Explainer: Γιατί ο Τραμπ βιάζεται για συμφωνία με τη Ρωσία αφήνοντας εκτός το Κίεβο - Η ανάλυση του CNN
Το CNN προχωρά σε μία ανάλυση ενόψει των εξελίξεων σχετικά με τις συνομιλίες των ΗΠΑ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία που ξεκίνησαν σήμερα Τρίτη (18.2) στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας. Ο δημοσιογράφος Stephen Collinson υποστηρίζει ότι η βιασύνη του Ντόναλντ Τραμπ να τερματίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία δημιουργεί ένα επικίνδυνο ρήγμα.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ ποθεί έναν πρόωρο πολιτικό θρίαμβο για να τροφοδοτήσει τις αξιώσεις του για το Νόμπελ Ειρήνης. Η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να προχωρήσει σε συνομιλίες με τη Ρωσία, χωρίς το Κίεβο, προκάλεσε νέα ένταση και αρκετούς φόβους.
Ο Ντόναλντ Τραμπ θέλει ίσως μία οποιαδήποτε συμφωνία;
Οι σύμβουλοι του Τραμπ τον χαρακτηρίζουν τον μεγαλύτερο διαπραγματευτή στον κόσμο. Έχει δεχτεί μερικούς από τους κορυφαίους στόχους της Ρωσίας, συχνά φαίνεται να συμμερίζεται τους στόχους της εισβολής και έχει στραφεί στους Ευρωπαίους φίλους της Αμερικής που έχουν μοιραστεί το κόστος της υποστήριξης της πολεμικής προσπάθειας της Ουκρανίας. Αυτοί είναι οι ίδιοι σύμμαχοι που ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ λέει ότι πρέπει να ελέγχουν την ειρήνη μόνοι τους.
Ο Τραμπ φαίνεται να έχει ελάχιστη κατανόηση των ιστορικών κινδύνων, είτε στην Ουκρανία είτε στη Μέση Ανατολή, δεδομένου του σχεδίου του να μετακινήσει τους Παλαιστίνιους από τη Γάζα ώστε να μπορέσει να χτίσει παραλιακά θέρετρα. Η άποψη του Τραμπ για κάθε γεωπολιτική κρίση ως μια συμφωνία ακινήτων που περιμένει να κλείσει, υποδηλώνει ότι μπορεί να ασπαστεί μια συμφωνία που επιτρέπει στον Πούτιν «να κρατήσει όλη τη γη που έχει κλέψει μόνο και μόνο για να σταματήσει τον πόλεμο».
Ο Τραμπ πιστεύει ότι έκλεισε το τηλεφώνημα με τον Ρώσο ηγέτη την περασμένη εβδομάδα με τη δέσμευσή του να συζητήσει για σαρωτικές περικοπές πυρηνικών όπλων. Αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο οι συνομιλίες της Σαουδικής Αραβίας με τη συμμετοχή του υπουργού Εξωτερικών Marco Rubio και του συμβούλου εθνικής ασφάλειας Mike Waltz είναι τόσο σημαντικές. Το διακύβευμα είναι τεράστιο. Μια βιαστική ειρηνευτική συμφωνία που ενισχύει τη Ρωσία και αποδυναμώνει την ευρωπαϊκή ασφάλεια επικυρώνοντας τον επεκτατισμό του Πούτιν, πιθανότατα θα έσπερνε τους σπόρους για έναν ακόμη χειρότερο μελλοντικό πόλεμο.
Μπορεί η Ουκρανία να σωθεί;
Ενώ ο Τραμπ ποθεί την πολιτική δόξα, ο Ζελένσκι αγωνίζεται για κάτι πολύ πιο βαθύ: την επιβίωση της χώρας του, τώρα και στο μέλλον, ως ανεξάρτητο κυρίαρχο κράτος. Η απόφαση του Τραμπ να ξεκινήσει συνομιλίες με τη Ρωσία στη Σαουδική Αραβία την Τρίτη χωρίς την Ουκρανία ενίσχυσε τους φόβους ότι στοχεύει μια γρήγορη συμφωνία με τον Πούτιν που στη συνέχεια θα επέβαλλε στο Κίεβο.
Ο Ζελένσκι προειδοποίησε την περασμένη εβδομάδα στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου ότι «δεν θα δεχόταν ποτέ συμφωνίες που έγιναν πίσω από την πλάτη μας χωρίς τη δική μας εμπλοκή». Αλλά αν ο Τραμπ αποχωρήσει, ο Ζελένσκι θα πρέπει να αποφασίσει αν θα συνεχίσει να πολεμήσει χωρίς αμερικανικά όπλα και πυρομαχικά. Ο Ζελένσκι καταλαβαίνει ότι δεν μπορεί να υπολογίζει στην υποστήριξη των ΗΠΑ με τον Τραμπ στον Λευκό Οίκο και είπε την περασμένη εβδομάδα ότι ήρθε η ώρα να σχηματιστεί ένας ευρωπαϊκός στρατός γιατί «οι παλιές εποχές έχουν τελειώσει όταν η Αμερική υποστήριζε την Ευρώπη μόνο και μόνο επειδή πάντα το έκανε».
