Κι όμως υπάρχει λέξη που περιγράφει τη μυρωδιά της βροχής

Ακόμα κι αν σιχαίνεται κανείς τη βροχή, συνήθως παραδέχεται ότι ο τρόπος που κάνει να μυρίζει το χώμα είναι απόκοσμος κι απελευθερωτικός. Και ναι μεν στην αρωματοποιία αυτή η μυρωδιά έχει το δικό της όνομα, ωστόσο πρόκειται για ελληνική λέξη που πρακτικά δεν περιγράφει ένα συστατικό κάποιου αρώματος, αλλά ακριβώς αυτό: τον τρόπο που μυρίζει η γη μετά τη βροχή.

Η λέξη είναι πετριχώρ ή πετριχώρας και ουσιαστικά περιγράφει την οσμή που αναδύεται από το έδαφος όταν έχει πέσει πάνω του βροχή. Η ετυμολογία της λέξης προκύπτει από τον συνδυασμό των ελληνικών λέξεων πέτρα και ιχώρ, που κατά την ελληνική μυθολογία ήταν το αίμα των θεών και για την ακρίβεια το χρυσό υγρό που κυλούσε στις φλέβες τους.

Η λέξη χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’60 όταν αυστραλοί ερευνητές της χρησιμοποιήσαν για τις ανάγκες ενός επιστημονικού άρθρου στο περιοδικό Nature. Στο συγκεκριμένο άρθρο ανέλυαν το πώς η συγκεκριμένη οσμή παράγεται από ένα έλαιο, το οποίο με τη σειρά του παράγεται από τα φυτά κατά τη διάρκεια περιόδων ξηρασίας. Το συγκεκριμένο έλαιο όταν απορροφάται από τα μαλακά πετρώματα του εδάφους και ποτίζεται από τη βροχή, απελευθερώνει αυτή την απελευθερωτική μυρωδιά που πλημμυρίζει τα πάντα.

Συγκεκριμένα, όταν βρέχει, τα έλαια αυτά απελευθερώνονται και διαφεύγουν στον αέρα μαζί με τη γεωσμίνη, η οποία είναι οργανική χημική ένωση που παράγεται από κάποιες ομάδες ακτινομυκήτων στο έδαφος. Ο συνδυασμός του ελαίου και της γεωσμίνης παράγει τη χαρακτηριστική μυρωδιά του υγρού εδάφους μετά από βροχή, ενώ σε περίπτωση όπου υπάρχουν αστραπές απελευθερώνεται και το στοιχείο του όζοντος. Η οσμή του όζοντος συνήθως γίνεται αντιληπτή λίγο πριν βρέξει.

Η απελευθέρωση της οσμής καταγράφηκε σε πείραμα του Τεχνολογικού Ινστιτούτου Μασαχουσέτης ενώ σύμφωνα με την έρευνα, όταν η βροχή πέφτει σε πορώδες έδαφος, ο αέρας από τους πόρους σχηματίζει μικρές φυσαλλίδες οι οποίες ανεβαίνουν στην επιφάνεια και απελευθερώνουν αερολύματα. Αυτά είναι που μεταφέρουν τη μυρωδιά μαζί με βακτήρια του έδαφους.

Η βροχή στην οποία οι σταγόνες πέφτουν με αργό ρυθμό απελευθερώνει μεγαλύτερη ποσότητα αερολυμάτων, κάτι που συμβαδίζει με την εμπειρική παρατήρηση πως ο πετριχώρας εμφανίζεται πιο συχνά μετά από βροχές μικρής έντασης.