Πειθαρχικά συμβούλια και ΕΔΕ της πλάκας

Έχω γεννηθεί και ζήσει όλα τα χρόνια της ζωής μου στην Ελλάδα πράγμα που σημαίνει ότι η είδηση μιας πολεοδομίας της οποίας στελέχη σε συνεργασία με στελέχη της τοπικής αυτοδιοίκησης χρηματίζονταν για να εκδίδουν άδειες σε αυθαίρετα κτίσματα με εκπλήσσει τόσο όσο με εκπλήσσει η ανατολή του ήλιου κάθε πρωί. Αντιθέτως η σύλληψη των μελών αυτής της συμμορίας κάπως με παραξενεύει αλλά υποθέτω ότι μια στο τόσο πρέπει και οι αρμόδιες διωκτικές αρχές να προσποιούνται αποτελεσματικότητα ώστε να μπορούν να συνεχίζουν να είναι αναποτελεσματικές χωρίς άγχος.

Αυτό όμως που ακόμα κι εγώ (πιθανότατα κακώς) δεν περίμενα είναι η αλληλεγγύη (κάποιος κακοήθης από τον οποίο διαχωρίζω τη θέση μου θα μπορούσε να τη χαρακτηρίσει και απροκάλυπτη προστασία) που επέδειξε το Πειθαρχικό Συμβούλιο Δημοσίων Υπαλλήλων της Κεντρικής Μακεδονίας στον προϊστάμενο της μιας από τις εμπλεκόμενες πολεοδομίες στου οποίου το σπίτι βρέθηκαν 800.000 ευρώ μετρητά.

Τα 800.000 μετρητά είναι από μόνα τους απόδειξη εγκλήματος (εκτός φυσικά αν κανείς έχει κάποια πλούσια θεία σε κάποια χώρα της Αφρικής, στον Νίγηρα πχ) κι έτσι ο προϊστάμενος τέθηκε σε διαθεσιμότητα (φυσικά, ως δημόσιος υπάλληλος, δεν απολύθηκε και σίγουρα δεν θα απολυθεί τουλάχιστον  μέχρι να τελεσιδικήσει η υπόθεση, δηλαδή αρκετά χρόνια μετά τη σύνταξη). Η βεβαιότητα της εγκληματικής του δραστηριότητας (το μόνο που μένει να διερευνηθεί είναι το ποια ακριβώς ήταν αυτή) δεν πτόησε το Πειθαρχικό το οποίο, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του δελτίου ειδήσεων του ΣΚΑΙ, ζήτησε ο προϊστάμενος να επιστρέψει στη θέση του καθώς η απόφαση να εκπέσει του αξιώματος του δεν δικαιολογείται.  Με λίγα λόγια ένας προϊστάμενος πολεοδομίας συλλαμβάνεται για εμπλοκή σε πολεοδομική απάτη, ο δήμαρχος τον βάζει σε διαθεσιμότητα και το αρμόδιο πειθαρχικό συμβούλιο ζητά από τον δήμαρχο να τον ξαναβάλει στη θέση του.  

Δεν ξέρω ποιο είναι το σκεπτικό του Πειθαρχικού αν και με ενδιαφέρει πολύ όπως κάθε ακουσίως σατιρικό έργο. Αυτό που ξέρω είναι πως αυτό το πειθαρχικό συμβούλιο είναι ένα από τα πειθαρχικά συμβούλια στα οποία υπουργοί, περιφερειάρχες και δήμαρχοι αναθέτουν τις διάφορες ΕΔΕ για τις οποίες καμαρώνουν. Ένα από τα πειθαρχικά συμβούλια που αποφασίζουν για την τύχη των παραβατικών και εγκληματιών δημοσίων υπαλλήλων. Κι αυτό λέει πολλά και για το δημόσιο αλλά και για τις ΕΔΕ και κυρίως γι’ αυτούς που τις διατάζουν και τις παρουσιάζουν ως έναν θεσμό από τον οποίο υπάρχει πιθανότητα να μαθευτεί η αλήθεια ενώ πρόκειται για διαδικασίες της πλάκας που σκοπό έχουν να συντηρήσουν κάθε αρρώστια του δημοσίου. Και μπράβο τους.