ΣΕ ΕΙΔΑ

Σε είδα σήμερα στην ACS στη Νομαρχία. Είσαι ξανθιά και φορούσες μαύρα. Μου χαμογέλασες κι εγώ το ίδιο. Αστειευτήκαμε για λίγο επειδή καθυστέρησαν το δέμα αου. Φεύγοντας με χαιρέτησες. Μόλις τελείωσα, βγήκα να σε προλάβω, αλλά είχες φύγει.
Θέλω να σε ξαναδώ...
 

Είσαι γλυκούλης ξανθούλης. Φορούσες μαύρη μπλούζα Ramones και μια μπεζ βερμούδα. Ήμουν με δυο φίλες στο stand στο δέντρο και εσύ με την παρέα σου ακριβώς δίπλα μας. Σε κοίταζα, με κοιταζες αλλά δεν εκανες ενα τσακ να μου μιλήσεις. Κάνε το τσακ κ στείλε μου :)
 

Στον ορθοδοντικό, αυτός με τις ωραίες κάλτσες...
 

Ηρθα και σου μίλησα στο πάρκινγκ του Υγεία και σου είπα να μου δώσεις το ίνσταγκραμ σου, αλλά ήμουνα λίγο αγκρέσιβ! Είχες μωβ νύχια, τατού ήλιο στην πλάτη και μελαχρινή. Ο μελαχρινός με την κίτρινη μπλούζα και τα γυαλιά είμαι! Θέλω να σε γνωρίσω καλύτερα!
 

Ανάσταση δεύτερη, αλλά δεν προλάβαμε. Είπες πως δουλεύεις νωρίς το πρωί και έπρεπε να φύγεις. Σε ρώτησα μόνο αν θα πας αλλού, μιας και δεν πρόλαβες όπως και εγώ. Δεν τόλμησα να πω κάτι παραπάνω.
 

Απόγευμα Τρίτης στον ήσαπ για Κηφισιά. Τελευταίο βαγόνι. Είχες πατίνι και φορούσες πράσινο ρολόι. Κατέβηκες Ηράκλειο. Ημουν απέναντί σου με κόκκινα μαλλιά και ακουστικά. Θέλω να σε γνωρίσω...
 

Αγαπητή Μυρτώ, γεια σου. Γουστάρω μια κοπέλα, τη βλέπω κάθε μέρα στη Βαρνάβα, χαιρετιόμαστε, χαμογελάμε, κοιταζόμαστε, γενικά νομίζω ότι και από τη δική της πλευρά παίζει κάτι. Μέχρι εδώ όλα οκ. Το θέμα είναι ότι κάθε φορά που τη βλέπω είναι μαζί κι ένας τύπος και την αγκαλιάζει, της πειράζει τα μαλλιά, ξέρω γω, κάνουν πλακίτσα κ.λπ. Δεν ξέρω να σου πω αν είναι γκόμενός της, γιατί αν είναι τι νόημα βγάζει να κοιτάει εμένα, να ρίχνει χαμόγελα και ματιές με τον άλλο μπροστά σε όλη τη φάση; Για πες...

Υ.Γ. Η χημεία μεταξύ μας είναι πολύ έντονη, δεν είναι της φαντασίας μου, είναι.

Αγαπητή Μυρτώ, καλησπέρα. Τώρα τελευταία γνώρισα από τσατ ένα αγόρι και μιλάμε. Είμαστε συνομήλικοι, 19 και οι δύο. Έχει αρκετές εμπειρίες (αντίθετα από μένα) αλλά όχι σχέση κανονική, να καταλάβεις ότι η μεγαλύτερη σχέση του ήταν με μια κοπέλα πιο μεγάλη από αυτόν και του κράτησε μόνο τρεις μήνες. Από αυτά όλα βγάζω συμπέρασμα ότι δεν ξέρει τι θέλει ούτε από τη ζωή ούτε και από μένα. Μιλάμε στο τσατ πολύ ευχάριστα αλλά για άσχετα θέματα και έχει φοβερό χιούμορ, αν και η συνεννόηση δεν είναι πάντα εύκολη. Ούτε μου έχει ζητήσει ακόμα να συναντηθούμε. Και καλά, δεν κολλάει πουθενά, αν θέλει κάτι το λέει κτλ κτλ. Για το θέμα μας κουβέντα. Μήπως έχεις να προτείνεις κάτι για να ξεμπλοκάρει το όλο θέμα πριν έρθει και φύγει το καλοκαίρι; Μήπως να αναλάβω δράση εγώ η ίδια;

Τον θέλω και δεν με θέλει. Με θέλει και δεν τον θέλω. Κάπου κάπου οι επιθυμίες μας ταυτίζονται και τότε γινόμαστε ζευγάρι, το πιο τρελά ερωτευμένο, διαγαλαξιακό ζευγάρι που έχεις δει ποτέ σου. Αλλά κρατάει λίγο. Μετά είμαστε πάλι στα απέναντι πεζοδρόμια, ο ένας από δω κι ο άλλος από κει. Με άλλους, οι οποίοι καταναλώνονται γρήγορα όπως ένα τζελάτο φράουλα. Και πάλι απ’ την αρχή. Τέσσερα καλοκαίρια. Τώρα μπαίνει το πέμπτο. Αυτά.

Αγαπημένη Μυρτώ, θέλω να εκφράσω την αγανάκτησή μου σε όλο αυτό το χάος που επικρατεί σε αυτή την πόλη και σε αυτή τη χώρα! Πάθαμε αλλά δεν μάθαμε, όπως πάντα. Στην αρχή χεστήκαμε επάνω μας, κλειστήκαμε σπίτια, καραντινιαστήκαμε, προμηθευτήκαμε κούτες με μάσκες και γάντια για εφτά ζωές, τηρήσαμε ευλαβικά, που λέει και ο Παπαδόπουλος, τα δύο μέτρα και όλες τις σχετικές οδηγίες και όταν βαρεθήκαμε, τώρα δηλαδή, ξεχυθήκαμε όλοι μαζί στις πλατείες, στα μαγαζιά, στα σούπερ μάρκετ, στις παραλίες σα να μην υπάρχει αύριο. Ανοίγω τηλεόραση και φρίττω ! Τι απόσταση και τι μάσκα και τι προσοχή, όλα πήγανε στο διάολο. Πότε θα συνειδητοποιήσουμε επιτέλους τι σκατά οφείλουμε απέναντι στον άλλο; Πότε θα αγαπήσουμε τον εαυτό μας και τον διπλανό μας; Πότε θα μάθουμε να ζούμε; Έτσι είναι ο Έλληνας, θα μου πεις. Ναι, έτσι είναι αλλά εγώ τι φταίω;