαλκανική… και τη λάτρευα. Όπως και ποπ, αραβική μουσική και γενικά R&B, Ριάνα, Σακίρα... με τους φίλους μου. Μεγάλωσα στο Παρίσι, σε ένα αρκετά πολυπολιτισμικό περιβάλλον. Οι γονείς μου είχαν έναν σύλλογο όπου δίδασκαν την ελληνική μουσική παράδοση σε Έλληνες δεύτερης γενιάς αλλά και σε Γάλλους, οπότε ήμουν «βουτηγμένη» στην ελληνική μουσική. Για μένα η Ελλάδα ήταν η Αθήνα, και πιο συγκεκριμένα η Αγία Παρασκευή, όπου ζούσε η γιαγιά μου και έμενα κι εγώ όταν πήγαινα. Μου άρεσε πολύ να κάνω βόλτες με τη γιαγιά στη γειτονιά· πηγαίναμε για καφέ και μετά μια μικρή εκδρομή στην Πεντέλη. Η καρδιά μου είναι μοιρασμένη ανάμεσα στις δύο αγαπημένες μου πόλεις, το Παρίσι και την Αθήνα· είναι αδύνατο να διαλέξω!

Όταν ήμουν μικρή, ήθελα είτε να γράφω μυθιστορήματα είτε να γίνω βιολονίστρια. Αγαπούσα το διάβασμα και συχνά κατέφευγα σ’ αυτό, γιατί ήμουν, νομίζω, ένα ντροπαλό παιδί. Μπήκα έπειτα σε κλασικό κύκλο σπουδών στο βιολί και συνέχισα αρκετά, μέχρι που στο τραγούδι βρήκα το πραγματικό μου πάθος και μια αίσθηση ελευθερίας. Στα 16 μου συνέχισα το σχολείο εξ αποστάσεως, για να μπορώ να συνεχίσω τη μουσική, να ταξιδεύω, να συμμετέχω σε σεμινάρια παραδοσιακής μουσικής και να μαθαίνω διαρκώς. Τότε έλεγα μέσα μου πως θα γινόμουν παραδοσιακή τραγουδίστρια· δεν μπορούσα καν να φανταστώ ότι θα κατάφερνα να σμίγω διαφορά στιλ. Κάθε εποχή έφερνε κάτι καινούριο. Το πρώτο μου EP το συνέθεσα μαζί με τον παραγωγό Dogan Poyraz. Σήμερα φτιάχνω μουσική που αναμειγνύει τις διαφορετικές μου επιρροές: ποπ, παραδοσιακή μουσική, λαϊκή... Για μένα η παράδοση δεν είναι κάτι στατικό· είναι ζωντανή, εξελισσόμενη, γεμάτη μυστικά και ιστορίες.

Πέρα απ’ τη μουσική, αυτό που με διασκεδάζει πραγματικά είναι ο χορός. Επίσης, λατρεύω να συνδυάζω το φολκλόρ με casual ρούχα. Με τις φίλες μου ανακατεύουμε συνέχεια τις γκαρνταρόμπες μας· ανταλλάσσουμε αξεσουάρ και ρούχα. Μου αρέσει ό,τι λάμπει, παλιά φυλαχτά, και μέταλλα που έχουν λίγο σκουριάσει αλλά κρατούν τη λάμψη τους.

Είμαι υποψήφια στα Music Moves Europe Awards εκπροσωπώντας την Ελλάδα – μια πραγματική τιμή. Μάλιστα, μπορείτε να ψηφίσετε για μένα μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου στην ιστοσελίδα του MME και να στηρίξετε το πρότζεκτ!

–ΓΙΑΝΝΗΣ ΝΕΝΕΣ

Μαλβίνα Παυλοπούλου | Δημιουργός Περιεχομένου

«Make it exist first, make it perfect later». Με αυτό το μότο κινείται η Μαλβίνα Παυλοπούλου, μία από τις πιο αγαπητές Gen Z content creators της ελληνικής σκηνής. Σπούδασε Tourism & Hospitality Management και ολοκληρώνει τις σπουδές της στο English & American Literature, ενώ τα τελευταία χρόνια χτίζει μια δυνατή κοινότητα στο TikTok. Παράλληλα, άνοιξε το Kaiki Boutique στις Σπέτσες και το 2025 δημιούργησε το fashion brand Mien by Malvina, αφήνοντας το δικό της, φρέσκο αποτύπωμα στη μόδα.

«Το 2025 με δίδαξε την αυτοπειθαρχία, όχι ως περιορισμό, αλλά ως επιλογή. Η παρουσία μου στα social media άρχισε να αναπτύσσεται με τρόπο που ακόμη μου φαίνεται απίστευτος. Μια φίλη μού είπε ότι είμαι “πολύ niche” κι αυτό μου άρεσε περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο. Κατάλαβα πως δεν απευθύνομαι σε όλους, αλλά σε όσους νιώθουν κοντά στον τρόπο που δημιουργώ. Η δουλειά μου εξελίχθηκε με διεθνείς συνεργασίες, ταξίδια για fashion weeks και τη δημιουργία του Mien, ενός project που με έβγαλε από τη ζώνη άνεσής μου και με έμαθε τι σημαίνει να ξεκινάς από το μηδέν.

»Το 2026 το βλέπω ως μια χρονιά όπου όλα αρχίζουν να παίρνουν πιο καθαρή μορφή. Θέλω να επενδύσω σε projects με ουσία και ξεκάθαρη ταυτότητα, χωρίς θόρυβο και με περισσότερη συνέπεια. Στόχος μου είναι το Mien να εξελιχθεί με καθαρό χαρακτήρα, δίχως βιασύνη, και εκτός Ελλάδας, και να συνεχίσω ως content creator με αυθεντικό, προσωπικό περιεχόμενο. Πάνω απ’ όλα, εύχομαι να είναι μια χρονιά ισορροπίας, όπου η εξέλιξη δεν θα έρχεται υπό πίεση, αλλά μέσα από συνειδητές επιλογές».

