Μπεν Στίλερ στα σοβαρά!

Ο Γκρίνμπεργκ κι εγώ

Το χαρακτήρα του Γκρίνμπεργκ δεν τον βλέπουμε συχνά στο σινεμά. Είναι γεμάτος ατέλειες, αλλά προσπαθεί. Και νομίζω ότι αυτό οφείλουμε να του το αναγνωρίσουμε. Γιατί έχει το κουράγιο να αντιμετωπίσει τις επιλογές, τα λάθη, τις αποτυχίες του και να συνεχίσει να κοιτάζει μπροστά. 

Το τέλος της νιότης

Είμαι κι εγώ στην ηλικία που πρέπει να αρχίσω να προσαρμόζομαι με το ότι πιθανότατα έχω ήδη ζήσει το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής μου. Για μένα όμως δεν μοιάζει τόσο τραγικό, αντίθετα είναι κάτι που σε βοηθά να ανακαλύψεις τι είναι σημαντικό στη ζωή. Ωστόσο δεν νομίζω ότι αυτό που λέμε κρίση της μέσης ηλικίας υπάρχει. Μάλλον είναι μια ευκαιρία να καταλάβεις πού βρίσκεσαι, πού πας, τι στ’ αλήθεια θέλεις, αντί του να τρέχεις μπροστά δίχως να βλέπεις το στόχο ή τον προορισμό, τι είναι σημαντικό. Ξέρεις τι λένε – «η νιότη χαραμίζεται στους νέους».

Πώς να είσαι αστείος

Νομίζω ότι όποιος λέει ότι ξέρει το μυστικό τού να είναι αστείος λέει ψέματα. Εγώ πάντως το αγνοώ. Μπορώ να καταλάβω αν ένα αστείο δεν θα λειτουργήσει, αλλά τελικά πρέπει να εμπιστεύεσαι το ένστικτό σου. Αν κάτι σε κάνει να γελάς, αν μια ιδέα σε ηλεκτρίζει, τότε μπορείς να το δοκιμάσεις. Και πιθανότατα θα βρεθούν κάποιοι που θα γελάσουν με το αστείο σου κι όχι εις βάρος σου…

Σχετικό Άρθρο

Κινηματογραφος Spring Rolls 2010- Cine άνοιξη

Γιώργος Κρασσακόπουλος 14.04.2010, 15:56

Το βάρος των προσδοκιών

Δεν νιώθω καμιά πίεση για το αν κάποια ταινία μου θα απογοητεύσει το κοινό μου, αν θα κάνει εισιτήρια ή αν το «Δεν σκέφτομαι, άρα υπάρχω» δεν θα αρέσει σε όσους είδαν το «Μια νύχτα στο μουσείο». Δεν αξίζει τον κόπο να ανησυχείς για κάτι που δεν μπορείς να επηρεάσεις. Υπάρχουν τόσες πολλές νέες ταινίες κάθε εβδομάδα και ξέρεις οι άνθρωποι έχουν το δικό τους τρόπο να ξεχωρίζουν αυτές που θα τους αρέσουν. Δεν νομίζω ότι κανείς από τους θεατές μιας κωμωδίας μου θα απογοητευτεί που έκανα αυτό το φιλμ. Πολύ απλά δεν θα το δει και θα περιμένει την επόμενη ταινία στην οποία θα είμαι αστείος…

Το μυστικό της επιτυχίας μου

Δεν μπορείς να είσαι ηθοποιός ή να έχεις ζήσει στο Χόλιγουντ και να μην έχεις έρθει αντιμέτωπος με την αποτυχία. Εγώ μπορεί τελικά να υπήρξα τυχερός, αν και τα πράγματα δεν ήταν πάντα εύκολα, όμως ξέρω πολλούς ανθρώπους που είχαν πολλά να προσφέρουν αλλά δεν είχαν την τύχη να το κατορθώσουν. Όπως με την επιτυχία, έτσι και με την αποτυχία το σημαντικότερο είναι πώς τη διαχειρίζεσαι. Πώς προχωράς μπροστά. Γιατί ευτυχώς η δυστυχώς κάθε καινούργια μέρα είναι μια καινούργια πρόκληση. Και αν έμαθα κάτι μεγαλώνοντας, είναι να εκτιμώ και να χαίρομαι το τώρα.