Ο Μάριος Γιαννάκου, ο μοναδικός Έλληνας που τερμάτισε στον υπερμαραθώνιο στην Κόστα Ρίκα μίλησε αποκλειστικά στην ATHENS VOICE.
Ο Μάριος Γιαννάκου μόλις τερμάτισε στον υπερμαραθώνιο των 250 χιλιομέτρων στην Κόστα Ρίκα μέσα στη ζούγκλα. Είναι ο μοναδικός Έλληνας που το έχει καταφέρει και αυτές είναι οι πρώτες του δηλώσεις αποκλειστικά στην ATHENS VOICE.
«Το αφιερώνω στην οικογένεια μου, στην Ελλάδα και όσους με πίστεψαν... θα ήθελα να πω ένα ευχαριστώ στην Allianz Direct, στην Columbia Sportwear και στην Arla Protein για την πίστη τους προς το όνειρό μου.
» Πρώτη φορά έφτασα σε τέτοια εξουθένωση πνευματική και σωματική. Η μεγαλύτερη δυσκολία ήταν η υγρασία της ζούγκλας, αλλά και τα διαφορα έντομα που με τσιμπούσαν. Λιποθύμησα σε μια ανηφόρα λόγω υγρασίας, ενώ έχω χάσει 5 νύχια και έχω πάρα πολλές πληγές παντού. Έβγαλα 16 φουσκάλες και ένα έντομο μπήκε στο πόδι μου το δεξί και με έτρωγε 5 μέρες. Σκέφτηκα να εγκατάλειψω αλλά δεν θα τα παρατούσα από τη στιγμή που έβαλα τη ελληνική σημαία στο σακίδιο».
Λίγο καιρό πριν, είχε μιλήσει στην ATHENS VOICE για τον άθλο που ετοιμαζόταν να κάνει. «Στη ζούγκλα νομίζω ότι θα με δυσκολέψει πολύ η υγρασία, τα έντομα και το τερέν. Άγχος πριν τον αγώνα όμως δεν έχω γιατί νομίζω ότι υποσυνείδητα ο εαυτός μου δημιουργεί ένα δίχτυ αυτοπροστασίας. Πριν τους αγώνες βρίσκομαι πάντα σε μία κατάσταση ηρεμίας και πνευματικής χαλάρωσης» μας είχε πει τότε ο Μάριος που πλέον είναι ο πρώτος αθλητής που ολοκληρώνει τον αγώνα 150 χιλιομέτρων της Αρκτικής, τον μεγαλύτερο αγώνα ερήμου στον κόσμο και τον αγώνα 250 χιλιομέτρων στην ζούγκλα.
Και συνεχίζε μιλώντας στην ATHENS VOICE: «Όταν ξεκινούσα την προσπάθεια μου πριν κάποια χρόνια, στόχος μου ήταν να καταφέρω να τερματίσω 3 υπερμαραθωνίους στα πιο αφιλόξενα μέρη του πλανήτη μας, Αρκτική, Έρημο και Ζούγκλα. Στην προσπάθεια της Αρκτικής είχα να αντιμετωπίσω τον κίνδυνο για κρυοπαγήματα καθώς οι θερμοκρασίες άγγιζαν τους -40C σε ένα άκρως αφιλόξενο και απομονωμένο περιβάλλον. Στο αγώνα της ερήμου μήκους 270 χιλιομέτρων, την ηλίαση την μέρα, τους ατελείωτους αμμόλοφους αλλά και την υποθερμία το βράδυ, καθώς η θερμοκρασία στην έρημο πέφτει κατακόρυφα με την δύση του ηλίου. Το χειρότερο σενάριο όμως δεν το σκέφτεσαι ποτέ σε αυτές τις περιπτώσεις γιατί προετοιμάζεσαι πολλούς μήνες οπότε έχεις τον χρόνο να σκεφτείς και να σχεδιάσεις escape plans.
» Το κομμάτι της σωματικής προετοιμασίας είναι σημαντικό αλλά αποτελεί ένα μικρό ποσοστό της επιτυχίας. Κανένα σώμα δεν θα είναι ποτέ έτοιμο να αντιμετωπίσει μια τέτοια απόσταση. Όταν η θέληση όμως είναι μεγάλη η απόσταση μικραίνει...».
Το Coastal Challenge αποτελεί έναν αγώνα 250 χιλιομέτρων στη ζούγκλα της Κεντρικής Αμερικής, διάρκειας 5 ημερών κατά τις οποίςε ο αθλητής ανεβαίνει ανηφόρες αθροιστικά 15.000 μέτρων. Ο αγώνας ξεκινά από μία ακτή της Κόστα Ρίκα, και στη συνέχεια μέσα από απομονωμένα μονοπάτια της τροπικής ζούγκλας καταλήγει σε ακτή του Ειρηνικού Ωκεανού.
Η μεγαλύτερη δυσκολία όμως δεν είναι εκεί: Oι συμμετέχοντες καλούνται να διανύσουν αυτήν την απόσταση κουβαλώντας τον εξοπλισμό μαζί τους. Tην ίδια ώρα η θερμοκρασία που αγγίζει τους 40C, η αφόρητη υγρασία και τα άγρια ζώα κι έντομα της περιοχής δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο την προσπάθεια.
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
