Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα επιβεβαιώνουν ότι την Τετάρτη 16 Νοεμβρίου επλήγησαν από εναέριους βομβαρδισμούς δύο νοσοκομεία στο ανατολικό Χαλέπι που βρίσκεται υπό στενή πολιορκία. Οι επιθέσεις αυτές έρχονται μόλις μία ημέρα μετά την εκ νέου έναρξη των βομβαρδισμών στις περιοχές που ελέγχονται από την αντιπολίτευση.
«Μέχρι τη Δευτέρα επικρατούσε σχετική ηρεμία στο ανατολικό Χαλέπι για μερικές εβδομάδες, με ελαφρείς χερσαίους βομβαρδισμούς μόνο. Την Τρίτη όμως η κατάσταση κλιμακώθηκε απότομα, με πάνω από 100 επιδρομές και τρομακτικούς αριθμούς τραυματιών.
Μέσα σε δύο μόλις ώρες,από τη 1 έως τις 3 το απόγευμα, έφτασαν στο νοσοκομείο 55 τραυματίες. Κάναμε εισαγωγή σε 13 ανθρώπους, 3 πέθαναν, ενώ στείλαμε τους υπόλοιπους σπίτι τους.Βλέπουμε όλων των ειδών τα τραύματα: από επιπόλαια τραύματα μέχρι τραυματισμούς στα άκρα και νευρολογικές επιπλοκές.
Όταν έχουμε σφαγές και μεγάλους αριθμούς τραυματιών, σταματάμε οτιδήποτε κάνουμε για να επικεντρωθούμε στην περίθαλψη των τραυματιών.Οι μη επείγουσες εγχειρήσεις μπορούν να αναβληθούν, μέχρι να σταματήσει ο βομβαρδισμός ή να έχει περισσότερο χρόνο ο χειρουργός.
Όταν τα πράγματα είναι πιο ήρεμα, μπορούμε να παρακολουθούμε τους ασθενείς για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, ωστόσο σε άσχημες καταστάσεις όπως η τωρινή αναγκαζόμαστε να τουςδίνουμε εξιτήριο μία ή δύο ώρες αφού χειρουργηθούν.
Οι πιο ευάλωτοι ασθενείς είναι όσοι έχουν τραύματα στο κεφάλι και νευρολογικά τραύματα: το 70με 80τοις εκατό πεθαίνει.
Βλέπουμε πολλούς ανθρώπους με τραύματα στα άκρα, αλλά συνήθως δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι γι' αυτούς, και καταλήγουν να ακρωτηριάζονται.Έχουμε πολύ λίγο χρόνο και πολύ λίγους γιατρούς, χειρουργεία και φάρμακα. Δεν έχουμε πολλές επιλογές.
Την Τρίτη, μια οβίδα έπεσε περίπου 20 μέτρα από το νοσοκομείο, αλλά δεν χτυπηθήκαμε.Τους τελευταίους πέντε μήνες, έχουμε γίνει στόχος πέντε φορές: μία φορά τον Ιούνιο, δύο τον Ιούλιο και δύο τον Σεπτέμβριο. Κάθε φορά κλείναμε για λίγες μέρες, για να κάνουμε βασικές επισκευές και να καθαρίσουμε, και στη συνέχεια ανοίγαμε ξανά.
Πραγματικά δεν μπορείς να κάνεις πολλά πράγματα για να προετοιμαστείς για έναν τέτοιο βομβαρδισμό. Στις αρχές του καλοκαιριού αρχίσαμε να σκάβουμε κάτω από το νοσοκομείο, αλλά όταν ξεκίνησε η πολιορκίαδεν μπορούσαμε να βρούμε οικοδομικά υλικά, οπότε αναγκαστήκαμε να σταματήσουμε. Επίσης, αρχίσαμε να χτίζουμε ένα τείχος γύρω από το νοσοκομείο, όμως ούτε κι αυτό καταφέραμε να το τελειώσουμε.
Οι γεννήτριές μας είναι όλες πολύ μακριά από το νοσοκομείο, σε ένα σχετικά ασφαλές μέρος κάτω από το έδαφος, όμως τα καύσιμα για τη λειτουργία τους κοντεύουν να εξαντληθούν.
Κάποια φάρμακα, όπως αυτά για χρόνια νοσήματα, έχουν τελειώσει ήδη. Ορισμένα παυσίπονα και αντιβιοτικά αρχίζουν και αυτά να εξαντλούνται.
Καθώς η σφοδρότητα των βομβαρδισμών αυξάνεται και οι σφαγές γίνονται συχνότερες, βλέπουμε όλο και περισσότερους ασθενείς, οπότε καταναλώνουμε πιο γρήγορα τις προμήθειες. Όταν έχεις τραυματισμένους ασθενείς, δεν μπορείς να αναβάλλεις τη χορήγηση φαρμάκων για αργότερα. Η φροντίδα των τραυμάτων είναι η πρώτη μας προτεραιότητα και είναι πιο σημαντική από οτιδήποτε άλλο.
Ελπίζαμε ότι τα αποθέματα που έχουμε θα κρατούσαν για δέκα μέρες, ωστόσο, αν οι βομβαρδισμοί είναι ιδιαίτερα σφοδροί, δεν θα κρατήσουν για πάνω από τρεις-τέσσερις. Δυστυχώς, όταν εξαντληθούν οι προμήθειές μας δεν θα μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Για την ώρα όμως, κάνουμε ό,τι μπορούμε.»
Οι γιατροί στο Χαλέπι ανησυχούν για μια πιθανή αύξηση του υποσιτισμού στα μικρά παιδιά και των υδατογενών νόσων. Κάποιες μητέρες είναι πολύ αδύναμες για να θηλάσουν, ενώ η έλλειψη βρεφικού γάλακτος και άλλων βασικών ειδών έχει ως συνέπεια θανάτους που θα μπορούσαν να είχαν προληφθεί. Το πρόγραμμα εμβολιασμών έχει διακοπεί. Όλα αυτά συνιστούν μεγάλη απειλή για τα πιο ευάλωτα άτομα, όπως παιδιά, εγκυμονούσες γυναίκες και ασθενείς με χρόνια νοσήματα.
20°
