Τρία χρόνια συμβίωση. Με χωρίζει γιατί δεν του κάνει κούκου πια μαζί μου. Μου το λέει στα μούτρα και την κάνει. Περνάνε δύο εβδομάδες που εγώ, κυρία, δεν κάνω παραμικρή κίνηση. Αρχίζει τα μηνύματα μέσα στη νύχτα. Ποστάρει τα τραγούδια μας με φατσούλες λυπημένες και «νιώθει νοσταλγία». Γράφει «μεθυσμένα» inbox με λεπτομέρειες από τα καλύτερα πηδήματα που έχουμε κάνει. Θυμάται τις πρώτες μας διακοπές στην Αντίπαρο. Βρίσκει την κολλητή μου και λέει ότι έκανε το μεγαλύτερο λάθος της ζωής του. Στέλνει τούρτα-έκπληξη στα γενέθλιά μου, ειδική παραγγελία σε σχήμα γαλάζιου δελφινιού (λατρεύω) σε συνεννόηση με τον μπάρμαν του μπαρ που βρισκόμουν. Μ’ αυτά και μ’ αυτά με ρίχνει και ξαναμπαίνω στο τριπ να τα βρούμε. Τα βρίσκουμε. Όλα κομπλέ για ένα μήνα περίπου. Αρχίζει να εξαφανίζεται. Μαθαίνω από φίλους ότι παίζει κάτι με άλλη. Τον ρωτάω. Με λέει «τρελή» και ότι ακούω τις μαλακίες των άλλων. Τον παρακολουθώ. Τον βλέπω στο Noel να φασώνεται μαζί της. Του λέω να μην ξαναεμφανιστεί ποτέ μπροστά μου. Μου λέει ότι ήταν μια βλακεία, κάτι περαστικό που το έκανε πάνω στην αγωνία του επειδή ήθελε να μου κάνει πρόταση γάμου! Μου κάνει επίσημη πρόταση γάμου! WTF;
Αν παντρευτείτε αυτό το άτομο, είσαστε ζώον. Σοβαρά.
Υ.Γ. Για να το θέσω πιο σωστά, αν παντρευτείτε αυτό το άτομο προτού κάνετε ψυχοθεραπεία έστω για 1 χρόνο και έστω σε εβδομαδιαία βάση, είσαστε ζώον.
Ερωτευμένος με την κολλητή μου; Ναι, ερωτευμένος με την κολλητή μου! Θα το έλεγα έτσι αν ήταν όντως κολλητή, έλα όμως που η «κολλητή» ήπιε τις βότκες της και (για να το πω κομψά) μου κούνησε χαριτωμένα και καθόλου φιλικά το δαχτυλάκι της με αποτέλεσμα να καταλήξουμε σε φάσωμα αρκούντως γκομενικό και τώρα δεν γνωρίζουμε τι είμαστε, ποιοι είμαστε, πού πάμε κ.λπ. Εκείνη το θέλει άνετο και κουλαριστό αλλά μόλις εμφανιστώ με άλλη ή αν απλά μυρίσει κάτι στην ατμόσφαιρα (είναι και μεγάλο λαγωνικό), κρατάει μούτρα, απόσταση και γενικώς κάνει διάφορα κοριτσίστικα σπαστικά. Εγώ είμαι πιο ξεκάθαρος στο κεφάλι μου. Θα ήθελα να διερευνήσω τις πιθανότητες μιας σχέσης μαζί της και θα στο παραδεχτώ, Μυρτάκι μου: ντάξ’ δεν έχουμε κάνει τίποτα πέρα από εκείνο το φάσωμα της βότκας, όμως τη σκέφτομαι γυμνή πάνω μου και χάνω τον ύπνο μου, τον ξύπνιο μου και τον εαυτό μου. Δύο χημικά στοιχεία έλκουν φοβερά το ένα το άλλο και το μόνο που σκέφτομαι είναι πότε θα ενωθούν… Πώς πορεύομαι, Μυρτώ μου; Πώς;
Κάντε της μια σοβαρή συζήτηση για να μπουν όλα στη θέση τους. Πείτε της καθαρά και ξάστερα: «Προκαλείς!!! Σου το λέω, προκαλείς. Κι από φίλο αν στριμωχτείς σε καμιά γωνιά, μην εκπλαγείς. Γιατί ανοιχτά με προκαλείς; Πες αυτό που θες να πεις. Φτάνει πια! Μην προσπαθείς να μου κρυφτείς!»
