Obama’s war: αντίστροφη μέτρηση

Διάγγελμα προς τον αμερικανικό λαό θ΄ απευθύνει αύριο ο πρόεδρος των ΗΠΑ κ. Μπαράκ Ομπάμα, σε μια προσπάθεια να προετοιμάσει την κοινή γνώμη, για το ετοιμαζόμενο χτύπημα κατά του καθεστώτος Άσαντ.

Μετά το βίντεο με πολύ σκληρές εικόνες από την πρόσφατη χρήση χημικών όπλων κατά Σύρων αμάχων, το οποίο δόθηκε στη δημοσιότητα από το υπουργείο Eξωτερικών των ΗΠΑ, ο κ. Ομπάμα θα μιλήσει αύριο στον αμερικaνικό λαό. Θα έχει προηγηθεί η συνέντευξή του απόψε προς τα τρία μεγαλύτερα τηλεοπτικά δίκτυα των ΗΠΑ.

Ο κ. Ομπάμα έχει δύσκολο έργο. Πρέπει να πείσει την κοινή γνώμη της χώρας του και ιδίως τους ψηφοφόρους του δικού του κόμματος για τέσσερα κυρίως στοιχεία.

Πρώτο, ότι όντως τα χημικά ρίχτηκαν από το καθεστώς Άσαντ. Δεν είναι εύκολο, γιατί –πέραν του ίδοιου του Άσαντ- ο Ρώσος πρόεδρτος κ. Βλαντιμίρ Πούτιν μίλησε για «προβοκάτσια».

Δεύτερο, ότι ένας πόλεμος κατά της Συρίας εναρμονίζεται με τα συμφέροντα των ΗΠΑ στην περιοχή. Ούτε αυτό είναι εύκολο, γιατί αφενός ο κ. Ομπάμα εκλέχτηκε ως αντίπαλος των πολέμων που είχαν ξεκινήσει οι ρεπουμπλικάνοι, αφετέρου πρέπι να δείξει ότι η αποδυνάμωση του καθεστώτος Άσαντ (και η πολύ πιθανή διάλυση του συριακού κράτους) δε θ΄ αποσταθεροποιήσει γενικότερα τη Μέση Ανατολή.

Τρίτο, ότι η επιχείρηση στη Συρία αποσκοπεί όντως στο να δείξει στο Ιράν τι θα συμβεί, αν το καθεστώς της Τεχεράνης δε δεχτεί διεθνείς ελέγχους στο πυρηνικό του πρόγραμμα, κι ακόμα περισσότερο, αν δοκιμάσει να αναπτύξει πυρηνικά όπλα. Κι αυτό είναι πολύ δύσκολο, όχι μόνο γιατί άλλο είναι η Συρία κι άλλο το Ιράν, όχι μόνο γιατί στις διεθνείς σχέσεις δεν έχει πολύ νόημα να «τα λες στη νύφη για να τ΄ακούσει η πεθερά», αλλά ιδίως γιατί ένα «περιορισμένο χτύπημα», όπως αυτό που ετοιμάζουν οι ΗΠΑ («τριήμερος αεροπορικός πόλεμος», λέει ο αμερικάνικος Τύπος) δεν έχει καμιά σχέση με κείνο που θα συμβεί, αν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους (και ιδίως το Ισραήλ), μπλέξουν σε αληθινό πόλεμο με το Ιραν.

Τέταρτο, γιατί η επέμβαση, εφόσον γίνει, δεν έχει μέχρι στιγμής την κάλυψη του ΟΗΕ (και είναι απίθανο να την αποκτήσει, αφού η Ρωσία και η Κϊνα διαθέτουν βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας),  επομένως οι ΗΠΑ εμφανίζονται ότι υπονομεύουν το κύρος του συστήματος διεθνούς ασφαλείας. Για να μην αναφερθεί κανείς στο τι έγινε την προηγούμενη βδομάδα κατά τη σύνοδο του «G20», που στο κάτω κάτω είναι άτυπο σώμα των ισχυρότερων οικονομικά χωρών της Γης.

Αντίθετα, δε φαίνεται να είναι εντελώς αναγκαία η έγκριση των χειρισμών του προέδρου από το Κονγκρέσο, ακριβώς επειδή θα πρόκειται για «περιορισμένο χτύπημα» και όχι ακριβώς «πόλεμο». Αυτή τη στιγμή, πάντως, κάθε άλλο παρά βέβαια είναι δεδομένη η έγκριση. Στο τέλος της περασμένης βδομάδας, δημοσιεύτηκαν στις ΗΠΑ δημοσκοπήσεις που αποτύπωσαν ανάγλυφα τις διαθέσεις των μελών του Κονγκρέσου, που θα κληθούν τις επόμενες μέρες να ψηφίσουν «υπέρ» ή «κατά» της επέμβασης (αφού για την ώρα δεν υπάρχει παρά μονάχα μια έγκριση από την επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Γερουσίας).

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι στη Βουλή των Αντιπροσώπων (όπου οι Πολιτείες αντιπροσωπεύονται άνισα, βάσει του πληθυσμού τους), 63 από τα μέλη δηλώνουν αντίθετοι, 136 μάλλον αντίθετοι, 20 τάσσονται υπέρ, 25 τείνουν προς την έγκριση, ενώ 153 δηλώνουν αναποφάσιστοι. Στη Γερουσία (όπου κάθε Πολιτεία διαθέτει δύο αντιπροσώπους), 11 τάσσονται κατά του σχεδίου, 6 μάλλον κατά, 19 υπέρ, 4 μάλλον υπέρ, ενώ στους 59 ανέρχονται οι αναποφάσιστοι.

Δημοσκοπήσεις στον πληθυσμό των ΗΠΑ δείχνουν επίσης διχασμό της κοινής γνώμης, ενώ οι ψηφοφόροι των Δημοκρατικών τάσσονται «κατά».

Το θέμα, έτσι η αλλιώς, θα κριθεί κατά πάσα πιθανότητα μέχρι το τέλος της βδομάδας που αρχίζει σήμερα. Αυτό που ήδη αποκαλείται «Obama’s war» δείχνει ότι ήδη δρομολογηθεί: από τη στιγμή που ο επιτελικός, πολιτικός, διπλωματικός και επικοινωνιακός πόλεμος έχει ξεκινήσει, είναι θέμα χρόνου ν΄ αρχίσει και ο στρατιωτικός. Το μόνο που θα μπορούσε να τον αποτρέψει θα ήταν, ίσως, η αποχώρηση (της οικογένειας) Άσαντ από το προσκήνιο. Κάτι τέτοιο, όμως, είναι εντελώς απίθανο, καθώς το καθεστώς προετοιμάζει την άμυνά του «όσο καλύτερα μπορεί», όπως είπε ο Σύρος πρόεδρος.

Μ.Φ.