Ένα πρόσφατο πολεμικό σενάριο που προσομοιώνει ρωσική εισβολή σε χώρα του ΝΑΤΟ αποκαλύπτει μια ανησυχητική πραγματικότητα: η Ευρώπη ενδέχεται να μην είναι έτοιμη να αντιδράσει έγκαιρα και αποφασιστικά σε μια κρίση, ειδικά σε ένα περιβάλλον μειωμένης αμερικανικής εμπλοκής.
Η άσκηση, που επικεντρώθηκε σε υποθετική ρωσική επιχείρηση στη Λιθουανία, ενίσχυσε τους φόβους της Ευρώπης και αναλυτών ότι η Ρωσία θα μπορούσε να κινηθεί στρατιωτικά πολύ νωρίτερα από το 2029, το ορόσημο που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν κρίσιμο για την ανασυγκρότηση των ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.
Σύμφωνα με το σενάριο, η Μόσχα εκμεταλλεύεται μια «ανθρωπιστική κρίση» στο Καλίνινγκραντ για να καταλάβει στρατηγικά σημεία στη νότια Λιθουανία. Η αφήγηση αυτή αποδεικνύεται αρκετή ώστε οι ΗΠΑ να μην ενεργοποιήσουν άμεσα το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ, ενώ βασικές ευρωπαϊκές δυνάμεις εμφανίζονται διστακτικές. Το αποτέλεσμα: σε ελάχιστες ημέρες, η αξιοπιστία της Συμμαχίας κλονίζεται και η Ρωσία επιβάλλει τετελεσμένα με περιορισμένες δυνάμεις.
Η ανησυχία εντείνεται από το γεγονός ότι η Ρωσία έχει μεταβεί σε οικονομία πολέμου, αυξάνοντας παραγωγή οπλικών συστημάτων και ρυθμούς στρατολόγησης. Όπως σημειώνουν Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, ακόμη και χωρίς συμφωνία στην Ουκρανία, η Μόσχα θα μπορούσε να «απελευθερώσει» έως και 200.000 έμπειρους στρατιώτες, αριθμό μεγαλύτερο από εκείνον της εισβολής του 2022.
Ο Βλαντίμιρ Πούτιν θεωρείται από πολλούς ως «ευκαιριακός παίκτης»: δοκιμάζει αντιδράσεις, εκμεταλλεύεται γκρίζες ζώνες και επιδιώκει να διασπάσει τη δυτική συνοχή χωρίς να εμπλακεί σε μακροχρόνιο πόλεμο φθοράς. Στόχος δεν θα ήταν απαραίτητα μια γενικευμένη σύγκρουση, αλλά η απόδειξη ότι το Άρθρο 5 δεν λειτουργεί στην πράξη.
Αξιωματούχοι των Βαλτικών χωρών επιμένουν ότι οι εθνικές τους δυνάμεις είναι καλύτερα προετοιμασμένες απ’ όσο δείχνουν τέτοιες ασκήσεις και ότι υπάρχουν επαρκείς μηχανισμοί έγκαιρης προειδοποίησης. Ωστόσο, παραδέχονται πως ο χρόνος δεν είναι σύμμαχος της Ευρώπης. «Η Ουκρανία μας αγοράζει χρόνο με αίμα», σημειώνει χαρακτηριστικά Λιθουανός στρατιωτικός αξιωματούχος, «αλλά δεν έχουμε την πολυτέλεια να φανεί ότι είμαστε αδύναμοι».
Το συμπέρασμα του σεναρίου είναι σαφές: σε μια περίοδο γεωπολιτικής ασάφειας και εσωτερικών τριβών στη Δύση, η αποτροπή δεν εξαρτάται μόνο από στρατιωτικές δυνατότητες, αλλά από τη βούληση για άμεση και ενιαία αντίδραση. Και αυτό είναι ακριβώς το σημείο που η Ευρώπη κινδυνεύει να αποτύχει.
Πηγή: The Wall Street Journal