Άννα Κοκκίνου

Άνοιξη Μάγεμα η φύση κι όνειρο σε ομορφιά και χάρη. Κάθε χρόνο διαπιστώνω τη δύναμή της με το πέρασμα του καιρού, με κρυφή αγωνία αν και φέτος θα μου μιλήσει, αν μπορώ να την αισθανθώ και ν’ αφεθώ – θα μου υποσχεθεί κάτι, άραγε;

Βία Με τη βία σε οποιαδήποτε μορφή της πραγματικά παραλύω. Δεν μπορώ να φανταστώ μεγαλύτερο κακό για τον άνθρωπο. Σταματά ο νους μου.

Γεννήθηκα Στο Κάιρο σ’ ένα βουερό σταυροδρόμι με πολλά μαγαζιά –πολλά απ’ αυτά υπαίθρια– κι αν θελήσω ν’ απομονώσω ήχους, θ’ ακούσω ένα κάρο με τ’ άλογό του να βροντά στο στενό· το τραμ να γλιστρά πάνω στις ράγες του πέρα στον κεντρικό δρόμο· κλάξον πολλά σε όλους τους ρυθμούς να αναδύονται και να χάνονται· φωνές να διαλαλούν την πραμάτεια τους· ουρλιαχτά, παιχνιδιάρικα, παιδιών. Αυτή η τεράστια γκάμα των ήχων και η μείξη τους είναι το Κάιρο. Είναι εκεί ακέραιο, βυθισμένο, στα πιο μεγάλα βάθη του εαυτού μου απ’ όπου καμιά φορά κάποιος ήχος ξεφεύγει –ποιος ξέρει πώς– και διασχίζει αυτή την τεράστια απόσταση κι έρχεται κάτι να μου πει.

Επιτυχία Καλή, και η ευτυχία ακόμη καλύτερη. Είναι λίγο πολύπλοκο να την ορίσεις – άλλοτε μοιάζει και δεν είναι, κι άλλοτε δεν μοιάζει και είναι. Ίσως η μεγαλύτερη δοκιμασία από μια άποψη για τον εαυτό μας. Κάποια στιγμή μεγάλης επιτυχίας ένιωσα θλίψη, δεν ήξερα πώς να το εξηγήσω. Ένας φίλος μού είπε πως έχει σχέση με το χρόνο που περνά. Υπερεκτιμημένη, όπως και η καπατσοσύνη. Στόχος φυσικά, αλλά όχι, δεν θα μου σκιάσει την απόλαυση της δουλειάς, ούτε θα απαρνηθώ την καλλιτεχνική φύση της δουλειάς στο όνομά της. Όταν την κερδίσεις – απόλαυση. Και σε μικρές καθημερινές μάχες με τον εαυτό, είναι μεγάλη επιτυχία!

Ζορίζομαι Να καταπιώ κάτι που πρέπει να το καταπιώ· να μην κάνω κάτι που αποδεδειγμένα με βλάπτει· να παραδεχτώ πως έχω λάθος· με το πάνω-κάτω των πραγμάτων· των διαθέσεων· ζορίζομαι με τις αποφάσεις που πρέπει να πάρω και δεν μου αρέσουν.

Ήττα Πολύ καλή αν σε επαναφέρει στον εαυτό σου, θέλει όμως πολλή αγάπη και γενναιοδωρία. Ανθρώπινοι πολύ επιτέλους, το βράδυ των εκάστοτε εκλογών, οι ηττημένοι.

Θέατρο «Καβαλάρηδες στη Θάλασσα» και «Λα Πουπέ». Κάθε μέρα, ολόκληρη μέρα, μέσα σ’ αυτή τη χαρά – κακά τα ψέματα, έτσι είναι, όχι μόνο δυσκολίες.

Καθρέφτης Γράφτηκε πως το κακό σκοτώνεται βλέποντας τον τρόμο της ίδιας του της αντανάκλασης. Απόφυγα θαρρώ με μαεστρία άλλους συνειρμούς!