Ο Τραμπ έχει δώσει ελάχιστα σημάδια ότι έχει στο μυαλό του τα συμφέροντα της Ουκρανίας. Την περασμένη εβδομάδα, για παράδειγμα, επανέλαβε ένα από τα σκεπτικά του Πούτιν για τον πόλεμο, λέγοντας ότι οι φιλοδοξίες της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ βοήθησαν να πυροδοτηθεί η εισβολή της Ρωσίας.
Αυτή η νέα ενσυναίσθηση των ΗΠΑ με τον εισβολέα είναι ο λόγος για τον οποίο η συμμετοχή της Ευρώπης στις ειρηνευτικές συνομιλίες είναι απαραίτητη ακόμη και για τον αγωνιστικό χώρο. Η Ουκρανία χρειάζεται εκλογές «κάποια στιγμή» μετά από μια ειρηνευτική συμφωνία. Τα ποσοστά των δημοσκοπήσεων του Ζελένσκι «δεν ήταν μεγάλοι».
Η Ρωσία απολαμβάνει το ξαφνικό άνοιγμα Τραμπ
Ο Τραμπ δήλωσε την Κυριακή ότι είναι πεπεισμένος μετά το τηλεφώνημά του με τον Πούτιν ότι ο Ρώσος ηγέτης θέλει να τερματίσει τον πόλεμο. «Νομίζω ότι θέλει να σταματήσει. Το βλέπω αυτό. Μιλήσαμε πολύ και σκληρά», είπε ο πρόεδρος των ΗΠΑ. Αλλά στρατηγικά, ο Πούτιν μπορεί να έχει λόγους να συνεχίσει να αγωνίζεται. Παρά τις τρομακτικές απώλειες, οι δυνάμεις του σημειώνουν πρόοδο στο αιματοβαμμένο πεδίο μάχης. Ο Ρώσος πρόεδρος έχει ήδη πετύχει κάποιους από τους στόχους του πριν συνομιλήσει με τον Τραμπ. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ κατέρριψε το καθεστώς του Πούτιν ως παρία στη Δύση μιλώντας με ενθουσιασμό για το ενδεχόμενο συνόδων κορυφής τόσο στις ΗΠΑ όσο και στη Ρωσία. Αποκλείει το μονοπάτι για ένταξη στο ΝΑΤΟ με την Ουκρανία και την ανάπτυξη αμερικανικών στρατευμάτων για τη διατήρηση της ειρήνης. Ο Πούτιν μπορεί να απέτυχε στην προσπάθειά του να καταλάβει ολόκληρη την Ουκρανία, να καταλάβει το Κίεβο και να αντικαταστήσει τον Ζελένσκι με έναν ηγέτη που τάσσεται υπέρ της Μόσχας. Αλλά έχει χαράξει ένα μεγάλο κομμάτι εδάφους στα νοτιοανατολικά που μπορεί να χρησιμοποιήσει για να προστατεύσει την Κριμαία και που προσφέρει μια μεγάλη ακτογραμμή κατά μήκος της στρατηγικής ζωτικής σημασίας ακτής της Μαύρης Θάλασσας.
Τα περισσότερα σενάρια για τον τερματισμό του πολέμου προβλέπουν ένα σκληρό σύνορο μεταξύ της ανατολικής και της δυτικής Ουκρανίας - που θυμίζει την κομμουνιστική Ανατολική Γερμανία και τη Δυτική Γερμανία που προέκυψαν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η Ευρώπη αγωνίζεται να βρει έναν ρόλο στην αυλή της
Το αποτέλεσμα του πολέμου στην Ουκρανία είναι σχεδόν τόσο ζωτικής σημασίας για την Ευρώπη όσο και για την Ουκρανία. Μια ειρηνευτική συμφωνία που ενισχύει τη Ρωσία θα άφηνε την ήπειρο αντιμέτωπη με έναν τολμηρό εχθρό, ακριβώς τη στιγμή που οι ΗΠΑ απειλούν να απομακρυνθούν από 80 χρόνια εγγυήσεων ασφαλείας προς τους συμμάχους τους. Οι σοβαρά εξαντλημένες ένοπλες δυνάμεις της Ευρώπης μετά από χρόνια περικοπών στον προϋπολογισμό, καθιστούν αμφίβολο ότι μπορεί να διατηρήσει μια ουσιαστική ειρηνευτική δύναμη στην Ουκρανία μετά από οποιαδήποτε ειρηνευτική συμφωνία. Και οι νέες υποσχέσεις για αύξηση των αμυντικών δαπανών θα μπορούσαν να χρειαστούν χρόνια για να καλύψουν τα κενά. Ωστόσο,
Υπάρχουν μόνο δύο προβλήματα: ο Τραμπ δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται για μια γέφυρα. Και δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι ενδιαφέρεται πραγματικά για το τι σκέφτονται οι Ευρωπαίοι.
17°
