Σιδηροδρομικός Σταθμός Πελοποννήσου: Όταν τα τρένα σταμάτησαν να περνούν (εικόνες)

Θλίψη προκαλούν οι εικόνες εγκατάλειψης στον Σιδηροδρομικό Σταθμό Πελοποννήσου, ο οποίος αποτελούσε για δεκαετίες τον δεύτερο κεντρικότερο της Αθήνας, μετά σταθμό Αθηνών - Λαρίσης.

Σχεδιάστηκε από Γάλλους μηχανικούς, τους Αλφρέντ Ροντέλ και Αντέλ Γκοτελάν τον 19ο αι. και ακολούθησαν παρεμβάσεις από τον Ερνέστο Τσίλλερ. Εγκαινιάστηκε το 1884 και σταμάτησε να λειτουργεί τον Αύγουστο του 2005. Αποτελεί διατηρητέο κτίριο ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής αξίας, καθώς πρόκειται για μικρογραφία του σιδηροδρομικού σταθμού Σιρκετσί της Κωνσταντινούπολης με μικρές διαφοροποιήσεις.

Μια μικρή περιήγηση στους χώρους του αρκεί να γίνει άμεσα αντιληπτό η σπουδαιότητα του σταθμού από αρχιτεκτονικής άποψης: Από τα γύψινα στα ταβάνια-που καταρρέουν-, τα μαρμάρινα και πορσελάνινα τζάκια στις αίθουσες αναμονής -που διαβρώνονται από το πέρασμα του χρόνου-, τους ξύλινους πάγκους -που σαπίζουν-, και την εκπληκτική αίθουσα εισόδου.

Το εκδοτήριο των εισιτηρίων είναι ξύλινο με ανάγλυφο διάκοσμο και κάγκελα από χυτό σίδηρο. Πίσω από τα μικρά παράθυρα υπάρχουν μικροαντικείμενα, όπως το χαρακτηριστικό εργαλείο επικύρωσης εισιτηρίου, σφραγίδες, χρηματοκιβώτια σιδερένια και ξύλινα γραφεία και ντουλάπια, πολυέλαιοι, ακόμα και βιβλία δρομολογίων, ρολόγια, πινακίδες, φανάρια στους τοίχους. Όλα «μάρτυρες» μιας ένδοξης περιόδου, όταν ο σταθμός έσφυζε από ζωή.

Η αποβάθρα σκουπιδότοπος, υπαίθριο πάρκινγκ, ενώ ακόμη και οι γραμμές του τρένου έχουν ξηλωθεί. Τα ρολόγια όλα σταματημένα στις 2.45 σε αυτό το υπέροχο κτίριο που εγκαταλείφθηκε στην μοίρα του, όταν τα τρένα σταμάτησαν να περνούν.