Λάθη Το κρισιμότερο είναι αφού τα κάνεις. Εκεί κερδίζεις διπλά· εκεί μαθαίνεις. Στην πρόβα είναι το σημαντικότερο – ανοιχτός στο λάθος, αλίμονο να θέλεις μόνο το σωστό. Σαν το χρυσοθήρα να ψαύει κανείς το λάθος του, να δει τι ακριβώς είναι. Δεν το πετώ – προσπαθώ. Δυο φορές το ίδιο λάθος, δύσκολο!

Μετανάστες Ο Δημήτρης Χατζής έχει γράψει πως οι Έλληνες είναι μετανάστες στην ίδια τους την πατρίδα. Όσο γι’ αυτό που συμβαίνει τώρα στη χώρα, δίνει μια αίσθηση χάους.

Νεοέλληνες Τόση δίψα για το καλό και τόση έλλειψη ευκαιριών για την πραγματοποίησή του και με τι ευκολία πιστεύουν το χειρότερο για τον εαυτό τους και συμπεριφέρονται άσχημα· θα έλεγα φριχτά.

Ξεκουράζομαι Με μια συγκεντρωμένη πρόβα· με το απόλυτο χάζεμα των περαστικών στο δρόμο ή με την περιδιάβαση του βλέμματος πάνω στα πρόσωπα των ανθρώπων σε μια ουρά στο ΙΚΑ· με την αποχαύνωση στη σκιά του κέδρου και τα πολύ φασαριόζικα τζιτζίκια· με τη συγκέντρωση σε μια λεπτομέρεια οποιουδήποτε πράγματος – ενός λουλουδιού, ενός αντικειμένου, μιας τρύπας της μπλούζας μου· η ενασχόληση με τις λέξεις του κειμένου· με τα λόγια που ανταλλάσσουμε στο καμαρίνι στο τέλος της παράστασης.

Πολιτικοί Τι σπουδαία πρόκληση αυτή η τωρινή συγκυρία για τους πολιτικούς· ιδού η στιγμή η μεγάλη για έναν μεγάλο πολιτικό!

Ρίσκο Η υπέρβαση του εαυτού – και μη φοβάσαι, μόνο αγάπα!

Σιωπώ Σιωπώ και σε εγρήγορση, από επιλογή, επειδή δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά. Σιωπώ και ακούω – τότε βλέπω, είμαι εγώ, απόλυτα εγώ, αυτό που ακούω και η αναπνοή μου.

Ταξίδια Σε χώρες, σε νησιά, ονειρεύομαι πεζοπορίες – ο γύρος της Πελοποννήσου, μονοπάτια όλη η νότια Κρήτη, αεροπλάνα για χώρες που δεν έχω ξαναπάει. Τα ταξίδια, μεγάλη αγάπη – ξεσηκώνει και μόνο η προοπτική τους. Ταξίδια σε συγγραφείς, σε έργα, σε σχέσεις.

Φόβοι Να μην μπορώ να πιστέψω· να μην ελπίζω· να μην μπορώ ν’ αγαπώ.

Χρήματα Δύσκολα – αιτία μεγάλης σύγχυσης, μεγάλης δοκιμασίας, σπατάλη του εαυτού· μαθαίνεις βέβαια πολλά για τη ζωή, τον εαυτό σου, τους άλλους.

Ώρα να… κάνουμε  κάτι καλύτερο, ν’ απαλλαγούμε από ό,τι μας κρατάει πίσω· να αλλάξει κάτι στην Ελλάδα. Ώρα ν’ αγαπηθούμε. 

Info «Καβαλάρηδες στη θάλασσα» & «Λα Πουπέ», Θέατρο ΣΦΕΝΔΟΝΗ, Μακρή 4, Μακρυγιάννη, 210 9246.692