YOUR VOICE

Περιμέναμε ένα λεωφορείο που δεν ήθελε να έρθει. Μπορεί και το ίδιο. Φορούσες γυαλιά και δεν κατάλαβα ποτέ αν κοιτούσες. Εγώ πάντως σε κοιτούσα. Το αγόρι που περίμενε από πίσω σου.

Σε είδα... Ήμουν μέσα στον ηλεκτρικό, είχε κόσμο, καθόμουν στην άκρη του βαγονιού, μπήκες βιαστικά, δεν είδες καν μέσα. Έκατσες ακριβώς στην πόρτα. Ψιθύρισα το όνομά σου! Κατεβήκαμε μαζί στη Νερατζιώτισσα. Όπως μπήκες βιαστικά έτσι και κατέβηκες. Είχα να σε δω πάνω από 20 χρόνια! ΥΓ. Η επικοινωνία που είχαμε πριν από μερικούς μήνες μου έκανε καλό. Κ., για εσένα.

Στεκόσουν δεξιά στον τοίχο στην αίθουσα με τη recitation υπό τη συνοδεία βιολιού. Άκουγες και παρατηρούσες προσεκτικά, ιδανική ακροάτρια-θεατής. Έχεις σγουρά μαλλιά και είσαι πολύ ιδιαίτερη. Κάποια στιγμή βρήκες λίγο χώρο και κάθησες γονατιστή. Στεκόμουν στην πόρτα και φορούσα κασκόλ. Θα ήθελα να μιλήσουμε να μου πεις, μεταξύ άλλων, τίνος ήταν το κείμενο.

Έβλεπες μόνος σου την τελευταία ταινία του Jarmusch στο Ολύμπιον (21.45), καθόμουν δίπλα σου (με μια φίλη μου), σε πρόσεξα (κοκκάλινο γυαλάκι, πράσινα παπούτσια adidas) αλλά δείλιασα να σου μιλήσω. Το μετάνιωσα πολύ που δεν μίλησα.