Ένα νέο διαδικτυακό trend με την ονομασία «Chinamaxxing» κερδίζει έδαφος σε πλατφόρμες όπως το TikTok και το Twitch, με Αμερικανούς της Gen Z να δηλώνουν ότι «γίνονται Κινέζοι», υιοθετώντας συνήθειες, αισθητικές αναφορές και –σε ορισμένες περιπτώσεις– πολιτικές θέσεις που εξυμνούν την Κίνα και υποβαθμίζουν τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το φαινόμενο εκδηλώνεται με καθημερινές πρακτικές: ζεστό νερό το πρωί, τάι τσι στην κουζίνα, χρήση ξυλακίων στο φαγητό, φόρμες τύπου Adidas και memes με τη φράση «με γνώρισες σε μια πολύ κινεζική φάση της ζωής μου». Πολλές από αυτές τις συνήθειες είναι αθώες ή χιουμοριστικές και εντάσσονται στο γνώριμο, συχνά ακατανόητο, χιούμορ της Gen Z.
Ωστόσο, σύμφωνα με σχολιαστές της διαδικτυακής κουλτούρας, το «Chinamaxxing» δεν περιορίζεται σε lifestyle αισθητική. Αρκετοί influencers που προβάλλουν την κινεζική κουλτούρα συνοδεύουν το περιεχόμενό τους με ανοιχτή απαξίωση των ΗΠΑ, μετατρέποντας το trend σε ένα είδος συμβολικής, πολιτικής και ηθικής «αποστασίας» προς μια ανταγωνιστική υπερδύναμη.
Σημείο καμπής για τη διάδοση του όρου υπήρξε το ταξίδι του πολιτικού streamer Χασάν Πίκερ στην Κίνα, το οποίο μετέδωσε ζωντανά από το Πεκίνο. Από την πλατεία Τιενανμέν, ο Πίκερ δήλωσε ότι δεν αισθάνεται «κανέναν πατριωτισμό για την Αμερική», ενώ χαρακτήρισε την Κίνα ως το πιο «ιδανικό σύστημα διακυβέρνησης» σήμερα. Παρά την παρέμβαση της αστυνομίας κατά τη διάρκεια live μετάδοσης, συνέχισε να εξυμνεί το κινεζικό μοντέλο διακυβέρνησης.
Η συζήτηση ενισχύθηκε περαιτέρω μέσα από podcast και αναλύσεις της διαδικτυακής κουλτούρας, όπου διατυπώθηκε η άποψη ότι για πολλούς νέους Αμερικανούς η Κίνα λειτουργεί ως ένας «καμβάς προβολής ελπίδων», σε μια περίοδο που οι ΗΠΑ βιώνονται ως αδιέξοδες. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, μόλις 41% της Gen Z δηλώνει περήφανη που είναι Αμερικανός, ενώ μόνο 26% θεωρεί τις ΗΠΑ την καλύτερη χώρα στον κόσμο.
Κριτικοί του φαινομένου επισημαίνουν ότι αυτή η εξιδανίκευση αγνοεί τον αυταρχικό χαρακτήρα του κινεζικού πολιτικού συστήματος. Υπενθυμίζουν τις καταγγελίες για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τη μεταχείριση των Ουιγούρων, τους περιορισμούς σε Χονγκ Κονγκ και Θιβέτ, τη λογοκρισία στο διαδίκτυο, τον έλεγχο της ελευθερίας του Τύπου και το σύστημα κοινωνικής αξιολόγησης των πολιτών.
Παράλληλα, επισημαίνεται ότι το Πεκίνο δεν έχει κανέναν λόγο να αποθαρρύνει ένα trend που παρουσιάζει την Κίνα ως εναλλακτικό «παράδεισο» για μια απογοητευμένη δυτική νεολαία. Αντίθετα, η διάδοση τέτοιων αφηγήσεων θεωρείται ευνοϊκή για τη διεθνή εικόνα της χώρας.
Το «Chinamaxxing», σύμφωνα με τους επικριτές του, δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη διαδικτυακή μόδα, αλλά ένδειξη μιας βαθύτερης κρίσης ταυτότητας στη νεότερη γενιά των ΗΠΑ. Μιας αναζήτησης συλλογικότητας και νοήματος που, αντί να στραφεί στην κριτική βελτίωση της δικής της κοινωνίας, καταλήγει σε μια αφελή –και συχνά επιλεκτικά τυφλή– εξιδανίκευση ενός αυταρχικού συστήματος.
Πηγή: New York Post