Η Λένα Διβάνη και τα «Ζευγάρια που έγραψαν την ιστορία της Ελλάδας»

Η Λένα Διβάνη στο νέο της βιβλίο «Ζευγάρια που έγραψαν την ιστορία της Ελλάδας», που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πατάκη, επιλέγει 8 μεγάλους έρωτες (εχμμ, μάλλον 7 ζευγάρια και ένα τρίο) για να διηγηθεί τις ιστορίες τους με το γνωστό, απολαυστικό, γλαφυρό της ύφος, ενώ παράλληλα περιγράφει λεπτομερώς το πολιτικό και ιστορικό σκηνικό της Ελλάδας στην εκάστοτε εποχή, καθώς και τον μοιραίο ρόλο που διαδραμάτισε το κάθε ζευγάρι στη σύγχρονη ιστορία της χώρας.

Ακόμα και οι τίτλοι των κεφαλαίων του χορταστικού αυτού βιβλίου (475 σελίδες), είναι από μόνοι τους ένα σχόλιο αλλά και ένα ελκυστικό δέλεαρ για τους αναγνώστες:
Γεώργιος Παπανδρέου και Κυβέλη: Δυο ηθοποιοί στο ίδιο σπίτι - Παύλος και Φρειδερίκη: Η βασίλισσα που έγινε βασιλιάς - Νίκος Μπελογιάννης και Έλλη Παππά: Έρωτας και επανάσταση - Ελευθέριος Βενιζέλος και Έλενα: Ένας γάμος εθνικού συμφέροντος - Ο Ίων Δραγούμης, η Πηνελόπη Δέλτα και η Μαρίκα Κοτοπούλη: Ο Άμλετ, η Κυρία και η θεατρίνα - Χαρίλαος και Σοφία Τρικούπη: Αδελφές ψυχές - Όθωνας και Αμαλία: Ερωτευμένοι με την Ελλάδα - Μαντώ Μαυρογένους και Δημήτριος Υψηλάντης: Έρωτας σαν πόλεμος.
Με αφορμή μια νεανική της συνέντευξη με τον πολιτικό και ακαδημαϊκό Παναγιώτη Κανελλόπουλο, η Λένα Διβάνη κατάλαβε ότι η αθέατη προσωπική ζωή των πρωταγωνιστών της Ιστορίας παίζει τεράστιο ρόλο στις αποφάσεις και στις κινήσεις τους. Όπως λέει: πώς θα κατανοήσουμε τις αποφάσεις ενός δημόσιου προσώπου, χωρίς να γνωρίζουμε, έστω και στοιχειωδώς, τα κίνητρά του, τα τραύματά του, τις ανομολόγητες ανάγκες του; Πώς να καταλάβεις τη στάση του Μεταξά αν δεν διαβάσεις το ημερολόγιό του, όπου συνεχώς θρηνεί ότι είναι κοντός;

Έτσι προέκυψε το βιβλίο, μετά από δύσκολη έρευνα μια και οι πηγές της διασταύρωσης των πληροφοριών ήταν δυσεύρετες. Μέσα σε αυτές τις προσωπικές ιστορίες αναδεικνύεται ο τρόπος και η επίδραση που είχαν αυτές στη ζωή των Ελλήνων αλλά και ένας εξαίσιος πίνακας της κάθε εποχής. Η Λένα Διβάνη χρησιμοποιεί τον ενεστώτα με μία ευχάριστη οικειότητα που σε κάνει να την ακολουθείς στην αφήγησή της, σαν να είναι μια φιλική κουβέντα – μερικές φορές και κουτσομπολιό (με την αναγκαστικά καλή έννοια). Οι ήρωες και οι ηρωίδες των ιστοριών της ήταν άτομα φιλόδοξα, νάρκισσοι και «θεές», διασημότητες και προσωπικότητες που ζωντανεύουν με τις λεπτομέρειες που βάζει η Λ.Δ. στις περιγραφές της: τα αρώματα των λεμονανθών στον Χιώτικο κήπο του Γεωργίου Παπανδρέου και της Σοφίας Μινέικο, η λευκή, μεταξωτή ποσέτ που φορούσε ο Γ. Παπανδρέου όταν γνώρισε για πρώτη φορά τον μεγάλο του έρωτα, τη διάσημη ηθοποιό Κυβέλη. Αλλά και ιστορικά παραλειπόμενα, όπως το γιατί η Κυβέλη «δεν είχε επώνυμο» ή το τι έγραφε στην αυτοβιογραφία της η Φρειδερίκη για το ναζιστικό της παρελθόν.

Η συγγραφέας παραδέχεται ότι αναγκαστικά, οι ήρωές της θα ήταν οι άντρες αλλά έντεχνα, στην κάθε ιστορία της βλέπει και τη γυναικεία πλευρά και ψυχοσύνθεση όπως, για παράδειγμα, τον τρόπο που η Σοφία Μινέικο εντυπωσιάζεται από τον Γ. Παπανδρέου: «Μα τι έχει τέλος πάντων και γίνεται πρωτοσέλιδο των εφημερίδων; Πού το βρίσκει τόσο τσαγανό και μπουκάρει με την κόκκινη γραβάτα του να ανεμίζει στην αίθουσα της Φιλοσοφικής όπου έχει μάθημα η Σοφία;…». 

Η Λένα Διβάνη παραδέχεται πόσο δύσκολο είναι να ανιχνεύσεις τη δυναμική ενός ζευγαριού. Όμως, εμπιστεύεται το δημοσιογραφικό και λογοτεχνικό της ένστικτο, τα συνδυάζει και μας προσφέρει «τη μουσική για να χορέψει η ιστορία με τη λογοτεχνία». Μόλις βρήκατε το ευχάριστο ανάγνωσμα για τα κρύα απογεύματα του χειμώνα.