–ΜΑΡΙΑ ΙΩΑΝΝΑ ΣΙΓΑΛΟΥ

Γιάννης Λουλούδης | Επιχειρηματίας

Αν και η διεθνής επιτυχία κορυφώθηκε το 2025, η διαδρομή του ξεκίνησε πολλά χρόνια πριν. Ο Γιάννης βρέθηκε στη Ρόδο στα 13 του με ένα laptop και λίγες οικονομίες, αφήνοντας πίσω την Κάρπαθο. Εκεί έκανε τα πρώτα του βήματα στο online sneaker reselling, μια ενασχόληση που πολύ γρήγορα εξελίχθηκε σε τρόπο ζωής. Μέσα σε λίγα χρόνια δημιούργησε το Flower Kickz, που κατάφερε να γίνει ένα από τα ταχύτερα ανερχόμενα sneaker-resell brands στην Ευρώπη. Το 2021 άνοιξε το πρώτο του κατάστημα στη Ρόδο. Την ίδια χρονιά, ένα custom μοντέλο εμπνευσμένο από την αισθητική του ΠΑΣΟΚ έγινε viral σε όλη τη χώρα. Το sneaker αγαπήθηκε από το κοινό, φορέθηκε από γνωστές προσωπικότητες και εκτόξευσε τη δημοφιλία του brand. Το 2023 ήρθε το δεύτερο φυσικό κατάστημα στην Αθήνα, ενώ το 2024 μια ιδιαίτερη συνεργασία του τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας: ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, ζήτησε προσωπικά από τον Γιάννη να σχεδιάσει ένα sneaker εμπνευσμένο από τη Νέα Δημοκρατία. Η παράδοση του ζευγαριού στο Μέγαρο Μαξίμου έγινε viral πανελλαδικά και αποτέλεσε ένα από τα πιο πολυσυζητημένα στιγμιότυπα της χρονιάς.

Με αναφορές σε πάνω από 5.000 άρθρα στον ελληνικό και διεθνή Τύπο και έναν προσωπικό λογαριασμό στο Instagram που ξεπερνά τους 150.000 ακολούθους, το 2025 ήταν η χρονιά που άλλαξε ριζικά την πορεία του Flower Kickz. Η είσοδος στην αγορά του Ντουμπάι άνοιξε έναν εντελώς νέο δρόμο, καθιστώντας το brand το πρώτο ευρωπαϊκό sneaker-resell σχήμα με φυσική παρουσία στη Μέση Ανατολή. Παράλληλα, διεθνή μέσα –ανάμεσά τους και το Forbes– ανέλυσαν την επιχειρηματική πορεία του Γιάννη Λουλούδη, επιβεβαιώνοντας πως το όραμά του έχει πλέον παγκόσμια απήχηση.

Για τον ίδιο, η χρονιά δεν μετρήθηκε μόνο με αριθμούς και επιδόσεις. «Κρατάω την ανάπτυξη του brand και την εμπιστοσύνη που μου δείχνει ο κόσμος. Κρατάω την περηφάνια που γεννιέται όταν βλέπεις τους στόχους σου να γίνονται πραγματικότητα. Η Flower Kickz δεν είναι πια απλώς ένα project, αλλά μια εταιρεία με πραγματικό αποτύπωμα. Το όνειρό μου για το 2026 είναι ξεκάθαρο: μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα, πιο δυναμικό ψηφιακό αποτύπωμα και ένα Flower Kickz που εξελίσσεται με σταθερούς, φιλόδοξους ρυθμούς».

–ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΥ

Μαρίτα Καθητζιώτη | Μοντέλο

Με εμπειρία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, η Μαρίτα Καθητζιώτη έχει συμμετάσχει σε πολλές global καμπάνιες. Την ενδιαφέρει η αισθητική που έχει χαρακτήρα, η εικόνα που «λέει» κάτι και τα projects που συνδυάζουν μόδα, τέχνη και προσωπικό στιλ.

«Το 2025 ήταν η πιο μεταβατική χρονιά της ζωής μου. Έβαλα για πρώτη φορά εμένα σε προτεραιότητα και αποφάσισα να κάνω τη ζωή μου όσο καλύτερη γίνεται, χωρίς ενοχές, χωρίς βιασύνη. Κράτησα ό,τι με εξέλισσε και άφησα πίσω όσα, ενώ έμοιαζαν σωστά, δεν με γέμιζαν πια. Από πάντα ήμουν άνθρωπος που πηγαίνει με το flow, δεν είχα ιδιαίτερη ρουτίνα. Φέτος όμως ένιωσα την ανάγκη να βάλω τα πράγματα σε μια πιο σταθερή βάση. Οργάνωσα καλύτερα τον χρόνο, τη δουλειά και τον εαυτό μου. Έπαψα να αναζητώ γρήγορες λύσεις ντοπαμίνης και επιβεβαίωσης και, ίσως για πρώτη φορά, βρήκα τρόπο να είμαι αληθινά χαρούμενη. Όχι έντονα, όχι φαντασμαγορικά, αλλά σταθερά. Αυτή είναι και η μεγαλύτερη επιτυχία που κρατάω.

»Το 2026 το βλέπω σαν μια φυσική συνέχεια αυτής της αλλαγής. Φέτος έκανα πολύ experiment, δοκίμασα διαφορετιχχχχκά πράγματα και άφησα τον εαυτό μου ελεύθερο να ψάξει. Τώρα όμως νιώθω έτοιμη να εστιάσω περισσότερο. Θέλω να δώσω παραπάνω χώρο στην τέχνη και δημιουργία και να κάνω κάτι δικό μου που να με εκφράζει απόλυτα. Δεν έχω άκαμπτα πλάνα, αλλά ξεκάθαρη πρόθεση: να εξελίσσομαι και να παραμένω πιστή σ’ αυτό που με κάνει να νιώθω καλά. Θέλω το 2026 να είναι μια χρονιά πιο συνειδητή, πιο ήρεμη και πιο κοντά στον εαυτό μου».

–ΜΑΡΙΑ ΙΩΑΝΝΑ ΣΙΓΑΛΟΥ

Αλέξανδρος Σαμοντούροβ | Καλαθοσφαιριστής

Το καλοκαίρι ήταν «φορτωμένο» για τον νεαρό φόργουορντ/σέντερ, καθώς είχε συνεχείς υποχρεώσεις τόσο με την Εθνική Ανδρών όσο και με την Εθνική Νέων Ανδρών. Η σημαντικότερη διάκριση της χρονιάς ήρθε με την Εθνική Ανδρών στο Eurobasket και την κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου. Η συνεισφορά του στο παιχνίδι με αντίπαλο το Ισραήλ αποδείχθηκε πολύτιμη, καθώς με την άμυνά του, τα επιθετικά ριμπάουντ και τα κρίσιμα καλάθια του συνέβαλε αποφασιστικά στην πρόκριση στους 8. Σε ανάρτησή της η FIBA έγραψε για τον Αλέξανδρο: «Να θυμάστε αυτό το όνομα».

