Το πιο οργισμένο γράμμα αναγνώστη στην Athens Voice

Βurn motherfucker, burn!

Λοιπόν. Συγχαρητήρια, μπράβο, τι ωραία που γράφετε, ευτυχώς που έχουμε εσάς να πορευόμαστε στη Ζωή κτλ. ΑΛΛΑ: Σήμερα έκανα μια ολόκληρη γαμημένη ώρα από την Άνω Κυψέλη στη Βικτώρια με το αυτοκίνητο για να πάρω τη γαμημένη «Athens Voice». Ε, όχι, ρε φίλε! Ε, όχι! Εiπαμε. Να γινόμαστε μαλάκες συνέχεια, αλλά όχι και για σας! Και μη μου πείτε τη μαλακία να γίνω συνδρομητής, γιατί τότε είναι που θα πρέπει να βάλω ένα τρίγωνο καπέλο με την ένδειξη «κορόιδο». Δεν μπορούν άλλοι να την έχουν κάτω από τη μύτη τους ό,τι ώρα θέλουν και άλλοι να κάνουν δυο ώρες δρόμο! Τι είμαστε εμείς εδώ; Ανατολικό μπλοκ; Να βάλετε περισσότερα σταντ και να τα γεμίζετε πιο συχνά. Όπως το γαμομπουκαλάκι που έχετε στο μπάνιο με το γαμοσαπούνι για τα χέρια. Όταν αδειάζει, δεν το γαμογεμίζετε; Έτσι και τα γαμημένα σταντ. Ξαναγεμίζετέ τα. Και βάλτε και σε περισσότερα μέρη να τη βρίσκουμε τη γαμοεφημερίδα, γαμώ την κοινωνία μου, γαμώ την Αθήνα, γαμώ τους Ολυμπιακούς, γαμώ τις εξετάσεις που δίνουμε, γαμώ τα πάντα! Στο γαμημένο Everest στην Αγίου Μελετίου και Πατησίων γιατί δεν έχει καν σταντ; Στη Φωκίωvos ή στην πλατεία Κυψέλης γιατί δεν έχει ούτε ένα γαμημένο μπουρδελο-σταντ πουθενά; Τη σνομπάρετε; Είναι μπανάλ η Φωκίωνος; Δεν έχει τρέντι φατσούλες; Σκατά να φάτε. Και στην τελική, αν είναι μπαναλαρία και φτυσμένη, εκεί είναι που πρέπει να βάλεις τη γαμοεφημερίδα σου αν θες να ανοίξει τα στραβά του ο βλάχουρας και να γαμοδιαβάσει κάτι ωραίο. Αλλά για την nλικία σας καλή κι η μαλακία σας! Θα μου πείτε τώρα «Κάνουμε σκληρή δουλειά, και από τα ξημερώματα μοιράζουμε εφημερίδες και πληρωνόμαστε από τις διαφημίσεις, και δεν πληρωνόμαστε καν, και μας γαμάνε για να γράψουμε αυτές τις αράδες» – σιγά, μάγκες, θα κλάψω! Τι να πούνε οι άνθρωποι που δουλεύουν στις εφημερίδες και έχει στραβώσει η σπονδυλική τους στήλη εκεί στ’ ανήλιαγα; Ρε, κάνετε μια δουλειά; Κάντε τη σωστά, γαμώ την πουτάνα μου! Άισιχτίρ πια! ΒΑΛΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΑΝΤ ΚΑΙ ΞΑΝΑΓΕΜΙΖΕΤΕ ΤΑ! Δεν μπορεί να πηγαίνει ο άλλος ο μαλάκας (εγώ δηλαδή!) ταξίδι μίας ώρας για να βρει τη γαμοεφημερίδα και να βλέπει στο σταντ τις 2 τελευταίες! Αμέσως σκέφτεται πιθανούς τρόπους ξεκοιλιάσματος του διπλανού του τουλάχιστον! Γιατί, σκέφτεται, αν στο προηγούμενο φανάρι δεν είχα περάσει με κόκκινο, δεν είχα μουντζώσει με τα δύο χέρια και δεν είχα φτύσει έναν ταρίφα, δεν θα είχα φτάσει στην ώρα μου και δεν θα έβρισκα την εφημερίδα; Α!!! Θα μου πείτε «Καλά, ανάπηρο είσαι; Δεν βγαίνεις από το σπίτι σου καθόλου; Να πας, βρε αδερφέ, κάπου αλλού, μια βόλτα, δουλειά, κάπου, και να βρεις την εφημερίδα με την ησυχία σου; Και αν δεν τη βρεις, χέστηκες». Σωστοοός. Αλλά είναι και αυτή η γαμημένη η ψυχανάγκα. Βασικά όχι, ρε. Δεν βγαίνουμε από το σπίτι μας το πρωί. Υπάρχει πρόβλημα; Καθόμαστε σπίτι μας και διαβάζουμε για τις εξετάσεις μας. Παραιτηθήκαμε από τη δουλειά μας για να ξύνουμε τον κώλο μας, όχι για να γυρίζουμε σε αυτή τη γαμοπόλη τα πρωινά! Και στην τελική, ισχύει αυτό που είπαμε προηγουμένως. Τις Πέμπτες 1.00 η ώρα το μεσημέρι σχεδόν πουθενά στο κέντρο δεν υπάρχει «Athens Voice». Γι' αυτό άντε και γαμηθείτε και βάλτε ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΣΤΑΝΤ ΚΑΙ ΞΑΝΑΓΕMIZETE TA. Εγώ πάντως το γύρο της γαμο-Αθήνας δεν τον ξανακάνω. Ούτε για τον καλύτερο γκόμενο δεν θα το έκανα! Πάντως, ωραία εφημερίδα, μαλάκες. Μπράβο.                                                                         

Η απάντηση της Athens Voice
Σταντ στη γαμο-Φωκίωνος έχει στο γαμο-Select και σε λίγες γαμομέρες στο γαμο-KFC... 
Αθήνα 17 Ιουνίου 2004, τεύχος 35