Στην αποκάλυψη πως είχε πέσει θύμα βιασμού μέσα στη φυλακή προχώρησε ο τραγουδιστής-δραπέτης στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ, μιλώντας μέσα από τα κρατητήρια, υποστηρίζοντας πως αυτός ήταν ο λόγος που δεν επέστρεψε από την ολιγοήμερη άδεια που είχε πάρει από τις φυλακές Αλικαρνασσού πριν από 17 χρόνια.
«Το αδίκημα συνέβη το 1999 όταν ήμουν 23 ετών και το 2002 φυλακίστηκα μετά από τελεσίδικη ποινή φυλάκισης περίπου τεσσάρων ετών. Μπαίνοντας στη φυλακή ξεκίνησα να εργάζομαι. Το αδίκημα είναι γνωστό και δεν θέλω να αναφερθώ για αυτό που έκανα τότε. Η Δικαιοσύνη καλά έκανε και με καταδίκασε, καθώς αυτή είναι η δουλειά της, αφού είχα μπλέξει με παρέες που δεν έπρεπε. Με έστειλαν στην πιο σκληρή φυλακή και δεν το κατάλαβα ποτέ αυτό. Ήταν μια φυλακή που υπήρχαν μόνο βαρυποινίτες. Με έβαλαν στο ίδιο κελί με έναν Κρητικό που εξέτιε ποινή δις ισόβια για τη δολοφονία τεσσάρων ανθρώπων» ανέφερε.
Κατόπιν, κατήγγειλε ότι «γυρίζω πίσω το χρόνο κι αυτό μου κάνει κακό. Έκανα καιρό ψυχανάλυση για να το ξεπεράσω, δεν θέλω να το συζητάω αλλά πρέπει. Την πέμπτη μέρα που ήμουν στη φυλακή ο βαρυποινίτης που μοιραζόμασταν το κελί ήρθε στο κρεβάτι μου... Καταλαβαίνετε τι περνούσα πάνω από έναν χρόνο στη φυλακή και δεν μπορούσα να αντιδράσω γιατί ήταν βαρυποινίτης. Μου έλεγε να μην πω τίποτα σε κανέναν. Και άλλα παιδιά με συμβούλευσαν να μην μιλήσω και να μην πάω το θέμα στο πειθαρχικό. Αν σου βγει το όνομα στη φυλακή ότι είσαι “ρουφιάνος” θα σε ακολουθεί κι έξω από τη φυλακή. Μοναδικό όπλο που είχα ήταν η άδεια. Δεν ήθελα να αποδράσω… Όταν όμως μου έδωσαν την άδεια και βγήκα έξω, ανάσανα και δεν ήθελα να γυρίσω μέσα γιατί ήξερα τι θα συμβεί και πάλι. Ή θα γύριζα πίσω και θα ανεχόμουν την κατάσταση ή θα τον σκότωνα και θα ήμουν ακόμα στη φυλακή. Αν αυτό συνέβαινε στις μέρες μας θα ήταν αλλιώς τα πράγματα. Ο βιασμός είναι έγκλημα, πολύ μεγάλο έγκλημα και ο λόγος που έγινα δημοσιογράφος ήταν για να καταφέρω να αντιμετωπίσω να αναδείξω το θέμα».
17°
