ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Να κι ένας τόπος που δεν είναι νησί αλλά δεν έχει κάτι να ζηλέψει απ’ τα νησιά που περιγράφουν και προτείνουν…

Μάσκα, βατραχοπέδιλα, κράτα την αναπνοή σου και βούτα.

Τόπος γεμάτος σκιές όσων κάποτε τον έσκαψαν, τον έχτισαν, τον πότισαν.

Εγώ ζω στο Seaport του Μανχάταν, δουλεύω στα χυτήρια γυαλιού της Βενετίας και του Μουράνο, αλλά η πιο αγαπημένη μου συνήθεια είναι να περνώ το χρόνο μου με τους καλούς μου φίλους στη Θεσσαλονίκη.

Το καλοκαίρι όπως το θέλουμε.

Ιούνιος. Τα σχολεία κλείνουν κι εγώ με την αδερφή μου (Νατάσσα) φοράμε ήδη μαγιό και ετοιμαζόμαστε για το κάμπινγκ. Το παιχνίδι αρχίζει λίγο πριν μπούμε στην Καβάλα.