Σημαντική ήταν και η παρουσία του στην Εθνική Νέων Ανδρών. Αναδείχθηκε στην καλύτερη πεντάδα του Πανευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. «Δυστυχώς», παραδέχεται ο ίδιος, «παρά την καλή προσπάθεια, ήμασταν άτυχοι και μείναμε εκτός μεταλλίων».

Σε συλλογικό επίπεδο, ο Σαμοντούροβ αγωνίστηκε με τον Παναθηναϊκό AKTOR και στο Final 4 της Ευρωλίγκας στο Αμπού Ντάμπι. Παρότι η εμπειρία ήταν ξεχωριστή, το τελικό συναίσθημα δεν ήταν θετικό: «Ήταν σημαντικό για μένα ότι αγωνίστηκα σε ένα Final 4 Ευρωλίγκας, όμως η γεύση που μου άφησε τελικά δεν ήταν ευχάριστη, αφού δεν πήραμε το τρόπαιο». Στον μικρό τελικό απέναντι στον Ολυμπιακό, η εξέδρα φώναζε ρυθμικά το όνομά του, ενώ ο Εργκίν Αταμάν στάθηκε ιδιαίτερα στην παρουσία του: «Ο μοναδικός στόχος για εμάς σ’ αυτόν τον μικρό τελικό ήταν να δώσουμε λεπτά στον Σαμοντούροβ, ο οποίος έπαιξε πραγματικά εξαιρετικά στο πρώτο μέρος».

«Το 2026», λέει ο Αλέξανδρος, «εύχομαι να μου φέρει ακόμη περισσότερα, σε ατομικό αλλά κυρίως σε ομαδικό επίπεδο. Οι στόχοι του Παναθηναϊκού είναι πάντοτε η κατάκτηση της κορυφής σε Ελλάδα και Ευρώπη και θέλω να βοηθήσω την ομάδα μου να τους εκπληρώσει».

–ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΥ

Drinkdamilk – Αντώνης Ράπτης | Digital Artist

Γεννήθηκε στην Ηγουμενίτσα, πλέον ζει στην Αθήνα και το 2019 παρουσίασε την πρώτη του έκθεση. Αποφάσισε να ασχοληθεί με την digital art όταν πήγαινε ακόμα σχολείο, τότε που ανακάλυψε τον κόσμο του photoshop στον υπολογιστή. Ανήκει στα παιδιά της Gen Ζ, του αρέσει ό,τι έχει χρώμα και οι περισσότερες δουλειές του σχετίζονται με τη μουσική, καθώς έχει σχεδιάσει εξώφυλλα για singles και άλμπουμ. Το 2025 έγινε γνωστός χάρη στα Instagram posts με ελληνικά quotes που δημοσίευε.

«Ήταν ένας τρόπος να μοιραστώ τις σκέψεις και την αισθητική μου». Την ίδια χρονιά δημιούργησε το δικό του brand, μαζί με τον κολλητό του. «Λέγεται Datelie και σχετίζεται με τη λέξη atelier, που σημαίνει χώρος δημιουργίας στα γαλλικά. Έχουμε ρίξει αρκετή δουλειά, ο κόσμος στηρίζει ήδη το πρότζεκτ, και φέτος καταφέραμε να κάνουμε την πρώτη μας συνεργασία ως brand, με τον Saske».

Το 2026 θα είναι εξίσου ενδιαφέρον για τον Drinkdamilk, μια και θα δημιουργήσει με καλλιτέχνες από διαφορετικούς χώρους, θα λανσαριστεί η νέα συλλογή του Datelie, ενώ ταυτόχρονα θα ετοιμαστεί ένα βιβλίο με όλα τα quotes που έχουν δημοσιευτεί στο Instagram. «Όσο έχουμε την υγεία μας, όσο είμαστε καλά, είναι σίγουρο πως η ερχόμενη χρονιά θα είναι γεμάτη δημιουργία».

–ΕΛΕΝΗ ΒΑΡΔΑΚΗ

Lah Porella – Αφροδίτη Παναγιωτοπούλου | Καλλιτέχνις

Από μικρή μού άρεσε να γράφω, να μπλέκω στοιχεία μεταξύ τους, να φτιάχνω κόσμους και να γεμίζω με χρώμα τις μέρες μου. Η φαντασία τότε ήταν παιχνίδι κι αυτό το «παιχνίδι» είναι κάτι που κατάφερα να κρατήσω όσο μεγάλωνα. Νιώθω ότι στην παιδικότητα υπάρχει αλήθεια, ειλικρίνεια, περιέργεια και ανεμελιά, κι αυτά τα στοιχεία θέλω να χαρακτηρίζουν τη «μεγάλη» Αφροδίτη. Πάντα η μουσική έβρισκε έναν τρόπο να είναι κοντά μου. Θυμάμαι την πρώτη φορά που άκουσα τον εαυτό μου μέσα από ένα μικρόφωνο, πόσο ξένο και περίεργο το είχα αισθανθεί. Έπειτα την πρώτη φορά που τραγούδησα ένα δικό μου κομμάτι μπροστά σε φίλους. Ακόμα δυσκολεύομαι με την έκθεση, η ιδέα τού να είσαι στο κέντρο της προσοχής με αγχώνει πολύ. Όμως, πάρα τον φόβο, μου είναι αναγκαίο να πω τις ιστορίες μου. Έτσι προέκυψε και το πρώτο μου άλμπουμ, η «Πράσινη σκάλα» – ως μια υπενθύμιση από τη μικρή Αφροδίτη στη μεγάλη.

Τα τελευταία 5 χρόνια έχω αλλάξει πολύ. Μετακόμισα, ψυχοθεραπεύτηκα, συνειδητοποίησα, μεγάλωσα. Κι όμως ακόμα θέλω να ζω αληθινά, να ονειρεύομαι και να μην ξεχνώ τα λόγια της γιαγιάς μου: «Η ζωή δεν ξανάρχεται. Τα χρόνια, όταν έχεις πια μεγαλώσει, μένουν στάσιμα, όμως αυτά της νιότης περνούν μέρα τη μέρα. Να βγεις, να πιεις κι ένα ποτό, που λένε, και να περάσεις καλά. Αυτά μένουν, από τα άλλα τίποτα». Και οι γιαγιάδες κάτι ξέρουν. Κάπου εκεί γεννήθηκε η Lah Porella, όνομα εμπνευσμένο από ένα είδος ορχιδέας – αυτό το νέο όνομα έδωσε νέα ταυτότητα στην Αφροδίτη. Το 2026 θα παρουσιάσουμε για πρώτη φορά live ολόκληρο το άλμπουμ «Πράσινη σκάλα» με full band, κάτι που ονειρευόμουν καιρό. Ετοιμαστείτε για πολλές μουσικές, νέες κυκλοφορίες και όμορφες στιγμές!

