19°
Εκεί που τα πράγματα φαίνεται να ησυχάζουν, εκεί που λες «τώρα άσε να πορευτούμε με τον αυτόματο πιλότο και βλέπουμε», εκεί εμφανίζονται τα στοιχεία της φύσης με τελείως άλλη άποψη. Λες και μας δοκιμάζουν...
Κάποτε στο σημείο αυτό είχε μια γέφυρα, τυφλή. Που έμπαινε στη θάλασσα.
Η λεγόμενη γραφειοκρατία δεν είναι μια εκτροπή του συστήματος από την κανονικότητα. Είναι το ίδιο το σύστημα...
Εδώ ο αγέρας παίρνει τ’ άρωμα της μέντας το πάει απέναντι στης Θράκης τις ακτές κεί που ο Κύκλωπας μεθάει με κρασί του Οδυσσέα στου Ίσμαρου τις λιόλουστες πλαγιές.
Πού είν’ η χαρά που άπλωνε σαν φρέσκο χαμομήλι, το βλέμμα που αφηνότανε ανύποπτο στην όραση, πως ανατέλλει στο βουβό βυθό σου ένα κοχύλι
Δεν ξέρω αν χάνω τον ορίζοντα. Ή μήπως τα χέρια είν' αυτά που απομακρύνονται
Ο παραλογισμός του τύπου «Αν φάει ο λύκος τα πρόβατα, δεν φταίει ο λύκος αλλά τα καημένα τα ζωντανά που εκθέτουν τον εαυτό τους στον θανάσιμο κίνδυνο» στον τομέα της ενέργειας
Βλέπουμε καίγοντας τις λέξεις στο σκοτάδι
Ο χειμώνας... αφυπνισμένος, παγωμένος και φτωχός, πάνω από τα χιονισμένα δάση της αυγής και της ολόφωτης νύχτας
