Ουκρανία: Σε ένα βίντεο πέντε λεπτών ο ρεπόρτερ του BBC Κουεντίν Σομερβιλ αποτυπώνει την κατάσταση στο Χάρκοβο.
Τις πρώτες μέρες της εισβολής, το Χάρκοβο στην ανατολική Ουκρανία αντιμετώπισε μια ρωσική πομπή τεθωρακισμένων. Έκτοτε, έχει υποστεί νυχτερινές ρωσικές αεροπορικές επιδρομές και βομβαρδισμούς, με δεκάδες πολίτες να σκοτώνονται και εκατοντάδες να τραυματίζονται. Ο Quentin Sommerville του BBC και ο εικονολήπτης Darren Conway πέρασαν την εβδομάδα με τις ουκρανικές δυνάμεις, καθώς μάχονται για να σταματήσουν τη ρωσική προέλαση.
Το πρώτο θύμα του πολέμου είναι ο χρόνος. Αν ρωτήσεις έναν νεαρό στρατιώτη στο μέτωπο πότε έγινε η επίθεση ή την ηλικιωμένη στο κρεβάτι του νοσοκομείου όταν βομβαρδίστηκε το σπίτι της, σας κοιτούν μπερδεμένοι. Ήταν πριν από 24 ώρες ή 48; Οι μέρες έχουν γίνει ένα, σου λένε.
Στο Χάρκοβο, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ουκρανίας, ο χρόνος είναι σχετικός. Είναι κοντά στα σύνορα με τη Ρωσία και οι νυχτερινοί βομβαρδισμοί από ρωσικό πυροβολικό και πολεμικά αεροσκάφη δε σταματούν.
Σε ένα παγωμένο τοπίο στο βορειοανατολικό άκρο της πόλης, ο 21χρονος υπολοχαγός Yevgen Gromadsky στέκεται με τα χέρια τεντωμένα. Υπάρχουν χαρακώματα σκαμμένα σε κοντινή απόσταση. «Εξερχόμενος», λέει, σηκώνοντας το δεξί του χέρι για να συνοδεύσει το χτύπημα του πυρός από τις θέσεις του. «Εισερχόμενα», λέει μετά και σηκώνει το αριστερό του χέρι. Μαζί, ρωσικές οβίδες εκτοξεύονται από τις θέσεις τους 900 μέτρα μακριά σε χιονισμένα χωράφια.
Ο βομβαρδισμός συνεχίζεται σαν ρολόι στην άκρη αυτού του βομβαρδισμένου χωριού - «Εισερχόμενος, εξερχόμενος, εισερχόμενος, εξερχόμενος», ο υπολοχαγός Γκρόμαντσκι κουνάει τα χέρια του με κάθε αναφορά.
Ο πατέρας του σκοτώθηκε υπερασπιζόμενος την πόλη και ο υπολοχαγός Γκρόμαντσκι είναι η έβδομη γενιά στρατιωτικών στην οικογένειά του. Σχεδιάζει για ένα όγδοο, σε μια ελεύθερη Ουκρανία.
Περιγράφει τον αγώνα μέχρι στιγμής: «Ομάδες δολιοφθοράς διερευνούν τις γραμμές μας, έχουμε άμεσες μάχες με τανκς. Πυροβολούν με όλμους στην αρχή και μετά τανκς πυροβολούν τις θέσεις μας».
Προχωράμε κατά μήκος της πρώτης γραμμής από θέση σε θέση. Μέσα στο τεθωρακισμένο όχημά του, ένα καπέλο του ρωσικού στρατού - ένα τρόπαιο από την πρώτη τους σύλληψη - κρέμεται από το ταβάνι, συνεχίζει, «Πυροβολούμε πίσω με κατευθυνόμενους αντιαρματικούς πυραύλους και επίσης τα συνηθισμένα φορητά όπλα. Κατεβαίνουν, σκορπίζονται, υπάρχουν πάντα πολύς κόσμος».
Μέσα στο φορτηγό υπάρχουν αποσμητικά χώρου Mexican Day of the Dead. Γελαστά κρανία κρέμονται από κάθε γωνιά καθώς αναπηδάμε κατά μήκος του αυλακωτού χωματόδρομου. Στο πάτωμα, εκτοξευτές ρουκετοβομβίδων κυλιούνται.
Από τη θέση του συνοδηγού, ο υπολοχαγός Gromadsky λέει, "Μερικές φορές χρησιμοποιούν αυτή την τακτική - πρώτα σηκώνουν μια λευκή σημαία πάνω από τον εξοπλισμό τους, μετά πλησιάζουν τις θέσεις μας. Όταν ανεβαίνουμε και τους παίρνουμε αιχμάλωτους πολέμου, αρχίζουν να ανοίγουν πυρ εναντίον των στρατευμάτων μας».
Η θέση δέχτηκε επίθεση τη Δευτέρα (ή ήταν την προηγούμενη μέρα, αναρωτιέται), δύο ρωσικά τανκς και ένα τεθωρακισμένο όχημα. «Μην ανησυχείτε, είμαστε καλά αμυνόμενοι», λέει καθώς δείχνει μια στοίβα αμερικανικής κατασκευής κατευθυνόμενων αντιαρματικών πυραύλων Javelin. «Lockheed Martin, Texas», είναι γραμμένο στο περίβλημά τους. Σε κοντινή απόσταση, υπάρχει ένας σωρός βρετανικών πυραύλων νέας γενιάς ελαφρών αντιαρματικών όπλων (NLAW). «Καταργεί ακόμη και τα πιο προηγμένα άρματα μάχης», υπόσχεται ο κατασκευαστής του Saab στον ιστότοπό του.
Ο Σάντσεθ έχει δίκιο όταν αρνείται να παραδώσει το Μεταναστευτικό στην ακροδεξιά. Θα κριθεί, όμως, από το εάν μπορεί να αποδείξει ότι η ανθρωπιστική ευαισθησία συμβαδίζει με την κρατική επάρκεια
17°