–ΓΙΑΝΝΗΣ ΝΕΝΕΣ

Νίκος Μπράτος | Δημιουργός Κόμικς, Illustrator

Γεννήθηκα το 1997 και μεγάλωσα στην Κέρκυρα. Το μόνο για το οποίο είμαι σίγουρος είναι πως ήθελα να ζωγραφίζω, να σκιτσάρω, να λέω ιστορίες, να γράφω λεζάντες και μπαλονάκια με λέξεις. Ο ήχος των λέξεων σε συνδυασμό με την εικόνα με μάγευε. Με ελάχιστα μέσα, έφτιαχνα κόσμους κι έπλαθα απ’ το μηδέν. Μου άρεσε να λερώνομαι από τις μπογιές και τα μολύβια, να χαράζω την πορεία μου στο χαρτί.

Το 2018 τελείωσα το τμήμα Σκίτσου-Κόμικς-Cartoon στον ΑΚΤΟ και το 2019 έκανα την πρώτη μου αυτοέκδοση στα μεγάλα φεστιβάλ κόμικς της Αθήνας, με τίτλο «Η σοφίτα θερμοκήπιο». Η πρώτη μου επίσημη έκδοση, σε συνεργασία με τον Δημήτρη Χαΐνη Αποστολάκη από τους Χαΐνηδες, έγινε το 2022, με τίτλο «Δρακοδόντι», από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

Ο υπαρξιακός τρόμος ως λογοτεχνικό και κινηματογραφικό είδος ήταν αυτό που με έσπρωξε να γράψω τις πρώτες μου ιστορίες, να αναλύσω κι εγώ με τη σειρά μου τα άδυτα του ανθρώπινου νου, να ψάξω τρόπους εικονοποίησης της ανθρώπινης αποξένωσης και της συναισθηματικής έκρηξης. Δεν έχουν σημασία τα υλικά, καταπιάνομαι και δουλεύω με τα πάντα, μόνο οι πειραματισμοί οδηγούν σε νέα μονοπάτια, οι εκπλήξεις που τελικά σου βγαίνουν σε καλό. Βρίσκω έμπνευση κάνοντας περιπάτους και ακούγοντας με τις ώρες μουσική.

Το 2026 έχω ως στόχο να εκδώσω το «Great Luck», μια δουλειά που, αν και δεν το είχα σκοπό, έγινε το μεγαλύτερο project που έχω δουλέψει ως τώρα. Κάτι που επίσης δεν ήταν στα σχέδιά μου αλλά προέκυψε είναι το χιουμοριστικό στοιχείο στις ιστορίες μου. Μαύρο χιούμορ, horror και πολλούς πειραματισμούς –αυτά φέρνει η επόμενη χρονιά, μαζί με αγωνία για τις επόμενες ιστορίες και για το πού μπορούν να με παρασύρουν δημιουργικά.

–ΓΙΑΝΝΗΣ ΝΕΝΕΣ

Aκύλας | Μουσικός, Ερμηνευτής

Γεννήθηκα στις Σέρρες. Θυμάμαι τον εαυτό μου από μικρό παιδί να ονειρεύεται την υποκριτική, τη μουσική, το stage. Οι γονείς μου δεν ήταν θετικοί – μεγάλωσα σε σπίτι με μεγάλες οικονομικές δυσκολίες και φοβούνταν για το μέλλον μου, ήθελαν ασφάλεια για μένα. Μετά το σχολείο, μπαίνω σε σχολή μαγειρικής και δουλεύω αμέσως για να μπορέσω να βιοποριστώ. Μέσα στην καραντίνα αλλάζουν όλα. Έμαθα γιουκαλίλι από το YouTube, άρχισα να γράφω στίχους, μουσική… ολόκληρα τραγούδια από το πουθενά. Ήταν σαν να ανακάλυπτα νέα ήπειρο! Αποφασίζω να κατέβω Αθήνα. Δύσκολη πίστα. Πέρα από τα έξοδα του βιοπορισμού μου, έπρεπε να βγαίνουν και τα έξοδα της μουσικής. Πείσμωσα. Δεν ήθελα να πιστέψω πως αν δεν έχεις χρήματα δεν μπορείς να κυνηγήσεις τα όνειρά σου. Αρχίζω σιγά σιγά να κυκλοφορώ κομμάτια μου και να δημιουργώ το δικό μου κοινό.

Δύο περίπου χρόνια μετά, περνάω οντισιόν και γίνομαι frontman σε ένα από τα μεγαλύτερα κρουαζιερόπλοια του κόσμου όπου δούλεψα για ενάμιση χρόνο. Ήταν το μεγαλύτερο σχολείο της ζωής μου. Το performing έγινε το δυνατό μου χαρτί. Και τότε, εν πλω, το «Ατελιέ» γίνεται viral στο TikTok. Επιστρέφω Αθήνα και υπογράφω με τη Minos EMI. Εμφανίζομαι στο MadWalk, στην Ημέρα Θετικής Ενέργειας, σκηνές που ονειρευόμουν. Η φωνή μου παίζει σε ραδιόφωνα! Έγινε πραγματικότητα! Και οι γονείς μου πιο περήφανοι από ποτέ!

Και φτάνουμε στη Eurovision. Με τον φίλο μου Ορφέα Νόνη, με τον οποίο γράφουμε πλέον μαζί, δημιουργούμε ένα απόγευμα το επόμενο Eurovision anthem. Έχει Gen Z ενέργεια, νέο ήχο. Είναι πιο τολμηρό από οτιδήποτε έχω κυκλοφορήσει. Είμαι obsessed. Δεν το ’χω ξανανιώσει αυτό. Δημιουργήσαμε μια persona που ανυπομονώ να ζωντανέψει. Θέλω να δείξω μια Ελλάδα φρέσκια, δημιουργική και περήφανη. Και νιώθω, για πρώτη φορά, πραγματικά έτοιμος!

