Αλίς Βάιντελ: Ποια είναι η «σιδηρά κυρία» της γερμανικής Ακροδεξιάς - Γιατί διχάζει και πολώνει στη γερμανική βουλή, στην κοινωνία αλλά και εντός του κόμματός της
Ανήκει σίγουρα σε μια μειοψηφία της AfD. Eίναι μια από τις μόλις εννέα γυναίκες στην κοινοβουλευτική ομάδα της Εναλλακτικής για τη Γερμανία, ενώ οι άνδρες είναι 69. Το κόμμα είναι ξεκάθαρα ανδροκρατούμενο. Η Αλίς Βάιντελ είναι η ισχυρή γυναίκα δίπλα στον έτερο συμπρόεδρο της AfD, Τίνο Κρουπάλα.
Στις ομοσπονδιακές εκλογές του 2017 η AfD είχε λάβει 12,6%, σε αυτές του 2021 συγκέντρωσε 10,3%. Έκτοτε υπάρχει μόνο μια κατεύθυνση: προς τα πάνω. Στις τοπικές εκλογές της Έσσης πήρε 18,4% και στις εκλογές στη Θουριγγία 32,8%. Τα υψηλά ποσοστά του κόμματος που το φέρνουν σταθερά στη δεύτερη θέση ομοσπονδιακά ήταν και αυτά που οδήγησαν τη Βάιντελ να θέσει υποψηφιότητα για την καγκελαρία. Στο συνέδριο της AfD στη Ρίζα το ερχόμενο Σαββατοκύριακο η 45χρονη Αλίς Βάιντελ αναμένεται να εμφανισθεί επισήμως ως υποψήφια καγκελάριος ενόψει των εκλογών της 23ης Φεβρουαρίου δίνοντας τον τόνο της προεκλογικής εκστρατείας της AfD.
Αυτές τις μέρες η Βάιντελ βρίσκεται καθημερινά στο επίκεντρο με φόντο το «φλερτ» με τον μεγιστάνα Ίλον Μασκ και άλλους στενούς ανθρώπους του Ντόναλντ Τραμπ, όπως τον εκλεγμένο αντιπρόεδρο Τζέι ντι Βανς, οι οποίοι στηρίζουν απροκάλυπτα τη γερμανική Ακροδεξιά και προσωπικά την Αλίς Βάιντελστον ιδιαίτερο προεκλογικό αγώνα που βρίσκεται σε εξέλιξη στη Γερμανία.
Πρότυπο της Αλίς Βάιντελ η Μάργκαρετ Θάτσερ
Η Αλίς Βάιντελ έχει πει σε συνέντευξή της στην Bild ότι το πολιτικό της πρότυπο ήταν η Βρετανίδα Μάργκαρετ Θάτσερ. «Με ενδιαφέρει η βιογραφία της, το ότι κολυμπούσε αντίθετα στο ρεύμα, ακόμη κι όταν αυτό ήταν δυσάρεστο», ανέφερε στην Bild εκφράζοντας τον θαυμασμό της.
Η Θάτσερ ήταν γνωστή ως«Σιδηρά Κυρία», επειδή παρέμενε σκληρή και πιστή στην ακραία φιλελεύθερη οικονομική πολιτική της. Οι βασικές αρχές της ήταν: χαμηλοί φόροι, λιγότερες κρατικές επιδοτήσεις, ιδιωτικοποιήσεις. «Η Θάτσερ ανέλαβε τη Βρετανία όταν η χώρα βρισκόταν στα βράχια. Την επανέφερε σε κανονική τροχιά», έχει δηλώσει η Βάιντελ, που έχει εργαστεί και ως σύμβουλος επιχειρήσεων πριν μεταπηδήσει στην πολιτική.
Η Αλίς Βάιντελ εντάχθηκε στην AfD το 2013, λίγους μήνες μετά την ίδρυση του κόμματος. Τότε η Εναλλακτική για τη Γερμανία είχε συστηθεί για πρώτη φορά στους ψηφοφόρους ως ευρωσκεπτικιστικό και εθνο-φιλελεύθερο κόμμα. Σε συνέντευξή της στην εφημερίδα Welt η Βάιντελ είχε πει: «Προσπαθούμε να μεταρρυθμίσουμε την Ευρώπη». Μάλιστα είχε ταχθεί υπέρ της διεξαγωγής εθνικών δημοψηφισμάτων για την παραμονή των εκάστοτε κρατών-μελών σε περίπτωση αποτυχίας μιας «μεταρρύθμισης» της ΕΕ.
Πόλωση δημόσια, αντιφάσεις ιδιωτικά
Για τη Βάιντελ η Εναλλακτική για τη Γερμανία δεν είναι ακροδεξιά παράταξη. Επιπλέον, η πολιτικός δεν έχει διστάσει να ταχθεί και στο πλευρό του Μπγερν Χέκε, του αρχηγού της AfD στο κρατίδιο της Θουριγγίας, ο οποίος έχει καταδικαστεί για χρήση εθνικοσοσιαλιστικής ρητορικής και συνθημάτων - και με δικαστική απόφαση έχει επίσης χαρακτηρισθεί ως «φασίστας».
Ο Χέκε «κάνει εξαιρετική δουλειά στη Θουριγγία. Οι ποινικές δίκες σε βάρος του είναι γελοίες και αμφιλεγόμενες», έχει ξεκαθαρίσει η Βάιντελ σε συνέντευξή της στην ελβετική Neue Zürcher Zeitung. Αφορμή ήταν συζήτηση για τον ρόλο του Ισλάμ στη Γερμανία το 2018, όταν ακόμη η προσφυγική κρίση δεν είχε κοπάσει. Η Βάιντελ είχε χρησιμοποιήσει υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, ιδίως για τις νεαρές κοπέλες στη Γερμανία που φορούν ισλαμικές μαντήλες. Όπως προσπάθησε να εξηγήσει στην ελβετική εφημερίδα, το συντηρητικό Ισλάμ είναι ασυμβίβαστο με το Γερμανικό Σύνταγμα.
Ταυτόχρονα η ίδια συζεί με τη σύντροφό της από τη Σρι Λάνκα στην Ελβετία και έχει υιοθετήσει δύο παιδιά - μια αντίφαση, δεδομένου ότι το πρόγραμμα της AfD δεσμεύεται για τη στήριξη της παραδοσιακής γερμανικής οικογένειας, αποτελούμενη από πατέρα, μητέρα και παιδιά. Η ίδια βέβαια δεν θεωρεί πως το τι κάνει στην ιδιωτική της ζωή αποτελεί πρόβλημα για τα όσα πρεσβεύει ως συμπρόεδρος της Εναλλακτικής για τη Γερμανία. «Συμβαίνει και σε άλλα κόμματα» απαντά σε εκείνους που της ασκούν κριτική για τις αντιφάσεις μεταξύ πολιτικού και ιδιωτικού βίου.
17°
