Η κληρονομιά της Ντόλι Πάρτον που δεν χωρά σε ένα τραγούδι
Η Ντόλι Πάρτον έμεινε στην ιστορία ως μία από τις σημαντικότερες μορφές της κάντρι μουσικής, όμως η κληρονομιά της ξεπερνά κατά πολύ τα τραγούδια και τη σκηνική της παρουσία.
Η τραγουδίστρια, στιχουργός και ηθοποιός, που πέθανε την Τρίτη σε ηλικία 80 ετών, είχε χτίσει επί δεκαετίες ένα εκτεταμένο φιλανθρωπικό έργο, με δράσεις που αφορούσαν την παιδική εκπαίδευση, την ιατρική έρευνα, τις φυσικές καταστροφές, την προστασία των ζώων και την υποστήριξη περιθωριοποιημένων κοινοτήτων.
Η προσφορά αυτή είχε βαθιές ρίζες στη δική της παιδική ηλικία. Η Πάρτον μεγάλωσε σε συνθήκες μεγάλης φτώχειας στο αγροτικό Τενεσί και αργότερα χρησιμοποίησε την οικονομική επιτυχία και τη δημόσια επιρροή της για να στηρίξει ανθρώπους που βρίσκονταν σε δυσκολότερη θέση.
304 εκατ. βιβλία σε παιδιά
Ένα από τα σημαντικότερα έργα της ήταν η Dollywood Foundation, που ιδρύθηκε το 1988 και αρχικά προσέφερε υποτροφίες σε μαθητές από την ιδιαίτερη πατρίδα της, το Σίβιερβιλ του Τενεσί.
Το 1995 ακολούθησε η δημιουργία της Dolly Parton’s Imagination Library, ενός προγράμματος που ξεκίνησε ως τοπική πρωτοβουλία για την ενίσχυση της φιλαναγνωσίας και εξελίχθηκε σε διεθνές δίκτυο.
Μέσω του προγράμματος, παιδιά από τη γέννησή τους έως την ηλικία των πέντε ετών λαμβάνουν δωρεάν βιβλία.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ίδιας της οργάνωσης, μέχρι σήμερα έχουν διανεμηθεί περισσότερα από 304 εκατ. βιβλία σε παιδιά στις ΗΠΑ, τον Καναδά, τη Βρετανία, την Ιρλανδία και την Αυστραλία.
«Όταν μεγάλωνα στους λόφους του ανατολικού Τενεσί, ήξερα ότι τα όνειρά μου θα γίνονταν πραγματικότητα. Ξέρω ότι υπάρχουν παιδιά στην κοινότητά σας με τα δικά τους όνειρα», είχε γράψει η Πάρτον στην ιστοσελίδα του προγράμματος.
Η φιλανθρωπική της δράση δεν περιορίστηκε στην εκπαίδευση.
Η Ντόλι Πάρτον είχε προσφέρει χρήματα για την έρευνα κατά της Covid-19, είχε στηρίξει τον Αμερικανικό Ερυθρό Σταυρό, προγράμματα ανακούφισης μετά από πυρκαγιές και τυφώνες, νοσοκομεία και οργανώσεις προστασίας ζώων.
Η ίδια απέφευγε γενικά να μετατρέψει τη δημόσια εικόνα της σε ανοιχτά πολιτική πλατφόρμα, ωστόσο σε ορισμένα κοινωνικά ζητήματα είχε πάρει σαφή θέση.
Η σχέση της με την LGBTQ+ κοινότητα
Για δεκαετίες η Πάρτον είχε ιδιαίτερα ισχυρή σχέση με την LGBTQ+ κοινότητα, η οποία την αντιμετώπιζε ως σύμβολο αποδοχής και προσωπικής ελευθερίας.
Είχε ταχθεί υπέρ του γάμου μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου και είχε επικρίνει περιορισμούς στα δικαιώματα των τρανς ανθρώπων.
Το 2005 έγραψε επίσης το «Travelin’ Thru» για την ταινία «Transamerica», τραγούδι που ήταν υποψήφιο για Όσκαρ.
Η πρόεδρος και διευθύνουσα σύμβουλος της GLAAD, Σάρα Κέιτ Έλις, δήλωσε μετά τον θάνατό της ότι η ζεστασιά, η καλοσύνη και η χαρά της Πάρτον είχαν βαθιά απήχηση στην LGBTQ+ κοινότητα.
Η στάση της απέναντι στον ρατσισμό
Η Ντόλι Πάρτον σπάνια παρενέβαινε δημόσια σε πολιτικές διαμάχες, όμως όταν θεωρούσε ότι κάτι έπρεπε να αλλάξει, δεν δίσταζε να το κάνει.
Το 2018 αφαίρεσε τη λέξη «Dixie» από την ονομασία θεάματος του Dollywood που είχε θέμα τον αμερικανικό Εμφύλιο, ύστερα από αντιδράσεις για τις συνδέσεις του όρου με τη Συνομοσπονδία.
«Μόλις καταλάβεις ότι κάτι αποτελεί πρόβλημα, πρέπει να το διορθώσεις», είχε πει δύο χρόνια αργότερα στο Billboard.
Το 2020, κατά τη διάρκεια των μαζικών διαδηλώσεων μετά τις δολοφονίες του Τζορτζ Φλόιντ, της Μπριόνα Τέιλορ και άλλων μαύρων Αμερικανών, είχε εκφράσει ξεκάθαρα τη στήριξή της στο κίνημα Black Lives Matter.
«Φυσικά και οι ζωές των μαύρων έχουν σημασία. Νομίζουμε ότι μόνο οι δικοί μας λευκοί πισινοί έχουν σημασία; Όχι», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά.
Τα δικαιώματα από το «I Will Always Love You»
Το 2021 η Πάρτον είχε αποκαλύψει ότι χρησιμοποίησε μέρος των δικαιωμάτων που έλαβε από την ηχογράφηση του «I Will Always Love You» από τη Γουίτνεϊ Χιούστον για να αγοράσει ένα εμπορικό ακίνητο σε μια κυρίως αφροαμερικανική γειτονιά του Νάσβιλ.
Η ίδια είχε περιγράψει την κίνηση ως έναν τρόπο να τιμήσει την κληρονομιά της Χιούστον.
Μία από τις τελευταίες μεγάλες συνεργασίες της ήταν με την Μπιγιονσέ στο βραβευμένο με Grammy άλμπουμ «Cowboy Carter» του 2024, ένα έργο που ανέδειξε τη συμβολή των μαύρων μουσικών στην ιστορία της κάντρι.
Η Πάρτον συμμετείχε στο άλμπουμ και είχε στηρίξει δημόσια τη διαφορετική εκδοχή της Μπιγιονσέ στο «Jolene».
Μετά τον θάνατό της, η Μπιγιονσέ την αποχαιρέτησε αποκαλώντας την «σημείο αναφοράς» και «Βόρειο Αστέρα».
Η Ντόλι Πάρτον άφησε πίσω της δεκάδες επιτυχίες και μια καριέρα έξι δεκαετιών. Για εκατομμύρια ανθρώπους, όμως, η μεγαλύτερη παρακαταθήκη της ίσως βρίσκεται έξω από τη μουσική: στα παιδιά που πήραν το πρώτο τους βιβλίο, στις κοινότητες που βρήκαν στήριξη μετά από μια καταστροφή και στους ανθρώπους που είδαν στο πρόσωπό της ένα σταθερό μήνυμα αποδοχής.
17°
