17°...ναι, θέλεις να είσαι με κάποιον. Τον χρειάζεσαι μέχρι τη στιγμή –που φαίνεται ότι έρχεται πάντα– που κοιτάζοντάς τον/την σου φαίνεται τόσο υποδεέστερος, τόσο αδιάφορος, τόσο ξένος, που αναρωτιέσαι πού βρήκε τα κλειδιά και μπήκε στο σπίτι σου. Και τότε;
...είσαι τόσο ευαίσθητος στην απόρριψη και τόσο απορροφημένος στο να κάνεις μια «φυσιολογική» σχέση, που στο τέλος προσπαθείς να δημιουργήσεις σχέσεις με τον πιο αντι-ιχθυίστικο τρόπο.
...φυσικά και δεν είναι γραμμένο στο dna σου να αναλαμβάνεις τους ανισόρροπους ως κοινωνικός λειτουργός για να λύσεις τα προβλήματά τους ή για να τους βοηθήσεις στην κοινωνική προσαρμογή τους.
...Μερικοί πιστεύουν ότι είσαι τρελός. Άσ’ τους να λένε. Εσύ θα καβαλήσεις το άγριο άλογο που λέγεται ζωή με το δικό σου τρόπο.
...Όταν οι σχέσεις γίνονται υπερβολικά συναισθηματικές, με μεγάλες δόσεις ζήλειας και κτητικότητας, αρχίζεις να ψάχνεις την έξοδο κινδύνου.
...Η αχίλλειος πτέρνα στις κατ’ εποχάς σχέσεις σου είναι η αυτόματη εμπιστοσύνη που δείχνεις στους άλλους.
Σκορπιέ Μα έλα τώρα… Έχεις απορρίψει κι εσύ… Έχεις προδώσει κι εσύ… Άρα μην παίζεις το ρόλο τού «μα πώς είναι δυνατόν ένας τόσο καλός άνθρωπος σαν κι εμένα να είναι μόνος του;». Μπορείς να αντέξεις μια υγιή σχέση που δεν θα παιχτούν παιχνίδια εξουσίας, ελέγχου, και παράνοιας; Για σκέψου… Λοιπόν;
Όταν ήσουν νέος/α η πρώτη σκέψη που έκανες για τις σχέσεις ήταν ότι αποκτούσες ένα σπάνιο διαμάντι. Το πρόβλημα ήταν ότι αργότερα αυτό το διαμάντι μεταμορφωνόταν σε κάτι που δεν θα αγόραζες ούτε για δέκα ευρώ σε τηλεμάρκετιγκ. Γιατί; Κάποιος θα πει κακές επιλογές. Κάποιος άλλος αλαζονεία κι ένας τρίτος κάρμα. Διάλεξε.