–ΓΙΑΝΝΗΣ ΝΕΝΕΣ

Μαίρη Μηνά | Ηθοποιός

Είναι από τις πιο φωτεινές και πολλά υποσχόμενες παρουσίες της νέας γενιάς ηθοποιών. Κέρδισε το Βραβείο Μελίνα Μερκούρη 2025 για την ερμηνεία της στην παράσταση «Ο άσχημος», σε σκηνοθεσία του Γιώργου Κουτλή. Στον απολογισμό της για το 2025 λέει: «Ήταν μια χρονιά που με έριξε σε βαθιά νερά, αλλά με δυνάμωσε περισσότερο. Οι πρόβες για το “Cleansed”, σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Καραντζά, ήταν μεγάλο δώρο. Ένα έργο σκληρό και λεπτό ταυτόχρονα, με μια ομάδα συντελεστών που δούλευε με ακρίβεια και αξιοθαύμαστη αφοσίωση. Εκεί ένιωσα ξανά τι σημαίνει το να είσαι μέλος ενός συνόλου που εμπιστεύεσαι: να ρισκάρεις, να εκτίθεσαι, να βουτάς ολοκληρωτικά σε κάτι ουσιώδες. Από το 2025 κρατώ τις συζητήσεις κατά τη διάρκεια και μετά τις πρόβες, τις μικρές ανακαλύψεις και τον τρόπο που η ομάδα –σκηνοθέτης, συντελεστές, συνεργάτες– με βοήθησε να σταθώ πιο καθαρά και πιο “ολόκληρα” στη σκηνή. Αφήνω πίσω μου το άγχος της τελειότητας και την αγωνία τού να έχω πάντα τον έλεγχο.

»Το Βραβείο Μελίνα Μερκούρη ήταν μεγάλη τιμή και το υποδέχτηκα με ευγνωμοσύνη. Το ίδιο και η συμμετοχή μου στην Αφή της Ολυμπιακής Φλόγας, μια στιγμή που με έκανε να συνειδητοποιήσω πόσο σημαντικό είναι να παραμένω παρούσα και γειωμένη, ανεξάρτητα από το μέγεθος μιας περίστασης.

»Για το 2026 θα ήθελα να μπορώ να θέτω καθαρούς στόχους και να εμπλέκομαι στη δουλειά με τρόπο που να με εξελίσσει. Να είμαι ανοιχτή, παρούσα και κάπως πιο θαρραλέα. Motto of the year: “All in”».

–ΝΙΚΗ ΜΑΡΙΑ ΚΟΣΚΙΝΑ

Φοίβος Οικονομίδης | Συγγραφέας, Σεναριογράφος

Τα τελευταία χρόνια, που είναι περίεργα και κάπως τρομακτικά, με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα ότι κάτι κακό θα συμβεί, στους απολογισμούς κρατάω τα πολύ βασικά. Κυρίως ανθρώπους και συναισθήματα που μοιράστηκα μαζί τους, μια συναυλία, κάποιο βιβλίο, κάποια ταινία (το «Η μία μάχη μετά την άλλη», ας πούμε). Ό,τι έχει να κάνει με το γράψιμο προσπαθώ να το βλέπω σαν πείραμα. Είναι πιο ανακουφιστικό να λες ότι κάνω ένα πείραμα με αυτό το βιβλίο, το σενάριο, το άρθρο. Μπορεί να πετύχει, μπορεί και όχι. Θα με πάει πάντως ένα βήμα παρακάτω. Ήταν μια χρονιά γεμάτη πειράματα και για το 2026 σχεδιάζω περισσότερα. Που θα φτάσουν, ελπίζω, σε ακόμα περισσότερους.

Ένα νέο λογοτεχνικό πρότζεκτ, απαιτητικό, διαφορετικό από τα προηγούμενα και γι’ αυτό πολύ ενδιαφέρον, αλλά και αρκετά κινηματογραφικά. Αυτή την περίοδο, το μυαλό μου είναι κυρίως στα σενάρια. Είναι μια γραφή πολύ διαφορετική από τη λογοτεχνία, πολύ πιο αφαιρετική. Και μια δημιουργική διεργασία πολύ πιο συνεργατική. Προκύπτει μέσα από την τριβή με άλλα μυαλά, σε όλα τα στάδια μιας παραγωγής. Τη λατρεύω. Πάντως, όπως κάθε χρονιά, το βασικό μου όνειρο είναι να βγάλουν νέο άλμπουμ οι Radiohead.

–ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΜΠΟΣΟΥ

Athena Manoukian | Τραγουδίστρια, Συνθέτρια, Στιχουργός και Performer

Είναι η Ελληνοαρμένισσα performer που ξέρει πώς να κάνει κάθε σκηνή viral. Από τη Eurovision 2020, όπου εκπροσώπησε την Αρμενία, μέχρι το X Factor UK δίπλα στους Robbie Williams και Simon Cowell, οι εμφανίσεις της έχουν γίνει talk of the town – τόσο ώστε να γίνει πρωτοσέλιδο στην εφημερίδα «The Sun» και να συμπεριληφθεί στις «Most Unforgettable Performances» παγκοσμίως. Με guest στο BBC, συνεργασίες με Έλληνες σταρ όπως οι Βέρτης, Αργυρός, Μέλισσες, Τάμτα και Παπαρίζου – για την οποία έγραψε το πλατινένιο «Παλιά μου αγάπη»–, η Athena συνεχίζει να υπογράφει hits που ταξιδεύουν πέρα από τα σύνορα. Ένα pop πυροτέχνημα που δεν σβήνει.

«2025. Είμαστε ακόμα ζωντανοί. Από τη φετινή χρονιά κρατάω την επιμονή μου, τις φορές που παρά τις δυσκολίες συνέχισα και τις μικρές νίκες που δεν φάνταζαν σημαντικές τότε, αλλά τελικά έκαναν τη διαφορά. Αφήνω πίσω την υπερβολική πίεση στην οποία υπέβαλλα στον εαυτό μου. Έμαθα ότι επιτυχία δεν είναι μόνο τα μεγάλα αποτελέσματα, αλλά και η εξέλιξη που συμβαίνει αθόρυβα. Η στιγμή που μου έμεινε περισσότερο ήταν όταν ένιωσα για πρώτη φορά πως όλα τα χρόνια που “έκανα πρόβα” άρχισαν να γίνονται “πρεμιέρα”. Ήταν μια αίσθηση επιτυχίας που δεν είχε να κάνει με το χειροκρότημα, αλλά με το ότι είδα και άκουσα τον εαυτό μου καθαρό κι αληθινό. Αισθάνομαι περήφανη για όσα έζησα – όχι επειδή πήγαν όλα τέλεια, αλλά επειδή τα κατάφερα ακόμα κι όταν δεν ήταν εύκολα. Κι αυτό είναι κάτι που παίρνω μαζί μου στη νέα χρονιά.

