A.V. Guest

Κάθε φορά που βρίσκομαι στις Σπέτσες, λες και γίνεται κάτι μαγικό και νιώθω πάντα πιο χαλαρή και ευδιάθετη.

Η Ζάκυνθος είναι το «φιόρο του Λεβάντε», το λουλούδι του Ιονίου.

Κατάφερα και γνώρισα την κουλτούρα των Κρητικών, και πάνω από όλα το άγριο μα φιλόξενο τοπίο της Γαύδου

Στο Ηράκλειο δεν πλήττεις ποτέ, χειμώνα - καλοκαίρι.

Η Μύκονος είναι η ζωή μας από τα τέλη της δεκαετίας του ’80, από τότε που ερχόμαστε εδώ. Η ομορφιά της δεν εξαντλείται ποτέ.

Είναι η βαθύτερη πατρίδα μου, ενώ έχω περάσει μόνο τα καλοκαίρια μου εκεί. Βασικά όμως είναι ο μπαμπάς μου.

Όσα και να διαβάσεις, όσες φωτογραφίες και να δεις, τίποτα δεν συγκρίνεται και με την αυθεντική εμπειρία.

Μηλιά, τόσο μεγάλη παραλία που μέχρι να φτάσεις στην άκρη ανταλλάσσεις καλημέρα τουλάχιστον 30 φορές.

Πού αλλού θα μπορούσα να εμπνευστώ, αν όχι σ’ αυτόν το μαγευτικό τόπο.

Ίσως ο έρωτας μ’ αυτό το νησί συνδέεται και με μια εποχή αθωότητας κι ανεμελιάς που έχει φύγει ανεπιστρεπτί