«Δεν θα επέστρεφα ποτέ»: Η ακρίβεια διώχνει τους εκπαιδευτικούς από το Μιλάνο

Ο Μασιμιλιάνο Ματέρι ενθουσιάστηκε όταν βρήκε θέση πλήρους απασχόλησης σε σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο Μιλάνο. Σύντομα, όμως, διαπίστωσε ότι ο μισθός του δεν αρκούσε για να ζήσει στην οικονομική πρωτεύουσα της Ιταλίας. Έπειτα από τρία χρόνια σε ένα στούντιο στα προάστια, το οποίο περιγράφει ως «κελί», πήρε μετάθεση στο Λιβόρνο, αγόρασε ένα άνετο σπίτι και πλέον τα βγάζει πέρα ευκολότερα.

«Ήταν μια αυθόρμητη απόφαση, αλλά δεν το μετάνιωσα ποτέ. Δεν θα επέστρεφα ποτέ στο Μιλάνο», λέει στο Reuters ο 49χρονος καθηγητής ιταλικής λογοτεχνίας και ιστορίας. Η εμπειρία του αποτυπώνει ένα ολοένα μεγαλύτερο πρόβλημα: τα σχολεία της πόλης δυσκολεύονται να προσελκύσουν και να κρατήσουν εκπαιδευτικούς, καθώς το κόστος στέγασης αυξάνεται χωρίς αντίστοιχη προσαρμογή των αποδοχών.

Στις αρχές του καλοκαιριού υπήρχαν περίπου 4.300 διαθέσιμες θέσεις εκπαιδευτικών στη μητροπολιτική περιοχή του Μιλάνου, οι περισσότερες στην Ιταλία, σύμφωνα με στοιχεία του συνδικάτου CISL. Περίπου μία στις πέντε παραμένει κενή.

Ένα δωμάτιο απορροφά μεγάλο μέρος του μισθού

Οι μισθολογικές κλίμακες καθορίζονται σε εθνικό επίπεδο: ένας εκπαιδευτικός στο Μιλάνο αμείβεται όσο ένας συνάδελφός του σε χωριό της νότιας Ιταλίας. Σύμφωνα με την εκπαιδευτική συμβουλευτική υπηρεσία Docenti.it, οι καθαρές μηνιαίες αποδοχές κυμαίνονται από 1.350 έως περίπου 2.000 ευρώ, ανάλογα με την προϋπηρεσία και τη βαθμίδα.

Την ίδια στιγμή, το μέσο ενοίκιο μόνο για ένα δωμάτιο φτάνει περίπου τα 700 ευρώ τον μήνα. Σύμφωνα με την Idealista, οι τιμές ξεκινούν από 500 ευρώ στα προάστια και ξεπερνούν τα 1.000 ευρώ σε κεντρικές συνοικίες, ενώ τα ενοίκια έχουν αυξηθεί κατά 20% από το 2021.

Η 59χρονη Φραντσέσκα Μπρούνι, που διδάσκει νομικά και υποστηρίζει μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, έμεινε έξι χρόνια στο Μιλάνο πριν επιστρέψει με μετάθεση στον Τάραντα το 2025. Όπως εξηγεί, πέρα από τα καθημερινά έξοδα, οι ιδιοκτήτες ζητούν συχνά εγγυήσεις τις οποίες οι εκπαιδευτικοί, ιδιαίτερα όσοι εργάζονται με προσωρινές συμβάσεις, αδυνατούν να προσφέρουν.

Ο 43χρονος καθηγητής μουσικής Τζοβάνι Παβέζι επιλέγει να παραμείνει, παρότι σχεδόν ο μισός μισθός του πηγαίνει στο ενοίκιο. Τον κρατά κυρίως η πολιτιστική ζωή της πόλης, αν και, όπως παραδέχεται, το να ζεις στο Μιλάνο δεν σημαίνει ότι μπορείς πάντα να απολαμβάνεις όσα προσφέρει.

Μισθοί που χάνουν αγοραστική δύναμη

Το πρόβλημα ξεπερνά τα όρια της πόλης. Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ που επικαλείται το Reuters, οι αποδοχές στην Ιταλία, προσαρμοσμένες στον πληθωρισμό, είναι χαμηλότερες από το 1990 — η μόνη μείωση ανάμεσα σε περισσότερες από 20 προηγμένες οικονομίες που εξετάστηκαν. Ειδικά οι βασικοί μισθοί των εκπαιδευτικών ήταν πέρυσι κατά 12% χαμηλότεροι σε πραγματικούς όρους σε σχέση με το 2015, σύμφωνα με την ISTAT.

Στο Μιλάνο, φοιτητές διαμαρτύρονται από το 2023 στήνοντας σκηνές στους δρόμους για την έλλειψη προσιτής στέγης. Στα σχολεία, οι ελλείψεις απαιτούν προσωρινές λύσεις. Η διευθύντρια Άννα Πολιάνι αναγκάστηκε πρόσφατα να καλύψει με έκτακτες διευθετήσεις δύο θέσεις για παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.

«Το πρόβλημα έχει επιδεινωθεί μετά την πανδημία και γίνεται ενδημικό», προειδοποιεί.

Πηγή: Reuters