»Το 2026 δεν το περιμένω, το δημιουργώ, αναζητώντας την εξέλιξη με τολμηρά βήματα και αποφάσεις με ρίσκο. Θέλω να συνεργαστώ με ανθρώπους που έχουν όραμα και να συνεχίσω να χτίζω τη βάση μου με γερά θεμέλια, επενδύοντας στην ποιότητα και μόνο. Τα ΟΧΙ μου να είναι πιο πολλά, ώστε να δημιουργήσουν το μεγάλο ΝΑΙ. Η σκληρή δουλειά και αυτό που αξίζει δεν μπορεί να πάει χαμένο. Μη μασάτε».

–ΜΑΡΙΑ-ΙΩΑΝΝΑ ΣΙΓΑΛΟΥ

Αικατερίνη Παπαγεωργίου | Σκηνοθέτρια

Το 2025 ήταν μια εξαιρετικά δημιουργική χρονιά και αισθάνομαι βαθιά ευγνώμων για όσα συνέβησαν. Στο θέατρο Μπέλλος παρουσιάστηκαν οι δύο παραστάσεις της ομάδας μας, The Young Quill, που σκηνοθέτησα: το «Μεμοράντουμ» του Βάτσλαβ Χάβελ και το «Η λέξη πρόοδος στο στόμα της μητέρας μου ηχούσε πολύ φάλτσα» του Ματέι Βίζνιεκ. Παράλληλα, συνέχισα να συντονίζω το θεατρικό εργαστήρι κρατουμένων των ανδρικών φυλακών Κορυδαλλού, με το οποίο ανεβάσαμε το καλοκαίρι τους «Σφήκες» του Αριστοφάνη – δουλειά που αποτελεί και τον πυρήνα του διδακτορικού μου. Μέσα από το εργαστήριο ανακαλύπτω κι εγώ τη δύναμη της θεατρικής διαδικασίας να μετακινεί συθέμελα και να καλλιεργεί σχέσεις εμπιστοσύνης ακόμα και στις πιο αντίξοες συνθήκες. Άνθρωποι που δεν έχουν ξαναπαίξει –τις περισσότερες φορές ούτε ξαναδεί– θέατρο να τολμούν τα πρώτα τους βήματα μέσα σε μια αίθουσα με κάγκελα στα παράθυρα, και παρ’ όλα αυτά να βρίσκουν χώρο να εκφραστούν, να συγκινηθούν και να σταθούν ο ένας δίπλα στον άλλον. Την ίδια καλοκαιρινή περίοδο είχα την τιμή να συμμετάσχω για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, αυτή τη φορά στην Πειραιώς 260, με την παράσταση «Ιφιγένεια/Βορά» της Βίβιαν Στεργίου.

Το φθινόπωρο με βρήκε σε δημιουργικό αναβρασμό, να σκηνοθετώ το βρετανικό ψυχολογικό θρίλερ «Στην εξοχή», που παίζεται στο Θέατρο Αποθήκη, ενώ με την ομάδα The Young Quill ολοκληρώναμε μια μακρά διαδικασία έρευνας και συλλογικής δημιουργίας που οδήγησε στην παράσταση «Απόψε κανείς δεν πεθαίνει», η οποία παρουσιάζεται στο θέατρο Μπέλλος. Παράλληλα ξεκινούσε και η σεζόν για το θεατρικό εργαστήρι των φυλακών.

Παρότι δεν έχω όσο χρόνο θα ήθελα για ξεκούραση και ψυχαγωγία, νιώθω πλήρης, γιατί η δουλειά στον Κορυδαλλό και οι άνθρωποι που συναντώ εκεί μου υπενθυμίζουν συνεχώς τον λόγο που κάνω θέατρο: για να δημιουργούνται χώροι όπου η φωνή και η εμπειρία αποκτούν δύναμη και οι άνθρωποι, σε πείσμα των πάντων, κάνουν όνειρα. Την ίδια στιγμή, η ομάδα The Young Quill είναι για μένα κάτι πολύ περισσότερο από συνεργάτες· είναι οικογένεια, ένας πυρήνας εμπιστοσύνης και συλλογικότητας που εξελισσόμαστε μαζί. Στις πρόβες, στις παραστάσεις και στις διαδρομές προς τη φυλακή πιάνω τον εαυτό μου να επαναλαμβάνει ένα μεγάλο «ευχαριστώ»· που μου δίνεται ο χώρος να υπάρχω μέσα στο θέατρο και να δημιουργώ με ανθρώπους που αγαπώ.

–ΓΙΑΝΝΗΣ ΝΕΝΕΣ

Νίνα Μαζάνη | Τραγουδίστρια, Ηθοποιός

Το 2025 της έμαθε να αντέχει, να είναι συνεπής και να βρίσκει πάντα τον τρόπο να δίνει τον καλύτερό της εαυτό σε κάθε συναυλία. Η Νίνα Μαζάνη είναι ηθοποιός και τραγουδίστρια, αγαπάει την έντεχνη μουσική και έγινε γνωστή κυρίως φέτος. Όνειρό της, να συνεργαστεί με καλλιτέχνες από τους οποίους θα μάθει και θα μπορέσει να αναπτύξει το ρεπερτόριό της. «Θέλω να δώσω εντονότερο στίγμα της μουσικής μου ταυτότητας στον κόσμο».

Αν και ήταν μια δύσκολη χρονιά, λόγω θεμάτων προσωπικών και σωματικών δυσκολιών, κατάφερε να ανταποκριθεί και να γίνει πιο ανθεκτική. «Προσπαθώ να τα βιώνω όλα όσο πιο ουσιαστικά γίνεται. Να είμαι παρούσα. Και στα καλά και στα άσχημα. Με συνείδηση». Πιστεύει πως, για να συμβούν όμορφα πράγματα, πρέπει πρώτα εμείς οι ίδιοι να έχουμε αυτή τη διάθεση. «Θέλω να με αγαπήσω δυνατά και αλεξίσφαιρα. Όταν έρθει αυτή η αγάπη, πολλά καλά θα ακολουθήσουν».

Το 2026, αυτό που αναζητά είναι η σταθερότητα, ψυχικά και σωματικά. «Θέλω το μυαλό μου να πετάει ελεύθερα και να εμπνέω με τη μουσική μου».

