Ζακ Κωστόπουλος: Αποφυλάκιση του μεσίτη δύο μήνες μετά την καταδίκη - Η ανακοίνωση των δικηγόρων του
Αποφυλακίζεται δύο μήνες μετά από την καταδικαστική απόφαση σε βάρος του για την υπόθεση θανάτου του Ζακ Κωστόπουλου ο μεσίτης, ο οποίος όπως και ο ιδιοκτήτης του κοσμηματοπωλείου είχαν οδηγηθεί στη φυλακή προκειμένου να εκτίσουν ποινή κάθειρξης 10 ετών που τους είχε επιβληθεί.
Στον μεσίτη επιβλήθηκαν οι περιοριστικοί όροι απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και η υποχρέωση να εμφανίζεται κάθε μήνα σε Αστυνομικό Τμήμα.
Σύμφωνα με τους συνηγόρους του μεσίτη Ιωάννη Γλύκας και Ορφέας Φίλο, έγινε δεκτό το αίτημα αναστολής της ποινής του εντολέα τους και θα αποφυλακιστεί. «Η Δικαιοσύνη ανεπηρέαστη δέχτηκε την αίτηση αναστολής του αιτούντος με τους περιοριστικούς όρους της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και της υποχρέωσης εμφανίσεως εντός του πρώτου πενθημέρου εκάστου μηνός και του έδωσε τη δυνατότητα να αντιμετωπίσει το Μικτό Ορκωτό Εφετείο ελεύθερος όταν αυτό προσδιοριστεί» αναφέρουν σε ανακοίνωσή τους.
Ζακ Κωστόπουλος: Δέκα χρόνια σε κοσμηματοπώλη και μεσίτη
Δέκα χρόνια κάθειρξη επέβαλε τον Μάιο το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο στον κοσμηματοπώλη και στον μεσίτη, οι οποίοι κρίθηκαν ένοχοι για πρόκληση θανατηφόρας σωματικής βλάβης σε βάρος του Ζακ Κωστόπουλου. Το δικαστήριο δεν αναγνώρισε ελαφρυντικά στους κατηγορούμενους.
Η μητέρα του Ζακ Κωστόπουλου, σε δήλωσή της ανέφερε σχετικά με τις ποινές: «Σήμερα έγινε ένα πρώτο βήμα για την απονομή δικαιοσύνης για τη δολοφονία του Ζακ. Δεν θα σας εκφράσω τι αισθάνομαι αλλά θα σας περιγράψω τι σκέφτομαι.
» Σκέφτομαι τον κοσμηματοπώλη, το Δημόπουλο. Τον σκέφτομαι στο σπίτι του εγκλωβισμένο, όπως το παιδί μου στο κατάστημα του, να προσπαθεί να εξηγήσει στα εγγόνια του γιατί ο παππούς δεν μπορεί να πάει βόλτα μαζί τους. Σκέφτομαι τον μεσίτη, το Χορταριά, να προσπαθεί να εξηγήσει στους συγκρατούμενους του στη φυλακή πως κλωτσούσε ανήλεα έναν άνθρωπο “για να προστατέψει το πλήθοςˮ που κατέγραφε τις εγκληματικές του πράξεις, για να τις πουλήσουν μετά και να βγάλουν κανένα φράγκο.
» Σκέφτομαι στους “αθώουςˮ αστυνομικούς να προσπαθούν να εξηγήσουν στις οικογένειες τους πως η δουλειά τους είναι να συλλαμβάνουν παραβάτες του νόμου, αλλά και να χτυπούν, να κλωτσούν και να σέρνουν στο πεζοδρόμιο έναν τραυματισμό άνθρωπο και να τον αφήνουν να πεθαίνει μπροστά τους ρίχνοντας τις ευθύνες ο ένας στο άλλον. Σκέφτομαι το Ζακ ψηλά στον ουρανό να σκορπάει τόνους γκλίτερ παντού και αυτό να κολλάει και να μη ξεπλένεται με τίποτα. Θα παραμείνει σε όσους τον άγγιξαν, του μίλησαν, τον κοίταξαν, τον διάβασαν, τον υπερασπίστηκαν και τον σκέφτονται for ever and ever.
«Είναι φορές που γονείς σαν και εμάς συχνά προσπαθούν να ισορροπήσουν σε μια τραμπάλα, μεταξύ του δεν σου κόβω τα φτερά και του δεν θα γίνω ανεύθυνος, για την ασφάλεια σου»
17°
