Γαλλία: Περισσότερες δαπάνες, λιγότερες Βρυξέλλες – Το αμυντικό σχέδιο της ακροδεξιάς

Η βασική ακροδεξιά δύναμη της Γαλλίας, o Εθνικός Συναγερμός της Μαρίν Λεπέν, προωθεί ένα σχέδιο ενίσχυσης των ενόπλων δυνάμεων με αυξημένες δαπάνες, αλλά με σαφή απομάκρυνση από τις ευρωπαϊκές αμυντικές δομές και πρωτοβουλίες. Οι θέσεις αυτές της γαλλικής ακροδεξιάς συνιστούν ευθεία διαφοροποίηση από την πολιτική του Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος επιδιώκει μεγαλύτερη ευρωπαϊκή ενοποίηση στην άμυνα.

Κατά τη διάρκεια της πρόσφατης κοινοβουλευτικής συζήτησης για την αναθεώρηση του στρατιωτικού προγραμματισμού, το κόμμα κατέθεσε σχεδόν 100 τροπολογίες, αποτυπώνοντας με σαφήνεια το πώς θα διαχειριζόταν την άμυνα σε περίπτωση ανάληψης της εξουσίας από την Marine Le Pen ή τον Jordan Bardella.

Περισσότερες δαπάνες και εθνικός έλεγχος από την Ακροδεξιά στη Γαλλία

Το κόμμα ζητά αύξηση των αμυντικών δαπανών στο 3% του ΑΕΠ έως το 2030, έναντι 2,5% που προβλέπει η κυβέρνηση. Παράλληλα, προτείνει σημαντική ενίσχυση όλων των κλάδων των ενόπλων δυνάμεων, με περισσότερα μαχητικά αεροσκάφη Rafale για την πολεμική αεροπορία, νέες φρεγάτες για το ναυτικό, επιπλέον ναυτικά Rafale για τα αεροπλανοφόρα, καθώς και ενίσχυση των χερσαίων δυνάμεων και των διαστημικών δυνατοτήτων της χώρας.

Ωστόσο, δεν παρουσιάζεται σαφές σχέδιο χρηματοδότησης. Στελέχη του κόμματος αναφέρουν ότι τα απαραίτητα κονδύλια θα μπορούσαν να εξασφαλιστούν μέσω περικοπών σε τομείς όπως η μεταναστευτική πολιτική, οι κρατικοί οργανισμοί, η συνεισφορά της Γαλλίας στον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η υγειονομική περίθαλψη μεταναστών χωρίς έγγραφα.

Απόσταση από την ΕΕ και δυσπιστία στη συνεργασία

Κεντρικός άξονας της πολιτικής του κόμματος είναι η επιστροφή της λήψης αποφάσεων στο Παρίσι και όχι στις Βρυξέλλες. Στο πλαίσιο αυτό, οι βουλευτές του απορρίπτουν μεγάλα ευρωπαϊκά εξοπλιστικά προγράμματα, όπως το μελλοντικό σύστημα αεροπορικής μάχης, το κύριο σύστημα μάχης αρμάτων, την ευρωπαϊκή κορβέτα περιπολίας και τη στρατηγική βαθιάς κρούσης μεγάλου βεληνεκούς.

Επικαλούνται καθυστερήσεις και αποτυχίες συνεργασιών, ιδιαίτερα με τη Γερμανία, ως ένδειξη ότι τα κοινά ευρωπαϊκά προγράμματα δεν αποδίδουν τα αναμενόμενα. Παράλληλα, εκφράζουν έντονη αντίθεση σε ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά εργαλεία για την άμυνα, υποστηρίζοντας ότι τα χρήματα που επιστρέφουν στη Γαλλία μέσω των Βρυξελλών είναι λιγότερα από όσα καταβάλλονται.

Η στάση απέναντι στο ΝΑΤΟ, μια πιο ήπια ρητορική

Παρότι το κόμμα διατηρεί επιφυλάξεις απέναντι στο NATO, έχει υιοθετήσει πιο μετριοπαθή στάση σε σχέση με το παρελθόν. Δεν στήριξε προτάσεις για άμεση αποχώρηση από τη στρατιωτική δομή της Συμμαχίας, αλλά εξακολουθεί να θεωρεί ότι μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να εξεταστεί μετά το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία.

Υπενθυμίζεται ότι η Γαλλία είχε αποχωρήσει από τη στρατιωτική διοίκηση του ΝΑΤΟ το 1966 υπό τον Charles de Gaulle και επανεντάχθηκε το 2009.

Παρά τη δημοσκοπική της δυναμική, η Εθνική Συσπείρωση δεν διαθέτει κοινοβουλευτική πλειοψηφία, γεγονός που σημαίνει ότι ακόμη και σε περίπτωση εκλογικής νίκης θα χρειαστεί συνεργασίες για να εφαρμόσει το πρόγραμμά της. Αυτό ενδέχεται να περιορίσει την ταχύτητα και την έκταση αλλαγών στην αμυντική πολιτική της Γαλλίας.

Πηγή: Politico