–ΕΛΕΝΗ ΒΑΡΔΑΚΗ

Στέφανος Σακελλαρίδης | Αθλητής Τένις

Το 2025 ήταν μια γεμάτη χρονιά. Συνέβησαν πολλά και άλλαξα κι εγώ πολύ ως άνθρωπος. Άλλαξα προπονητική ομάδα και συνεργάστηκα με γυμναστή που ταξίδευε μόνιμα μαζί μου όλον τον χρόνο. Ήταν η πρώτη φορά που είχα δίπλα μου κάποιον πέρα από την οικογένειά μου σε καθημερινή βάση. Παρότι ήταν δύσκολο στην αρχή, χαίρομαι πολύ γι’ αυτή τη συνεργασία, γιατί με έχει εξελίξει και ως αθλητή και ως άνθρωπο. Πιστεύω ότι με βοήθησε να σημειώσω τις φετινές μου επιτυχίες, να κερδίσω τους πρώτους μου τίτλους στο επαγγελματικό τουρ και να αγωνιστώ για πρώτη φορά στη ζωή μου με την Εθνική Ομάδα. Ήταν μια τεράστια στιγμή για μένα· το να παίζεις με το εθνόσημο σου γεννά έντονα και όμορφα συναισθήματα. Επιπλέον, συμμετείχα και στο 250άρι, που διοργανώθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, όπου αγωνίστηκα μπροστά σε τόσο μεγάλο ελληνικό κοινό. Συνολικά, έπαιξα σε τρεις διοργανώσεις με τόσο έντονη παρουσία κόσμου, κάτι που δεν είχα ξαναζήσει.

Παράλληλα, είχα καλά αποτελέσματα και σε απαιτητικά τουρνουά του εξωτερικού. Yπήρξαν και τραυματισμοί, που με κράτησαν εκτός δράσης για δύο μήνες, όπως και κάποια πισωγυρίσματα με συνεχόμενες ήττες. Η χρονιά είχε τα πάντα –και δυσκολίες–, αλλά αφήνει μια θετική αίσθηση και αισιοδοξία για το μέλλον. Κατάφερα να πιστέψω περισσότερο στον εαυτό μου και να νιώσω ότι μπορώ να πετύχω ακόμη πιο πολλά και να αντιμετωπίσω τους καλύτερους παίκτες.

Για το 2026, τα πλάνα είναι μεγάλα. Ήδη οργανωνόμαστε για να δημιουργήσουμε το κατάλληλο περιβάλλον που θα με βοηθήσει να εξελιχθώ. Οι μεγαλύτεροι στόχοι μου είναι η πρόκριση στα Grand Slam, η κατάκτηση τίτλων στο Challenger Tour, η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συμμετοχή στο ATP Tour και το να πλησιάσω το Top 100. Προβλέπεται πολλή δουλειά και απαιτείται απόλυτη συγκέντρωση.

–ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΜΠΟΣΟΥ

Οδυσσέας Θεοδωράτος - Μangaka Ody | Manga Artist

Το 2025 ήταν μια χρονιά που η δουλειά μου εξελίχθηκε σημαντικά, τόσο στην τέχνη των manga όσο και στη ζωγραφική. Η συμπερίληψή μου στη λίστα Forbes των 30 πιο επιδραστικών ανθρώπων κάτω των 30 ετών στην Ελλάδα ήταν μια στιγμή που με συγκίνησε, κυρίως γιατί αναγνώρισε την πορεία που χτίζω μέσα από αυτές τις δύο μορφές τέχνης. Το «Tomahawk Angel», η ιστορία manga επιστημονικής φαντασίας που εξελίσσεται στην Ελλάδα, συνέχισε να μεγαλώνει. Εξαντλήθηκε στο Amazon και ανακοινώθηκε ο τρίτος του τόμος από την Dark Horse, κάτι που μου έδωσε δύναμη να συνεχίσω με ακόμη μεγαλύτερη αφοσίωση. Σημαντική στιγμή για μένα ήταν και η δημιουργία του manga masterclass, μιας σειράς διαδικτυακών μαθημάτων όπου διδάσκω manga. Γεννήθηκε από την ανάγκη να στηρίξω νέους δημιουργούς που θέλουν να κάνουν το ίδιο ταξίδι μ’ εμένα. Παράλληλα, αφιερώθηκα περισσότερο στη ζωγραφική μου, δημιουργώντας νέα έργα σε καμβά, τα οποία ετοιμάζω για μια έκθεση.

Το 2026 θέλω να επικεντρωθώ σε δύο βασικούς άξονες: στην έκθεση των ζωγραφικών μου έργων και στη συνέχιση τις σειράς των βιβλίων μου «Tomahawk Angel». Στόχος μου είναι να παρουσιάσω την εικαστική πλευρά της δουλειάς μου και να αναπτύξω ακόμα περισσότερο τον κόσμο που χτίζω με τόσο πάθος. Θα συμμετάσχω σε signing events των βιβλίων μου και σε διάφορες εκδηλώσεις, ενώ μέσα στη χρονιά θα ανακοινωθούν νέοι καλλιτεχνικοί διαγωνισμοί που θα πραγματοποιηθούν στην Ελλάδα, μαζί με αρκετά ακόμη projects που βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη. Μέσα από τη δουλειά μου έχω ως στόχο να φέρω την Ελλάδα στο επίκεντρο της ποπ κουλτούρας.

–ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΜΠΟΣΟΥ

Αναστασία Σταϊκοπούλου - Τραγουδοποιός

Η Αναστασία Σταϊκοπούλου, ή αλλιώς Θελξιέπεια, όπως την ξέρουν σήμερα στα social media, τραγουδά στη νοηματική, θέλοντας να ενώσει δύο κόσμους. Δεν αποδίδει απλώς τους στίχους, τους βιώνει· και αυτή η αυθεντικότητα, μαζί με τη φωνή της, που θυμίζει άλλες εποχές, εξηγεί γιατί τα βίντεό της αγγίζουν τόσο κόσμο. Ξεκίνησε ανεβάζοντας ένα cover του «Je veux» της Zaz στα social media, το οποίο έγινε viral. Στη συνέχεια παρουσίασε το πρώτο της τραγούδι, τα «Παλάτια», αποδίδοντάς το και στην ελληνική νοηματική γλώσσα. Ακολούθησαν ελληνικά covers, όπως τα «Ήσυχα βράδια» και το «Πόσο λυπάμαι», επίσης και σε νοηματική.

«Η ζωή είναι γεμάτη κύματα», παραδέχεται, «και κάποιες φορές ξεχνάμε ότι αυτά έρχονται και φεύγουν. Τα κύματα της θλίψης, της αγάπης, της χαράς, της ματαιοδοξίας. Έπεφτα και σηκωνόμουν». Από αυτή τη χρονιά κρατάει τις στιγμές που βρέθηκε κοντά σε ανθρώπους που δεν γνώριζε καλά και ανακάλυψε την αγάπη που έχουν μέσα τους.

