Καφές Υεμένης: Το πιο παλιό coffee story στον κόσμο γίνεται το πιο σύγχρονο trend

Ο καφές Υεμένης κερδίζει έδαφος στις Ηνωμένες Πολιτείες, όχι απλώς ως ακόμη μία γευστική τάση αλλά ως πολιτισμικό φαινόμενο που επαναφέρει την έννοια της κοινωνικότητας γύρω από ένα φλιτζάνι. Από το Ντάλας μέχρι τη Νέα Υόρκη και το Ντιτρόιτ, ολοένα περισσότερα «yemeni coffeehouses» προσελκύουν κοινό που αναζητά εμπειρίες πιο αυθεντικές από τον τυπικό καφέ στο χέρι.

Σε αυτά τα καφέ, ο καφές Υεμένης σερβίρεται συχνά με μπαχαρικά όπως κάρδαμο, κανέλα και τζίντζερ, ενώ ροφήματα όπως το mofawer — ένας πλούσιος καφές με γάλα και αρώματα — ή το qishr, ένα ελαφρύ ρόφημα από φλούδες κόκκων καφέ, συνδέουν τον επισκέπτη με μια παράδοση αιώνων.

Τα καφέ λειτουργούν ως σημεία συνάντησης για κοινότητες μεταναστών αλλά και για ανθρώπους διαφορετικών πολιτισμικών καταβολών που αναζητούν χώρους χωρίς αλκοόλ, φιλικούς για οικογένειες και ανοιχτούς σε συζήτηση. Η κουλτούρα της Υεμένης δίνει έμφαση στο να «κάθεσαι» με τον καφέ, να μοιράζεσαι χρόνο και ιστορίες — μια πρακτική που έρχεται σε αντίθεση με τη λογική του γρήγορου take away.

Ιστορικά, η Υεμένη θεωρείται από πολλούς η πρώτη χώρα όπου οι κόκκοι καφέ καβουρδίστηκαν και παρασκευάστηκαν σε ρόφημα ήδη από τον 16ο αιώνα, όταν Σούφι μοναχοί χρησιμοποιούσαν τον καφέ για να παραμένουν ξύπνιοι στις νυχτερινές προσευχές. Από το λιμάνι της Μόκα — που έδωσε το όνομά του σε έναν από τους πιο γνωστούς τύπους καφέ — η καλλιέργεια και η εμπορία εξαπλώθηκαν σε ολόκληρο τον ισλαμικό κόσμο.

Σήμερα, παρά τις δυσκολίες που δημιουργεί ο εμφύλιος πόλεμος στη χώρα, μεγάλο μέρος της παραγωγής συνεχίζεται σε ορεινές περιοχές με παραδοσιακές μεθόδους, όπως η φυσική ξήρανση στον ήλιο για εβδομάδες, διαδικασία που δίνει στους κόκκους τα χαρακτηριστικά φρουτώδη αρώματα.

Παράλληλα, τα σύγχρονα yemeni coffeehouses ανταποκρίνονται σε μια ευρύτερη τάση: την αναζήτηση «γνήσιων» εμπειριών και μικρών, ανεξάρτητων επιχειρήσεων που προσφέρουν αίσθηση κοινότητας σε έναν κόσμο που μετά την πανδημία δείχνει να διψά για ανθρώπινη επαφή. Για πολλούς επισκέπτες, το να καθίσουν σε έναν τέτοιο χώρο σημαίνει επιστροφή σε μια πιο αργή, ουσιαστική καθημερινότητα.

Σε μια εποχή έντονων κοινωνικών και πολιτικών συζητήσεων γύρω από τη μετανάστευση και την ταυτότητα, τα καφέ αυτά λειτουργούν και ως γέφυρες κατανόησης. Συχνά προσελκύουν πελάτες κάθε προέλευσης, αποδεικνύοντας ότι η γαστρονομία μπορεί να γίνει κοινός τόπος συνάντησης — εκεί όπου η παράδοση μετατρέπεται σε εμπειρία και ο καφές σε αφορμή για διάλογο.

Πηγή: USA TODAY