Η επίσκεψη του Βασιλιά Γεωργίου το 1939 στις ΗΠΑ που προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις

Η επίσκεψη του Γεωργίου ΣΤ΄ στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1939, λίγους μήνες πριν από την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, θεωρήθηκε μια κρίσιμη διπλωματική προσπάθεια της Βρετανίας να ενισχύσει τη στήριξη της Ουάσιγκτον.

Ήταν η πρώτη φορά που εν ενεργεία Βρετανός μονάρχης επισκεπτόταν τις ΗΠΑ μετά την ανεξαρτησία τους το 1776, σε μια περίοδο έντονης διεθνούς έντασης, με τη ναζιστική Γερμανία να απειλεί την Ευρώπη και τη Βρετανία να επιδιώκει αμερικανική βοήθεια σε εξοπλισμούς.

Στο επίκεντρο της επίσκεψης βρέθηκε μια δεξίωση στους κήπους της βρετανικής πρεσβείας στην Ουάσιγκτον, που είχε στόχο να «κερδίσει» την αμερικανική πολιτική και κοινωνική ελίτ. Ωστόσο, η επιλογή των καλεσμένων εξελίχθηκε σε σοβαρό διπλωματικό ατόπημα.

Η σύζυγος του πρεσβευτή, Λέιντι Ελίζαμπεθ Λίντσεϊ, που είχε την ευθύνη της λίστας, άφησε εκτός πολλούς σημαντικούς πολιτικούς και κυρίως τις συζύγους τους, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις στην Ουάσιγκτον. Η δυσαρέσκεια ήταν τέτοια που ορισμένοι μίλησαν ακόμη και για «δεύτερη αμερικανική επανάσταση».

Το περιστατικό προκάλεσε κύμα διαμαρτυριών προς τον Λευκό Οίκο και τη βρετανική πρεσβεία, ενώ δημοσιεύματα της εποχής κατέγραφαν την ένταση και ειρωνικά σχόλια για τη «λίστα των εκλεκτών». Τελικά, λίγες ημέρες πριν από την εκδήλωση, η λίστα επεκτάθηκε ώστε να συμπεριλάβει περισσότερα μέλη της Γερουσίας και τις οικογένειές τους.

Παρά το αρχικό διπλωματικό ατόπημα, η επίσκεψη θεωρήθηκε συνολικά επιτυχημένη σε επίπεδο εντυπώσεων, με χιλιάδες πολίτες να υποδέχονται τον βασιλιά στους δρόμους της Ουάσιγκτον.

Ωστόσο, το βασικό ζητούμενο της Βρετανίας δεν επιτεύχθηκε άμεσα. Το Κογκρέσο δεν τροποποίησε τότε τη νομοθεσία περί ουδετερότητας, η οποία εμπόδιζε την πώληση όπλων προς τη Βρετανία και τη Γαλλία. Οι εξελίξεις ήρθαν αργότερα, μετά την εισβολή της Γερμανίας στην Πολωνία και την κλιμάκωση του πολέμου.

Σήμερα, η επικείμενη επίσκεψη του Κάρολος Γ΄ στην Ουάσιγκτον επαναφέρει μνήμες εκείνης της περιόδου, σε ένα διαφορετικό αλλά επίσης αβέβαιο διεθνές περιβάλλον, με στόχο και πάλι την ενίσχυση των διατλαντικών σχέσεων.

Πηγή: The Washington Post