Δορυφόρος της NASA πέφτει στη Γη: Ποιες περιοχές βρίσκονται στη ζώνη κινδύνου - Tι θα απομείνει από αυτόν

Η επιστροφή του δορυφόρου Σουίφτ στη Γη αναμένεται να ολοκληρώσει μια διαστημική αποστολή που διήρκεσε περισσότερες από δύο δεκαετίες.

Ο δορυφόρος της NASA, που εκτοξεύτηκε το 2004 και συνέβαλε καθοριστικά στην παρατήρηση μερικών από τα πιο εντυπωσιακά φαινόμενα του σύμπαντος, αναμένεται να εισέλθει ξανά στην ατμόσφαιρα την Παρασκευή 6 Νοεμβρίου, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Διαστημικής Δύναμης των ΗΠΑ.

Το διαστημικό σκάφος της NASA ζυγίζει περίπου 1.450 κιλά και έχει μέγεθος αντίστοιχο με εκείνο ενός μεγάλου ανελκυστήρα. Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος του αναμένεται να καταστραφεί κατά την επανείσοδό του στην ατμόσφαιρα, εξαιτίας των εξαιρετικά υψηλών θερμοκρασιών που αναπτύσσονται κατά τη διαδικασία.

Δεν αποκλείεται, πάντως, ορισμένα ανθεκτικότερα εξαρτήματα να επιβιώσουν και να φτάσουν μέχρι την επιφάνεια της Γης. Μεταξύ αυτών ενδέχεται να βρίσκονται οι έξι βαριοί τροχοί αντίδρασης που χρησιμοποιούσε ο δορυφόρος για να προσανατολίζεται στο διάστημα, καθώς και τμήματα των τηλεσκοπίων, όπως φακοί και καθρέφτες.

Ποιες περιοχές βρίσκονται στη ζώνη επανεισόδου

Η ακριβής τοποθεσία στην οποία ενδέχεται να καταλήξουν τα συντρίμμια δεν έχει προσδιοριστεί. Η ζώνη επανεισόδου που παρακολουθεί η Διαστημική Δύναμη των ΗΠΑ περιλαμβάνει εκτεταμένες περιοχές της Αφρικής, της Αυστραλίας, της Ινδίας, της Νοτιοανατολικής Ασίας, καθώς και της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής.

Παρά τη μεγάλη γεωγραφική έκταση της ζώνης, οι πιθανότητες να προκληθεί τραυματισμός ή άλλη ζημιά σε άνθρωπο θεωρούνται εξαιρετικά μικρές. Άλλωστε, το μεγαλύτερο μέρος του δορυφόρου αναμένεται να καεί κατά την πτώση του, ενώ εκτιμάται ότι τα υπολείμματα που θα καταφέρουν να φτάσουν στο έδαφος θα είναι περιορισμένα.

Το πιθανότερο σενάριο, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, είναι τα θραύσματα που θα επιβιώσουν να καταλήξουν στον ωκεανό.

Η αποστολή διάσωσης των 30 εκατομμυρίων δολαρίων που απέτυχε

Η επιστροφή του Σουίφτ στη Γη θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί, εάν είχε στεφθεί με επιτυχία μια ειδική αποστολή διάσωσης που επιχείρησε να οργανώσει η NASA το καλοκαίρι του 2026.

Τον Ιούλιο, η αμερικανική διαστημική υπηρεσία διέθεσε περίπου 30 εκατομμύρια δολάρια για την αποστολή ενός ρομποτικού διαστημικού σκάφους με την ονομασία LINK. Στόχος ήταν να μετακινήσει τον Σουίφτ σε υψηλότερη τροχιά, περίπου 240 χιλιόμετρα μακρύτερα από τη Γη, παρατείνοντας έτσι τη διάρκεια ζωής του.

Η επιχείρηση, ωστόσο, δεν προχώρησε, καθώς παρουσιάστηκαν προβλήματα στο σύστημα ελέγχου του σκάφους, τα οποία δεν επέτρεπαν τη διατήρηση του σωστού προσανατολισμού και της σταθερότητάς του στο διάστημα.

Η κατάσταση του Σουίφτ είχε επιδεινωθεί ήδη από το 2024, όταν η αυξημένη ηλιακή δραστηριότητα προκάλεσε διαστολή των ανώτερων στρωμάτων της ατμόσφαιρας. Αυτό αύξησε την αντίσταση που δεχόταν ο δορυφόρος, επιταχύνοντας την κάθοδό του προς τη Γη.

Στις 26 Οκτωβρίου, η NASA ανακοίνωσε ότι το αστεροσκοπείο βρισκόταν σε ύψος μικρότερο των 170 μιλίων (περίπου 274 χιλιομέτρων) από την επιφάνεια της Γης. Οι συνθήκες δεν επέτρεπαν πλέον τη σταθερή παρατήρηση των αστρονομικών στόχων του και στις 20 Οκτωβρίου πραγματοποίησε την τελευταία του παρατήρηση.

Ένας δορυφόρος που άλλαξε την αστροφυσική

Παρά το τέλος της αποστολής του, η επιστημονική συνεισφορά του Σουίφτ δεν σταματά εδώ. Στα 22 χρόνια λειτουργίας του, κατέγραψε περισσότερες από 2.000 εκρήξεις ακτίνων γάμμα, καθώς και σχεδόν ισάριθμα σουπερνόβα, συμβάλλοντας σε περισσότερες από 7.000 επιστημονικές δημοσιεύσεις.

Το αστεροσκοπείο διέθετε τρία τηλεσκόπια και είχε σχεδιαστεί κυρίως για τον εντοπισμό και τη μελέτη των εκρήξεων ακτίνων γάμμα, από τα πιο ενεργειακά φαινόμενα στο σύμπαν. Εντόπιζε τα συγκεκριμένα γεγονότα και μετέδιδε τις θέσεις τους σε παρατηρητήρια σε ολόκληρο τον κόσμο, επιτρέποντας στους επιστήμονες να τα μελετήσουν.

Αν και είχε σχεδιαστεί για μια αρχική αποστολή μόλις δύο ετών, λειτούργησε για περισσότερο από μία δεκαετία πέρα από τον αρχικό σχεδιασμό, προσφέροντας πολύτιμα δεδομένα για την εξέλιξη του σύμπαντος, τις εκρήξεις άστρων και την καταστροφή τους από μαύρες τρύπες.

Όπως επισήμανε ο διευθυντής του Τμήματος Αστροφυσικής της NASA, Σον Ντομάγκαλ-Γκόλντμαν, το Σουίφτ αφήνει πίσω του ένα εξαιρετικά σημαντικό αρχείο παρατηρήσεων, το οποίο αναμένεται να αποτελέσει πηγή νέων επιστημονικών ανακαλύψεων για πολλές ακόμη δεκαετίες.

Πηγή: WIRED