Πώς μυρίζει ο θάνατος; Γυναίκα που εργάζεται σε γραφείο τελετών εξηγεί

Υπάρχουν επαγγέλματα που οι περισσότεροι δεν μπορούν καν να φανταστούν ως καθημερινότητα. Για τη Ντέμπι Χόλμγουντ, όμως, ο θάνατος αποτελεί μέρος της δουλειάς της εδώ και 27 χρόνια. Παρότι φροντίζει καθημερινά ανθρώπους πριν από το τελευταίο τους αντίο, η ίδια αποκαλύπτει ότι η συνεχής επαφή με τον θάνατο δεν κατάφερε ποτέ να διώξει τον φόβο της.

Μιλώντας στο LADbible Stories, η εργαζόμενη σε γραφείο κηδειών εξήγησε πως εξακολουθεί να φοβάται τόσο τον δικό της θάνατο όσο και την πιθανότητα να χάσει τα αγαπημένα της πρόσωπα. Όπως λέει, η δουλειά της τής έχει δώσει μια διαφορετική οπτική για τη ζωή, όχι όμως και την αίσθηση ότι μπορεί κανείς να συνηθίσει την ιδέα του θανάτου.

Γυναίκα που εργάζεται σε γραφείο κηδειών αποκαλύπτει γιατί εξακολουθεί να φοβάται τον θάνατο

Από την αισθητική στο γραφείο κηδειών
Η Ντέμπι δεν είχε σκοπό να ακολουθήσει αυτό το επάγγελμα. Αρχικά είχε εκπαιδευτεί ως αισθητικός και ασχολούνταν με το μακιγιάζ, ενώ είχε επιμεληθεί ακόμη και νύφες σε γάμους φίλων της.

Η ζωή της, όμως, άλλαξε όταν έχασε τους παππούδες της μέσα σε λίγες εβδομάδες. Ο τρόπος με τον οποίο το γραφείο τελετών στάθηκε στην οικογένειά της εκείνες τις δύσκολες ημέρες την συγκίνησε βαθιά. Λίγο αργότερα επικοινώνησε με το ίδιο γραφείο, όπου εργαζόταν και ένας συγγενής της, ζητώντας να εργαστεί εκεί. Σήμερα αναλαμβάνει την προετοιμασία των νεκρών πριν από την κηδεία ή την έκθεσή τους στους συγγενείς. Η δουλειά της περιλαμβάνει την ταρίχευση, αλλά και την περιποίηση των μαλλιών, καθώς και το μακιγιάζ, ώστε οι οικογένειες να μπορέσουν να αποχαιρετήσουν τους αγαπημένους τους όπως τους θυμούνται.

Παρότι έχει συνηθίσει πολλές από τις απαιτήσεις του επαγγέλματος, η Ντέμπι παραδέχεται πως υπάρχει κάτι που δεν μπορεί να αγνοήσει. «Υπάρχει μια μυρωδιά... κάτι που δεν μπορείς να συνηθίσεις ποτέ», λέει χαρακτηριστικά. Όπως εξηγεί, αρκετοί εργαζόμενοι σε γραφεία τελετών βάζουν ακόμη και αλοιφή με μενθόλη, όπως το Vicks, κάτω από τη μύτη τους, προκειμένου να καλύψουν τις έντονες οσμές κατά τη διάρκεια της εργασίας τους.

«Ακόμα φοβάμαι τον θάνατο»
Παρά το γεγονός ότι βρίσκεται καθημερινά αντιμέτωπη με τον θάνατο, η ίδια παραδέχεται ότι ο φόβος δεν έφυγε ποτέ. «Ακόμα φοβάμαι», λέει χαρακτηριστικά. «Όταν ξεκίνησα αυτή τη δουλειά ένιωθα πιο κοντά στη γιαγιά και τον παππού μου. Όμως, επειδή δεν γνωρίζουμε τι υπάρχει μετά τον θάνατο, εξακολουθώ να φοβάμαι». Η ίδια εξηγεί πως αυτός ο φόβος αφορά τόσο τη δική της ζωή όσο και την απώλεια των ανθρώπων που αγαπά. «Φοβάμαι τον ίδιο τον θάνατο, αλλά και το ενδεχόμενο να χάσω μέλη της οικογένειάς μου.

Από την άλλη, το γεγονός ότι μπορώ να προσφέρω αυτή τη φροντίδα σε άλλους ανθρώπους μου δίνει παρηγοριά. Δεν ξέρω αν αυτή η δουλειά με φέρνει πιο κοντά στον θάνατο επειδή βρίσκομαι συνεχώς δίπλα του. Είναι ένα περίεργο συναίσθημα».

«Πλέον είμαι περήφανη για αυτό που κάνω»

Για αρκετά χρόνια η Ντέμπι απέφευγε ακόμη και να μιλήσει για το επάγγελμά της, καθώς φοβόταν ότι οι άλλοι θα τη θεωρούσαν παράξενη. «Δεν το έλεγα σχεδόν σε κανέναν, γιατί πίστευα ότι θα με θεωρούσαν περίεργη», εξομολογείται. Με το πέρασμα του χρόνου, όμως, η στάση της άλλαξε. Σήμερα δηλώνει περήφανη για τη δουλειά της, καθώς γνωρίζει ότι βρίσκεται δίπλα σε οικογένειες τη στιγμή που το έχουν περισσότερο ανάγκη.

«Λαμβάνω πολλά γράμματα, πολλά ευχαριστήρια μηνύματα και σχόλια από ανθρώπους που ξέρω ότι βοήθησα. Πλέον είμαι πραγματικά περήφανη για αυτό που κάνω», καταλήγει.

Με πληροφορίες από: unilad