Η φιλοπόλεμη επιμονή των Ισραηλινών να αρνούνται να εξοντωθούν

Με δεδομένο ότι οι βασικές αιτίες της κρίσης στη Μέση Ανατολή είναι η απροθυμία πολλών αραβικών κρατών να ανεχτούν ως γείτονα ένα κράτος που δεν είναι αραβικό (ή έστω μουσουλμανικό) και η επιμονή των Ισραηλινών να ζήσουν, δεν βλέπω πώς θα μπορούσε να βρεθεί κάποια λύση. Ίσως αν οι κάτοικοι του Ισραήλ έρχονταν στο φιλότιμο και δεχόντουσαν την εξόντωσή τους (όπως εμμέσως ή ακόμα και ευθέως τους καλούν να κάνουν προοδευτικοί άνθρωποι από κάθε γωνιά του πλανήτη) να μπορούσε η κατάσταση κάπως να εξομαλυνθεί αλλά πρόκειται για αγύριστα κεφάλια: οι Ισραηλινοί θέλουν σώνει και καλά να συνεχίσουν να ζουν και να έχουν και κράτος.

Για να καταλάβετε πόσο ξεροκέφαλοι είναι όχι μόνο δεν έχουν παραδοθεί σε καμία από τις επιθέσεις των γειτόνων τους (οι οποίες ξεκίνησαν κυριολεκτικά από την πρώτη μέρα αναγνώρισης του κράτους του Ισραήλ), όχι μόνο δεν παραδίδονται, αλλά έχουν το θράσος να μην επιστρέφουν τα εδάφη από κάθε πόλεμο που τους κηρύσσουν και τον κερδίζουν. Μπορεί σε όλους τους πολέμους το Ισραήλ να είναι αμυνόμενο αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι ηττημένοι επιτιθέμενοι πρέπει να πληρώσουν το κόστος της επιθετικότητάς τους.

Κάποιος μπορεί παρατηρήσει ότι ακόμα και το κράτος Ισραήλ δημιουργήθηκε χωρίς πόλεμο και με απόφαση του ΟΗΕ (δηλαδή των νικητών του Β' Παγκοσμίου Πολέμου) αλλά αυτή είναι μια ασήμαντη ιστορική λεπτομέρεια. Η ουσία είναι πως δεν είναι δυνατόν λίγα εκατομμύρια να αγνοούν την επιθυμία πολλών εκατομμυρίων γειτόνων να τους εξαφανίσουν από τον χάρτη γιατί δεν ανέχονται την ιδέα της ύπαρξής τους. Αυτή η άρνηση είναι και η απόδειξη της αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς των Ισραηλινών οι οποίοι, αν πίστευαν στην αξία της δημοκρατίας όπως λένε οι υπερασπιστές τους, θα υποχωρούσαν στις επιθυμίες των πολλών αραβικών κρατών και των μοσχαναθρεμμένων φοιτητών των καλών πανεπιστημίων των ΗΠΑ και θα εγκατέλειπαν την πατρίδα τους.

Όποιον αληθινά προοδευτικό άνθρωπο κι αν ρωτήσετε θα σας πει ότι το Ισραήλ είναι μια ιμπεριαλιστική δύναμη. Μπορεί να είναι η μοναδική ιμπεριαλιστική δύναμη στον κόσμο που δεν ξεκινά πολέμους αλλά αυτό δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Ο αμυντικός ιμπεριαλισμός είναι κι αυτός ιμπεριαλισμός με τον ίδιο τρόπο που μια γυναίκα με όρχεις και πέος είναι γυναίκα. Αν δεν με πιστεύετε, ρωτήστε οποιονδήποτε έχει στο προφίλ του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μια παλαιστινιακή σημαία ή κάποια άλλη ένδειξη ότι είναι μέλος τους προοδευτικού κόΖμου της χώρας. Των φωτισμένων δηλαδή συμπολιτών που συντάσσονται με κράτη στα οποία η Ελένη η Λουκά θα εθεωρείτο μια μετριοπαθής φιλελεύθερη και αγωνίζονται εναντίον του μοναδικού κράτους της περιοχής στο οποίο οι πολίτες απολαμβάνουν ελευθερίες αντίστοιχες με αυτές που απολαμβάνουν οι κάτοικοι των χωρών της Δύσης. Και μπράβο τους.