Το 2026 το σκέφτεται σαν έναν τροχό συναισθημάτων. Δημιούργησε το παιχνίδι «Οι λέξεις στην τσέπη σου», το οποίο ήδη παίζεται σε μαγαζιά, με μεγάλη στήριξη από το Moons and Spoons στη Γλυφάδα, το πρώτο μαγαζί που έδωσε ευκαιρία στο project της. Στόχος του παιχνιδιού είναι, όσο πίνεις το ποτό σου ένα βράδυ Πέμπτης, να έρθεις πιο κοντά με ανθρώπους που δεν γνωρίζεις, να συνδεθείς με τον εαυτό σου, να κάνεις ενδοσκόπηση και στο τέλος να δημιουργήσεις.

Με το νέο έτος ολοκληρώνει το βιβλίο της «Τα γράμματα που δεν θα λάβεις ποτέ». Παράλληλα, συνεχίζει να παίζει τα τραγούδια της σε μαγαζιά. Έχει δημιουργήσει ένα ολόκληρο σύμπαν, ζει τα όνειρά της και χαίρεται που η εμπιστοσύνη του κόσμου τη στηρίζει καθημερινά.

–ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΜΑΝΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

Άλκηστις Κυριαζοπούλου | Εικαστικός

Είναι μια νεαρή ανερχόμενη καλλιτέχνιδα που αναζητά τη χαμένη αθωότητα και την αυθεντικότητα μέσω της τέχνης της, τοποθετώντας τους ήρωες των παιδικών μας χρόνων στη σύγχρονη πραγματικότητα. Για τη χρονιά που φεύγει, λέει: «Το 2025 το βλέπω σαν μια χρονιά εξερεύνησης. Μετά την έκθεσή μου “Error 404: Reality Not Found” στην γκαλερί Kapopoulos Fine Arts νιώθω ότι άνοιξα μια νέα συζήτηση για το πώς αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα, το χάος, το glitch (το σφάλμα, το ατελές) και τη σύγχρονη ταυτότητα. Αυτή η έκθεση ήταν για μένα ένα μεγάλο βήμα αυτοέκφρασης, μια αναμέτρηση με όσα δεν μπορούμε πια να ορίσουμε ή να καταλάβουμε.

»Το 2026 θέλω να τολμήσω πιο πολύ, να σπάσω ακόμη περισσότερες “σταθερές” και να αφήσω την τέχνη μου να μιλήσει πιο ειλικρινά για όσα με καίνε: για την ταχύτητα του κόσμου, την απώλεια του πραγματικού, την ανάγκη να βρίσκουμε νόημα εκεί που όλα μοιάζουν αλλοιωμένα. Πατώντας πάνω στο εικαστικό σύμπαν του “Error 404”, σκοπεύω να επεκτείνω τη δουλειά μου σε κάτι πιο ωμό, αλλά ταυτόχρονα συναισθηματικό και ανθρώπινο, χρησιμοποιώντας πιο πειραματικές τεχνικές, με ψηφιακά στοιχεία, street επιρροές και pop αισθητική. Παράλληλα, θα ήθελα η δουλειά μου να ταξιδέψει και εκτός συνόρων, ώστε τα έργα μου να “συνομιλήσουν” με άλλες κουλτούρες. Το 2026 το θέλω αληθινό, δημιουργικό και λίγο… glitchy. Γιατί μέσα στο “error” βρίσκω συνήθως την πιο καθαρή εκδοχή του εαυτού μου».

–ΝΙΚΗ ΜΑΡΙΑ ΚΟΣΚΙΝΑ

Βασίλης Μπούτσικος | Ηθοποιός

Φέτος, η ερμηνεία του στη σειρά της ΕΡΤ 1 «Το παιδί» τον έβαλε σε έναν νέο, απαιτητικό ρόλο, αυτόν του Ντιμίτρι, ενός νεαρού στο φάσμα του αυτισμού, με φωτογραφική μνήμη, ευφυΐα και μια φωτεινή, ξεχωριστή ματιά στον κόσμο. Η σειρά απέσπασε διεθνή αναγνώριση και βρέθηκε υποψήφια στα NEM Awards 2025, στην κατηγορία «Best Finished TV Series in the CEE», ανάμεσα σε παραγωγές από οκτώ ευρωπαϊκές χώρες. Παράλληλα, τον είδαμε στο «Dracula» στο Θέατρο Πόρτα, μια σκοτεινή, ποιητική αναπαράσταση του κλασικού μύθου.

«Αν και από παλιά δεν μου άρεσαν οι απολογισμοί, καθώς μου δίνουν την αίσθηση πως μένεις “πάνω απ’ το παλιό γάλα” –χυμένο ή μη–, αντί να γευτείς τη νέα σοδειά ή να ονειρευτείς την επόμενη, δεν μπορώ να μη “σηκώσω ψηλά το ποτήρι μου" για όλες εκείνες τις στιγμές που πήγα λίγο πιο έξω απ’ αυτό που νόμιζα ως τότε ότι είναι το όριο». Από αυτόν τον χρόνο κρατά το πρώτο solo ταξίδι εκτός χώρας, τις θεατρικές συναντήσεις που ήρθαν αλλά και την απρόσμενη συμμετοχή του στη σειρά της ΕΡΤ, τη συνάντησή του με τα μέλη της ομάδας «Ταυτισμός», τη θέα ενός δέντρου στα Βαρδούσια, το αθώο βλέμμα του σκύλου του, μα κι όλα τα αναπάντεχα που ήρθαν και τον έκαναν να νιώσει πως δεν έχουν όλα γύρω να κάνουν απλώς με σχέσεις εξουσίας, τρόμου ή στεγνής οικονομικής συναλλαγής.

Τι περιμένει από το 2026; «Μεγαλύτερη ησυχία εντός, περισσότερη εξωστρέφεια εκτός, υγεία, αποδοχή όσων συμβαίνουν και δεν μπορώ να αλλάξω, διεκδίκηση ή και ρήξη για εκείνα που επιθυμώ να έρθουν, να μεταβάλλω ή να αποχωριστώ. Συνεργασίες στο κομμάτι της υποκριτικής που θα με κάνουν να ανακαλύψω κάτι καινούργιο αλλά θα έχουν και αντίκρισμα στον κόσμο που θα παρακολουθήσει αυτό που θα δημιουργήσουμε. Α, και ταξίδια. Πολλά ταξίδια. Κι ας μας φέρει ό,τι θέλει μετά, που λέει και το άσμα».

–ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΥ