«Μετάνιωσα που επέστρεψα τα έργα» λέει σήμερα ο δράστης της «κλοπής του αιώνα» στην Εθνική Πινακοθήκη

Τον Ιανουάριο του 2012, η Εθνική Πινακοθήκη στερήθηκε τρία σημαντικά εκθέματα, στην αποκαλούμενη «κλοπή του αιώνα», ένα εκ των οποίων ήταν ένας πίνακας του Πικάσο με αφιέρωση στον ελληνικό λαό. Η υπόθεση εξιχνιάστηκε εννέα χρόνια αργότερα, ο δράστης ομολόγησε και υπέδειξε πού είχε κρύψει τα κλοπιμαία. 

Μετά την ολοκλήρωση της δίκης σε πρώτο βαθμό, η εκπομπή της ΕΡΤ «Φάσμα», φωτίζει τις άγνωστες πτυχές της υπόθεσης, μιλώντας με τον πρωταγωνιστή – δράστης της κλοπής αλλά εστιάζοντας και στην μαρτυρία ενός Ολλανδού κλέφτη πινάκων του Βαν Γκογκ.

Για την «κλοπή του αιώνα» δεν μπορούσε κανείς να φανταστεί ότι την είχε κάνει ένας ελαιοχρωματιστής ο οποίος ισχυρίζεται ότι ήταν λάτρης της τέχνης. Ακόμη και μετά την εξιχνίαση, συνιστά μια υπόθεση που γεννά ερωτήματα.

«Όπως και να είχε θα έφευγα με δύο έργα από την Πινακοθήκη. Υπήρξε ένας σχεδιασμός έξι μηνών με κάποιες συχνές επισκέψεις», είπε αρχικά ο δράστης που κρυβόταν πίσω από την υπόθεση της εν λόγω κλοπής, Γιώργος Σαρμαντζόπουλος. Μεταξύ άλλων, τόνισε ότι εάν δούλευε ως security στην Πινακοθήκη θα θεωρούσε πολύ παράξενο κάποιος να επισκέπτεται τις εκθέσεις τόσο συχνά. «Μα τόσο θαυμασμό πια;», είπε χαρακτηριστικά. «Δεν χρειάζεται να είσαι επαγγελματίας κλέφτης, αρκεί να είσαι παρατηρητικός».

Η υπόθεση της κλοπής στην Εθνική Πινακοθήκη είχε συγκλονίσει την ελληνική, αλλά και παγκόσμια κοινή γνώμη, όταν το 2012 ο κατηγορούμενος είχε παραβιάσει τα συστήματα ασφαλείας της εθνικής πινακοθήκης και έκλεψε το «Γυναικείο κεφάλι», με αριθμό έργου 1.357, αναφορά του Picasso στη μούσα του Ντόρα Μάαρ, το οποίο φιλοτέχνησε το 1939 (δωρεά του καλλιτέχνη στον ελληνικό λαό για την αντίστασή του στην Κατοχή), το έργο «Μύλος» (1905), από την πρώτη περίοδο του Ολλανδού Πιετ Μοντριάν, και ένα σχέδιο θρησκευτικής απεικόνισης των αρχών του δέκατου έβδομου αιώνα, που αποδίδεται στον Ιταλό Γκουλιέλμο Κάτσια (Μονκάλβο).