Για «περιορισμένο χρόνο» για τη διάσωση των 12 παιδιών και του προπονητή τους που βρίσκονται εδώ και 13 ημέρες σε μια σπηλιά στην Ταϊλάνδη έκαναν λόγο για πρώτη φορά σήμερα οι αρχές.
«Αρχικά πιστεύαμε ότι τα παιδιά μπορούν να μείνουν εκεί για καιρό. Όμως η κατάσταση άλλαξε, ο χρόνος πλέον είναι περιορισμένος», δήλωσε στους δημοσιογράφους ο επικεφαλής των ειδικών δυνάμεων του Πολεμικού Ναυτικού Απακόρν Γιουκονγκάεβ.
Ο ίδιος πρόσθεσε ότι μπουκάλες με οξυγόνο έχουν τοποθετηθεί κατά μήκος της διαδρομής που πρέπει να διασχίσουν τα παιδιά προκειμένου να βγουν από το σπήλαιο ώστε να μπορούν να ανεφοδιάζονται εκείνα και οι συνοδοί τους. Ωστόσο αρνήθηκε να διευκρινίσει αν η επικίνδυνη επιχείρηση απεγκλωβισμού τους θα ξεκινήσει σήμερα, την ώρα που οι βροχοπτώσεις έχουν ξεκινήσει και πάλι.
Η ανακοίνωση έγινε λίγη ώρα αφού έγινε γνωστό ότι ένας Ταϊλανδός διασώστης πέθανε από έλλειψη οξυγόνου αφού ολοκλήρωσε την αποστολή του να τοποθετήσει φιάλες κατά μήκος μιας πιθανής οδού διαφυγής και να εφοδιάσει τα παγιδευμένα παιδιά με οξυγόνο, διευκρίνισαν ο αντικυβερνήτης της επαρχίας κι ένας αξιωματικός των ένοπλων δυνάμεων.
«Αφού παρέδωσε το οξυγόνο, στον δρόμο της επιστροφής δεν είχε πλέον αρκετό οξυγόνο» ο ίδιος, εξήγησε ο αντικυβερνήτης της επαρχίας, ο Πασακόρν Μπουνιαλάκ. «Έχασε τις αισθήσεις του στον δρόμο της επιστροφής» κι ένας συνάδελφός του δύτης προσπάθησε να τον βοηθήσει και τον έφερε πίσω, διευκρίνισε ανώτερος αξιωματικός των ειδικών δυνάμεων του ΠΝ της Ταϊλάνδης.
«Παρόλο που χάσαμε έναν άνδρα, εξακολουθούμε να έχουμε πίστη στην αποστολή μας», διαβεβαίωσε ο Απακόρν Γιουκονγκάεβ.
Η τραγωδία υπενθύμισε το πόσο δύσκολη είναι η διαδρομή που πρέπει να διανύσουν κάνοντας κατάδυση τα παιδιά και ο προπονητής τους.
Τα σωστικά συνεργεία ήλπιζαν μέχρι τώρα να μπορέσουν με τη βοήθεια αντλιών να μειώσουν το επίπεδο του νερού μέσα στο σπήλαιο, ώστε τα παιδιά να μην χρειάζεται να κάνουν κατάδυση ή εάν χρειαστεί, αυτή να είναι μικρής διάρκειας.
Για την ώρα, χρειάζονται ένδεκα ώρες σε εκπαιδευμένους, έμπειρους δύτες για να ολοκληρώσουν τη διαδρομή ως τα παγιδευμένα παιδιά και πίσω: έξι ώρες για να πάνε, πέντε για να γυρίσουν, λόγω των ρευμάτων.
Καλούνται να διανύουν πολλά χιλιόμετρα, μέσα σε ανώμαλες στοές, με πολλά δύσκολα υποβρύχια περάσματα.
Μέχρι τώρα οι διασώστες προτιμούσαν να περιμένουν τη μείωση της στάθμης του νερού, ανεφοδιάζοντας τα παιδιά επί εβδομάδες ώστε να μπορέσουν να βγουν από τη σπηλιά πεζή.
Συνολικά έχει απαντληθεί νερό που ισοδυναμεί με αυτό που χρειάζεται για να γεμίσουν 50 πισίνες ολυμπιακών διαστάσεων.
Ο Χρίστος Γεωργάλας στο βιβλίο του «Ημερολόγιο Γάζας» περιγράφει την αποκλεισμένη Παλαιστίνη ως μια συλλογικότητα που για χάρη της το άτομο υπερβαίνει εαυτόν, ακόμα και τον φόβο του θανάτου
17°
