Αθλητισμος

Το "sex symbol" του Μουντιάλ

Ο προπονητής της Σενεγάλης, Αλιού Σισέ ονειρεύεται τουλάχιστον τα προημιτελικά του Μουντιάλ

24.06.2018, 10:43
Αργύρης Ευθυμιάδης
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Life in Athens Η Athens Voice διοργανώνει το πιο καλοκαιρινό πάρτι της σεζόν. Εσύ θα λείπεις;

Χαρά Αλεξανδροπούλου

Life in Athens Ο VOICE 102.5 διοργανώνει το Bakery House Party #2

A.V. Team

Φωτογραφια Η εικαστική φυσιογνωμία των Εξαρχείων

Βασίλης Μακρής

Ο Αλιού Σισέ είναι μια ξεχωριστή περίπτωση σε αυτό το Μουντιάλ. Είναι ο μόνος μαύρος προπονητής ανάμεσα στους 32. Και αυτό τον στεναχωρεί: «Θα μπορούσαν τουλάχιστον οι ομάδες της Αφρικής να επιλέξουν κάποιον από τη χώρα τους και όχι Ευρωπαίους» είπε τις προάλλες, ενώ αναμφίβολα είναι ο πρώτος κόουτς σε Παγκόσμιο Κύπελλο που έχει ράστα μακριά μαλλιά!

Ξεχωριστή προσωπικότητα, δεν διστάζει να πει αυτό που σκέφτεται σε κάθε περίπτωση. Μόνο χθες σάστισε λιγάκι. Όταν ένας Ρώσος δημοσιογράφος τον κάλεσε να σχολιάσει όσα γράφονται γι’ αυτόν στα social media. Δηλαδή, οι… μισές Ρωσίδες τον έχουν ερωτευτεί, ενώ χιλιάδες γυναίκες απ’ όλο τον κόσμο ποστάρουν φωτογραφίες του με αποθεωτικά σχόλια από κάτω.

«Δεν θα έλεγα ότι είμαι sex symbol. Άλλωστε υπάρχουν χιλιάδες ακόμη Σισέ στην Σενεγάλη» τόνισε ο προπονητής βγάζοντας τις λέξεις από το στόμα του με μεγάλη δυσκολία. Και συμπλήρωσε εξίσου διστακτικά: «Πάντως, είναι ωραίο να σε αγαπάει ο κόσμος»…

©EPA/FACUNDO ARRIZABALAGA

Πάντως, δεν τον συμπαθούν μόνο οι γυναίκες, αλλά και οι άντρες. Είναι οι αντιδράσεις του τέτοιες, όπως τις είδαμε στο πρώτο παιχνίδι με την Πολωνία.

Αρκετοί τον παρομοιάζουν με τον Black Panther, τον υπερήρωα της Marvel, που έχει αποκτήσει μεγάλη δημοτικότητα τους τελευταίους μήνες.

Ο Σισέ είναι ευχάριστος, αλέγρος, όμως κουβαλά κι αυτός τον δικό του σταυρό. Λίγους μήνες μετά το Μουντιάλ της Ασίας και την πλουσιοπάροχη μεταγραφή στην Πρέμιερ Λιγκ της Αγγλίας και την Μπέρμιγχαμ, έφτασαν δυσάρεστα μαντάτα από την Αφρική.

Ένα πλοίο που λεγόταν MV Le Joola, βυθίστηκε ανοιχτά της Γκάμπιας και 1.863 άτομα έχασαν τη ζωή τους. Τα δώδεκα ήταν μέλη της οικογένειάς του. Θείοι, ξαδέρφια, ανίψια συν κάποιοι ακόμη γνωστοί και φίλοι του.

Μια εβδομάδα έκανε να κοιμηθεί, πήρε μια μίνι άδεια να πάει στη Σενεγάλη και όταν γύρισε στην Αγγλία, εμφανίστηκε χαμογελαστός. «Ανήκω σε μια ομάδα και έπρεπε να την προστατεύσω. Άλλωστε κι εγώ έπρεπε να γλιτώσω την κατάθλιψη» είπε τότε και χάρηκε πολύ βλέποντας αντίπαλους οπαδούς (της Μπόλτον, της Μάντσεστερ Σίτι) να κάνουν έρανο για τις οικογένειες των θυμάτων, να σηκώνουν στα γήπεδα σημαίες της Σενεγάλης. Ήταν από τότε, φαίνεται, πολύ αγαπητός και αρεστός στον κόσμο.

Ηγέτης το 2002 στην πρώτη εμφάνιση της εθνικής Σενεγάλης σε Μουντιάλ, ηγέτης και στη δεύτερη. Ως αρχηγός τότε, ως προπονητής τώρα. Τα όνειρά του, μεγάλα: «Θέλω να κάνουμε σε αυτή τη διοργάνωση, τουλάχιστον ό,τι και στην προηγούμενη. Δηλαδή να φτάσουμε ως τα προημιτελικά. Τότε ήμασταν μια σπουδαία φουρνιά παικτών, αλλά η σημερινή είναι εξίσου καλή, ίσως και παραπάνω».

Μετά τη νίκη στην πρεμιέρα επί της Ιαπωνίας, ίσως μία ακόμη σήμερα κόντρα στην Ιαπωνία σφραγίσει το πρώτο μεγάλο βήμα, την πρόκριση στους «16».