Αν σας κοιτάξει σα να μην καταλαβαίνει, συνεχίστε στο ίδιο μοτίβο: «Το βλέπω πως θες πολλά να μου πεις… Μα τα χάνεις, κοκκινίζεις και να βγάλεις λέξη δεν μπορείς. Με ποτό προσπαθείς, μα ζαλίζεσαι, μεθάς και αρχίζεις χικ και χικ». Ε, διάολε, στο «χικ και χικ» δεν μπορεί να μην πιάσει το υπονοούμενο της βότκας…
Υ.Γ. 1 Όταν ένας Ρακιντζής τα ’χει γράψει και τα ’χει τραγουδήσει – εγώ τι να πω; Ό,τι περαιτέρω σχόλιο και να κάνω, όποια συμβουλή κι αν δώσω, θα ακουστώ σαν Ρουβάς σε συναυλία Μίκη Θεοδωράκη.
Υ.Γ. 2 Κι άμα το κάνετε και είναι χάλια; Αν η φοβερή χημεία βγει μούφα;
Υ.Γ. 3 Μου αρέσει η ποιητικότητα του «από κάτω» κειμένου στο γράμμα σας…
Μυρτώ μου, γεια σου! Σου γράφω μέσα στον καύσωνα για να σου πω τον πόνο μου. Κλαίω μια βδομάδα και αναρωτιέμαι πόσο απόθεμα δακρύων έχω ακόμα. Με παράτησε την ώρα που πήγαιναν όλα υπέροχα. Θα μου πεις, «μήπως το νόμιζες μόνη σου;» Μπορεί. Αλλά πώς εξηγείς ότι δυο μέρες πριν με έλεγε μωράκι του και μου έκανε σεξ σα να μην υπάρχει αύριο; Πόσο τρελό είναι; Ψάχνω εξηγήσεις να κρατηθώ από κάπου, μια λογική σκέψη, να καταλάβω γιατί, γιατί ρε Μυρτούδι;
Σας έκανε σεξ σα να μην υπάρχει αύριο, προφανώς διότι δεν υπήρχε αύριο. Να εξηγήσουμε/αναλύσουμε/τοποθετήσουμε σε λογική βάση τις συμπεριφορές ατόμων χωρίς πυγμή και ορθολογική στάση, είναι άσκοπο. Δεν ξέρω αν ο τύπος ξαναγυρίσει ή όχι (πιθανόν να ξαναγυρίσει, αν εξαφανιστείτε εντελώς και κάνετε τα γνωστά γκομενίστικα κόλπα), απλώς σας εύχομαι να στεγνώσουν εγκαίρως τα δάκρυα ώστε να σκεφτείτε αν έχετε ανάγκη στην έτσι κι αλλιώς ανασφάλεια της καθημερινότητας, μια σχέση με κάποιον που λειτουργεί τόσο εγωκεντρικά και παρτίστικα.
Υ.Γ. Μπορεί να έχει προκύψει κάτι που δεν ήταν έτοιμος να μοιραστεί βεβαίως βεβαίως – σε μια καλή σεναριακή εκδοχή.
Στείλε το γράμμα σου ταχυδρομικά ή στο fax της A.V. ή στο info@athensvoice.gr για τη στήλη «Μίλα μου βρώμικα».
17°
