ADHD και αυτισμός: Γιατί οι αιτήσεις για επίδομα εκτοξεύονται στις πλούσιες περιοχές της Αγγλίας

Οι αιτήσεις νέων για επίδομα αναπηρίας λόγω ADHD και αυτισμού αυξάνονται ταχύτερα σε ορισμένες από τις πιο εύπορες περιοχές της Αγγλίας, σύμφωνα με νέα έρευνα του Nuffield Trust.

Παρότι οι αιτήσεις για το επίδομα προσωπικής ανεξαρτησίας, γνωστό ως PIP, παραμένουν συνολικά υψηλότερες σε πιο υποβαθμισμένες περιοχές, με μεγαλύτερα ποσοστά φτώχειας και επισφαλούς εργασίας, η μεγαλύτερη άνοδος μετά την πανδημία καταγράφεται σε περιοχές όπως το Γουόκινγκαμ, το Γουόρικ, αλλά και τμήματα του Χάμσαϊρ και του Σάρεϊ.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η τάση αυτή πιθανότατα συνδέεται με την ταχύτερη πρόσβαση σε διαγνώσεις ADHD και αυτισμού στις πιο εύπορες περιοχές. Οι οικογένειες με μεγαλύτερη οικονομική δυνατότητα μπορούν ευκολότερα να παρακάμψουν τις μεγάλες λίστες αναμονής του NHS, καταφεύγοντας σε ιδιωτικές διαγνωστικές υπηρεσίες.

Το χάσμα ανάμεσα σε πλούσιες και φτωχότερες περιοχές φαίνεται έτσι να περιορίζεται. Σε περιοχές όπως το Ράνιμιντ του Σάρεϊ, ο ρυθμός αύξησης των αιτήσεων ξεπερνά πλέον εκείνον πόλεων όπως το Μπλάκπουλ και το Στόουκ-ον-Τρεντ.

Εντυπωσιακό είναι το παράδειγμα του Σάρεϊ Χιθ, όπου οι αιτήσεις για PIP που συνδέονται με αυτισμό και ADHD αυξήθηκαν κατά 630% από το 2019. Την ίδια ώρα, στο Μάνσφιλντ και στο Γκρέιτ Γιάρμουθ, δύο σχετικά πιο υποβαθμισμένες περιοχές, η άνοδος ήταν 30% και 50% αντίστοιχα.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η συγκεκριμένη μεταβολή είναι ασυνήθιστη και δεν καταγράφεται με αντίστοιχο τρόπο σε άλλες κατηγορίες, όπως οι μαθησιακές δυσκολίες, η κατάθλιψη, το άγχος ή οι σωματικές παθήσεις.

Η Σάλι Γκέινσμπερι, ανώτερη αναλύτρια πολιτικής στο Nuffield Trust, ανέφερε ότι τα στοιχεία πιθανότατα αποτυπώνουν «σημαντική ανισότητα στην πρόσβαση» τόσο στις ιδιωτικές όσο και στις δημόσιες υπηρεσίες διάγνωσης. Όπως σημείωσε, όσοι διαθέτουν περισσότερους πόρους και υποστήριξη είναι συχνά σε θέση να κινηθούν ταχύτερα μέσα στο σύστημα.

Ένας ακόμη παράγοντας μπορεί να είναι η μεγαλύτερη δυνατότητα ορισμένων οικογενειών να διαχειριστούν τη σύνθετη και συχνά απρόβλεπτη διαδικασία αιτήσεων για PIP. Μια επίσημη κλινική διάγνωση, επισημαίνει η έρευνα, είναι πιθανό να αυξάνει και τις πιθανότητες έγκρισης της αίτησης.

Το PIP έχει σχεδιαστεί για να καλύπτει πρόσθετα κόστη που σχετίζονται με μια αναπηρία ή πάθηση, όπως μετακινήσεις, ενέργεια και διατροφή. Δεν εξαρτάται από το εισόδημα ή από το αν ο δικαιούχος εργάζεται.

Τον Απρίλιο του 2026 περίπου 205.000 νέοι ηλικίας 16 έως 24 ετών λάμβαναν το επίδομα για αναπηρίες που συνδέονται με ADHD ή αυτισμό. Ο αριθμός είναι υπερτριπλάσιος σε σχέση με το 2019.

Το κόστος για το οικονομικό έτος 2025-26 έφτασε τα 1,36 δισ. λίρες, ενώ το μέσο ετήσιο ποσό ανά δικαιούχο στην συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα ήταν περίπου 8.800 λίρες.

Η αύξηση των αιτήσεων για επιδόματα αναπηρίας μετά την πανδημία έχει τροφοδοτήσει έντονη πολιτική συζήτηση στη Βρετανία, καθώς οι συνολικές δαπάνες για επιδόματα αναπηρίας σε άτομα εργασιακής ηλικίας προβλέπεται να αυξηθούν από 14 δισ. λίρες το 2019 σε 34 δισ. λίρες το 2030.

Η έρευνα δημοσιεύεται λίγο πριν από την παρουσίαση κυβερνητικής έκθεσης για τις διαγνώσεις ψυχικής υγείας, αυτισμού και ADHD. Η έκθεση αναμένεται να προτείνει ένα σύστημα περισσότερο προσανατολισμένο στις ανάγκες των ασθενών, ώστε οι πιεσμένες υπηρεσίες του NHS να δίνουν προτεραιότητα στις πιο σοβαρές περιπτώσεις.

Η ενδιάμεση ανασκόπηση, υπό τον καθηγητή Πίτερ Φόναγκι του University College London, είχε καταλήξει νωρίτερα φέτος ότι το σημερινό σύστημα συχνά ωθεί παιδιά και ενήλικες να αναζητούν επίσημη διάγνωση προκειμένου να μπορέσουν να λάβουν υποστήριξη.

Πηγή: The Times