Athens Voices 803: Λόγια που ακούστηκαν στην Αθήνα

«Λευτεριά στον Ασσάνζ»
(Πανό έξω από τη Βρετανική Πρεσβεία στη Βασιλίσσης Σοφίας, Σάββατο απόγευμα)

Μαμά με κοριτσάκι 4-5 χρονών βρίσκονται σε pet shop. Ο υπάλληλος ρωτάει ευγενικά το κοριτσάκι:
-Έχεις ζωάκι στο σπίτι;
-Έχω! Μία σελώνα!
-Και πώς τη λένε τη χελώνα;
-Ντουκάτι!
(Βριλήσσια, Σάββατο πρωί)

«Ατ σαμ πόιντ γουί αρ τόκιν εμπάουτ χάου γουί κεν μέικ δε μπίζνα σπιρίτσουαλ».
(Δύο κύριοι συνομιλούν κάτω από την Ακρόπολη. Αρχαία Αγορά, Πέμπτη απόγευμα)

Σε κατάστημα ρούχων, ψωνίζει 40άρης κομψός κύριος. Τον πλησιάζει ένας υπάλληλος και του λέει:
-Συγγνώμη, το πορτοκαλί Mini που είναι παρκαρισμένο εδώ έξω, είναι δικό σας;
-Όχι, γιατί;
-Είναι πολύ trendy, γι’ αυτό σκέφτηκα εσάς…
(Καλλιθέα, Σάββατο πρωί)

«Δεν είναι κορωνοϊός, ρε. Η άλλη με έχει και κοιμάμαι με ανοιχτή μπαλκονόπορτα και κατεβασμένα στόρια, να πούμε. Καραμπινάτο κρύωμα είναι».

«Πώς στον π@@@@ο έχουν ακόμα όλοι μαλλιά;»
(Απάντηση του @kurosawa7 στην ερώτηση του άρθρου της Athens Voice: Τι θα ήθελε να ρωτήσει κανείς τους Duran Duran μετά από 40 χρόνια;)