Η Χεζμπολάχ και το ναρκεμπόριο

Η Χεζμπολάχ «Κόμμα του Θεού (Αλλάχ)») που συνεργάζεται αυτόν τον καιρό με τη Χαμάς είναι σιιτική ισλαμική παραστρατιωτική και πολιτική οργάνωση με βάση τον Λίβανο. Παρότι ακόμα και ο Αραβικός Σύνδεσμος τη θεωρεί τρομοκρατική, η Χεζμπολάχ συμμετέχει στην κυβέρνηση και στο κοινοβούλιο της χώρας. Αλλά, τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Η Χεζμπολάχ, που έχει δραστηριοποιηθεί από τον περασμένο Οκτώβριο με κίνδυνο να μεταδοθούν οι εχθροπραξίες στο λιβανικό έδαφος, εμπλέκεται σε παράνομες ενέργειες στην Κολομβία, στην Παραγουάη και στη Βενεζουέλα: η αμερικανική Υπηρεσία κατά των Ναρκωτικών (DEA) έχει καταγράψει 2.000 άτομα τα οποία συνδέονται τόσο με τη Χεζμπολάχ όσο και με το ναρκεμπόριο. Όπως περίπου το Ισλαμικό Κράτος που διαχειριζόταν το λαθρεμπόριο πετρελαίου, όπως περίπου οι Ταλιμπάν που χρηματοδοτούνταν από το εμπόριο της παπαρούνας και στη συνέχεια της μεθαμφεταμίνης, η Χεζμπολάχ ασχολείται με το εμπόριο της κοκαΐνης και με τα κρυπτονομίσματα.

Στη Βενεζουέλα έχει βρει φιλικό έδαφος μέσα από ένα συνδυασμό μαρξισμού, ισλαμισμού, αντιαμερικανισμού και αντιεβραϊσμού. Εξάλλου, ο σημερινός πρόεδρος της χώρας Νίκολας Μαντούρο διατηρεί πολύ καλές σχέσεις το Ιράν και είναι φίλος του του Μαχμούτ Αχμεντινετζάντ, προέδρου του Ιράν από το 2005 μέχρι το 2013. Την ίδια πολιτική ακολουθούσε και ο προκάτοχός του, ο Ούγκο Τσάβες. Γενικά, Λατινοαμερικανοί ηγέτες όπως ο Έβο Μοράλες στη Βολιβία και ο Ραφαέλ Κορέα στο Εκουαδόρ ευνοούν ισλαμιστικές ομάδες που επηρεάζονται από το Ιράν, ενώ ο Λούλα ντε Σίλβα φαίνεται πιο συγκρατημένος. Έτσι κι αλλιώς, οι εξτρεμιστές σιίτες δικαιολογούν την εμπλοκή τους στο εμπόριο ναρκωτικών ως παράγοντα διάβρωσης των δυτικών κοινωνιών.

Τις δημοσιογραφικές αποκαλύψεις για την επέκταση των ισλαμιστικών δραστηριοτήτων στη Λατινική Αμερική είχε επιβεβαιώσει τον περασμένο Νοέμβριο ο Έβαν Έλις, πρώην αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και καθηγητής Λατινοαμερικανικών Σπουδών στο Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών του U.S. Army War College. Ο Έλις ισχυρίστηκε ότι οι αριστερές κυβερνήσεις στην περιοχή— μεταξύ των οποίων είναι εκείνη της Κούβας και της Νικαράγουας— συνεργάζονται με το Ιράν και τη Χεζμπολάχ στον κοινό αγώνα εναντίον των ΗΠΑ.