Το PKK καταθέτει τα όπλα

Δεν πέρασαν ούτε δύο μήνες από τότε που στα σενάρια για το μέλλον της Συρίας κυριαρχούσε η εντύπωση πως Αμερικανοί και Ευρωπαίοι μαζί με το Ισραήλ θα έκαναν τα αδύνατα δυνατά για τη δημιουργία ζώνης ασφαλείας με εθνοτικά χαρακτηριστικά, η οποία θα προστάτευε την αυτονομία των Κούρδων της Συρίας. Και όταν μιλάμε για Κούρδους της Συρίας και την ένοπλη οργάνωση τους YPG, μιλάμε για ένα παρακλάδι του ιστορικού PKK, δηλαδή του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν.

Πριν από τρεις μήνες ο αρχηγός της ακροδεξιάς πτέρυγας του τουρκικού κοινοβουλίου και πρόεδρος του κόμματος MHP Ντοβλέτ Μπαχτσελί καλούσε τον ιστορικό αρχηγό του PKK, τον Αμπντουλάχ Οτσαλάν, να συνδράμει έτσι ώστε να διακοπεί η στρατιωτική δράση της κουρδικής οργάνωσης και να καταθέσουν τα όπλα οι μαχητές της. Τότε κυκλοφόρησε και η πληροφορία πως εάν τα πράγματα εξελίσσονταν ομαλά, θα μετατρεπόταν η ποινή του Οτσαλάν από ισόβια σε κατ’ οίκον κράτηση με βραχιολάκι. Η πληροφορία αυτή διαψεύστηκε αρμοδίως.

Τελικά ο διάβολος κρύβεται πάντα πίσω από τις κουίντες των συνεδρίων. Τα τελευταία εικοσιτετράωρα διεξήχθη σε δύο διαφορετικές τοποθεσίες του Βορείου Ιράκ το συνέδριο του PKK. Νωρίς το απόγευμα της Παρασκευής 9 Μαΐου κυκλοφόρησε η πληροφορία περί της αυτοδιάλυσης της κουρδικής πολιτικοστρατιωτικής οργάνωσης. Πρόκειται για μία ιστορική εξέλιξη η οποία θα έχει άμεσες πολιτικές επιπτώσεις στο εσωτερικό της Τουρκίας, στο Βόρειο Ιράκ και βεβαίως στη Βόρειο Συρία.

Μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι αράδες δεν έχει αναφερθεί ούτε λέξη για τα όποια ανταλλάγματα ενδεχομένως δόθηκαν προκειμένου να ψηφιστεί αυτή η απόφαση από το συνέδριο του PKK. Δεν έχει επίσης αναφερθεί τίποτε απολύτως για ενδεχόμενη μεταβολή του καθεστώτος κράτησης του Αμπντουλάχ Οτσαλάν στο νησί Ιμρανλί (Νήσος των Σκύλων). Πρόσωπα που γνωρίζουν λεπτομέρειες ως προς το κουρδικό ζήτημα και ζουν στην Τουρκία εξηγούν πως είναι ακόμη πολύ νωρίς για να δημοσιοποιηθούν οι λεπτομέρειες που οδήγησαν σε αυτή την ιστορική απόφαση. Ωστόσο, αποτελεί κοινή πεποίθηση πως η απόφαση αυτή του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν μετά από μισό αιώνα πολιτικοστρατιωτικής δραστηριότητας εντός και εκτός Τουρκίας αποτελεί και προσωπική επιτυχία του Ταγίπ Ερντογάν. Μία επιτυχία η οποία «μετράει» στην σκακιέρα της Εγγύς Ανατολής υπό το πρίσμα των τελευταίων εξελίξεων κυρίως στην Συρία.

Η ολοένα εκτενέστερη εμπλοκή του Ισραήλ σε πολεμικές δραστηριότητες κυρίως στην Κεντρική και Νότιο Συρία με διάφορες αφορμές και ο κίνδυνος μίας απευθείας αντιπαράθεσης ισραηλινών και τουρκικών δυνάμεων όπως παρ’ ολίγον να συμβεί προ ημερών προκαλούν μία ολοένα αυξανόμενη ένταση. Όλα τα παραπάνω χαρακτηρίζουν την ρευστότητα που επικρατεί ανάμεσα από τις γραμμές των αντιπάλων σε μία ευρύτατη περιοχή από τα βόρεια σύνορα της Συρίας μέχρι τις γραμμές των Ισραηλινών στον Νότο και έως τις δυνάμεις των Τούρκων και της συριακής κυβέρνησης στη Δυτική όχθη του Ευφράτη.

Η απόφαση λοιπόν του PKK να διακόψει τη δραστηριότητά του, κατά της Τουρκίας προφανώς, χωρίς να διευκρινιστεί ποια θα είναι η στάση της οργάνωσης όσον αφορά την παρουσία της στη Βόρειο-ανατολική Συρία, προκαλεί εύγλωττα ερωτήματα που ζητούν άμεσες απαντήσεις.